<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617</id><updated>2012-01-16T06:14:57.917-08:00</updated><title type='text'>No Country</title><subtitle type='html'>U bloggu di Marcu Biancarelli / Blog de l'auteur Marc Biancarelli</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>50</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1541447925304900017</id><published>2011-09-14T15:47:00.000-07:00</published><updated>2011-09-14T15:47:21.893-07:00</updated><title type='text'>Citation</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-gEDA03hbvbg/TnEu5SxqhXI/AAAAAAAAAp0/eYV4o9GFEHE/s1600/Gramsci.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" rba="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-gEDA03hbvbg/TnEu5SxqhXI/AAAAAAAAAp0/eYV4o9GFEHE/s320/Gramsci.png" width="225px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;Il faut allier le pessimisme de l'intelligence à l'optimisme de la volonté.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Antonio Gramsci&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1541447925304900017?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1541447925304900017/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/09/citation.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1541447925304900017'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1541447925304900017'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/09/citation.html' title='Citation'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-gEDA03hbvbg/TnEu5SxqhXI/AAAAAAAAAp0/eYV4o9GFEHE/s72-c/Gramsci.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1173367469728544692</id><published>2011-09-05T03:57:00.000-07:00</published><updated>2011-09-12T13:57:08.222-07:00</updated><title type='text'>Cusmugrafia vient de paraître</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-htgN-l7L0BU/TmSq_8w2O7I/AAAAAAAAAps/VSA3IPf1_5U/s1600/cusmugrafia2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-htgN-l7L0BU/TmSq_8w2O7I/AAAAAAAAAps/VSA3IPf1_5U/s320/cusmugrafia2.JPG" width="225px" xaa="true" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Aux lecteurs de ce blog, bonjour.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Je suis heureux de vous annoncer la sortie de mon dernier livre, Cusmugrafia, chez Colonna Edition, publié en version bilingue et traduit par Olivier Jehasse. Le livre était présent à la belle manifestation Racines de Ciel, à Ajaccio, qui vient de se dérouler au Lazaret&amp;nbsp;les &lt;strong&gt;3 et 4 septembre&lt;/strong&gt;. J'en profite donc pour remercier les organisateurs de leur invitation et de leur accueil.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mais je reviens à Cusmugrafia / Cosmographie, pour vous dire que je signerai le livre (un recueil de 80 chroniques littéraires) le vendredi &lt;strong&gt;16 septembre 2011&lt;/strong&gt; à l'occasion du rendez-vous "Carte Blanche à Marc Biancarelli", organisé par la Bibliothèque de Sainte-Lucie de Porto Vecchio au restaurant Stella Diana (Marine de Pinareddu), à 18h00.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Le lendemain, samedi &lt;strong&gt;17 septembre&lt;/strong&gt;, j'aurai également le plaisir de participer à un signature, en compagnie d'Olivier Jehasse, à la Librairie des Palmiers, à Ajaccio, de 17h à 19h. Et voilà pour les nouvelles fraiches. Rien d'autre pour l'instant. A bientôt donc.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1173367469728544692?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1173367469728544692/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/09/cusmugrafia-vient-de-paraitre.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1173367469728544692'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1173367469728544692'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/09/cusmugrafia-vient-de-paraitre.html' title='Cusmugrafia vient de paraître'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-htgN-l7L0BU/TmSq_8w2O7I/AAAAAAAAAps/VSA3IPf1_5U/s72-c/cusmugrafia2.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2364696834903012583</id><published>2011-08-16T04:14:00.000-07:00</published><updated>2011-08-16T04:19:29.045-07:00</updated><title type='text'>Ultimu arrestu à Pine Ridge</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-r13wqSKbCx4/TkpSJVFIozI/AAAAAAAAAo4/jtnfz5Zwf2E/s1600/pine+r.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="214px" naa="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-r13wqSKbCx4/TkpSJVFIozI/AAAAAAAAAo4/jtnfz5Zwf2E/s320/pine+r.jpg" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Adrian C. Louis hè un indianu paiute, ma chì hè campatu monda in a riserva di i Sioux di Pine Ridge, in u Dakota di u Sud. Prufissori à l’università di a riserva, fù dinò ridattori di u Lakota Times, ed hè ben sicura unu scrittori di a causa indiana. Menu cunnisciutu forsa chè Sherman Alexie, hà prudottu puri nanzi ad iddu certi libra chì sò maraviddi, è ch’ani pirmissu à u so scrittu di varcà i fruntieri. Incù u so rumanzu «&amp;nbsp;Skins&amp;nbsp;» («&amp;nbsp;Colère Sioux&amp;nbsp;» in francesu), sciutu à i Stati Uniti in 1995, fù a prima volta chì no lighjistimu un libru chì piddaia ‘ssu versu quì di a risa è di a dissacralizazioni di a Stodia è di l’identità di i minurità amerindiani. Micca vittimismu ind’è Louis, micca prigantuli passatisti, è nemmancu nisciun sinemà o fulcloru annant’à ciò ch’idda saria a vera cultura di i so simuli.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U parsunaghju cintrali di «&amp;nbsp;Skins&amp;nbsp;», Rudy, hè un fliccu tribali chì s’hè infangatu in ciò chì l’autori chjama «&amp;nbsp;a zona d’umbra&amp;nbsp;» di a cultura indiana. Ziteddu, s’hè fattu mursicà i cudda da un ragnu mentri ch’iddu era à i gabinetti, è dipoi temi d’essa impussissitu da un dimoniu chjamatu Iktomi, unu spezia di Fuddettu à usu indianu. Veni à dì monda più viziosu quantunca. Anzianu di u Vietnam, Rudy strascina dinò a so gattiva cuscenza d’avè sirvutu contr’à un populu chì, cunfruntatu à a forza ceca di a putenza americana, ùn l’era tantu stranieri&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;In 1969, t’avia diciott’anni, ed era u so travaddu di tumbà à l’aienti, ancu sì l’aienti in quistioni ùn pariani tantu diffarenti di l’Indiani d’America. Erani in guerra contr’à l’America chì u pagaia, à iddu, pà sfassà da a carta ‘ss’aienti chì difindiani a so tarra&amp;nbsp;». Viulenti quand’iddu li codda u so quartu ‘ll’ora, capaci à l’occasioni di truncà i vinochja di dui dilinquenti cù una batta di baseball, dinò assititu di sessu è adulteriu, ben chè à a limita di l’imputenza, Rudy hè puri ‘ssu parsunaghju d’una strema lucidità chì permetti d’avvicinità i rialità di a so riserva puzzica. In rivolta malgradu a so cundizioni di fliccu brutali, si trasfurmarà, à pocu à pocu – influinzatu da Iktomi&amp;nbsp;? – in u «&amp;nbsp;guerrieru vindicadori&amp;nbsp;» aspittatu da i soi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè dinò affiancatu, pà u bè è u mali, d’un frateddu maiori, Mogie, vastatu in tuttu da l’alcollu è a disuccupazioni. Mogie ironicu è sfacciatu, duvintatu una cruci, ma chì fù un tippu bè nanzi d’abbuchjassi l’anni di guerra à u Vietnam, è subratuttu nanzi di lacassi richjappà da tutti i svianzi di a riserva. D’altrondi, si pudaria chì u veru ribeddu fussi iddu, è chì a so collara avissi cuntaminatu à Rudy. Una collara chì porta i stigmati di a disintigrazioni d’un populu, di a disfatta luntana ma cussì prisenti di Wounded Knee, di l’acculturazioni ridicula, è chì traspira a suffrenza è l’addisperu d’un «&amp;nbsp;ghettò di i pianuri&amp;nbsp;». Alcullismu, droga, dilinquenza gratisi, viulenzi contr’à i donni sò cussì duvintati u solitu lottu d’un populu chì hà persu a so virilità, a so dignità, è chì si vasta com’è d’altri populi in una mistica senza embiu è paradussali, à cavaddu trà un tradiziunalismu imbicilu è a ricirca d’un’ integrazioni illusoria à u mondu di i vincidori&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Quandu ci hè a festa naziunali, i Peddi Russi sò ritti à mani à l’alba, pà drizzà a bandera americana subra à i so casi misareddi. L’America bianca ùn si figura manc’appena di chì manera scimita l’Indiani sò patriotti&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Eccu, era l’ultima cronica. Un bellu viaghju literariu di dui anni è mezu ghjunghji à u so termini. È ci piacia, à l’ultimu arrestu di ‘ssi pirigrinazioni, cussì imprubabili chè piacenti, di lacavvi cù Adrian C. Louis, un frateddu di sangu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2364696834903012583?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2364696834903012583/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/ultimu-arrestu-pine-ridge.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2364696834903012583'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2364696834903012583'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/ultimu-arrestu-pine-ridge.html' title='Ultimu arrestu à Pine Ridge'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-r13wqSKbCx4/TkpSJVFIozI/AAAAAAAAAo4/jtnfz5Zwf2E/s72-c/pine+r.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3890922786418418627</id><published>2011-08-12T18:14:00.000-07:00</published><updated>2011-08-13T23:35:34.278-07:00</updated><title type='text'>Canzoni è foli</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-Dtxiq3-ZkrU/TkXQ_xcX4SI/AAAAAAAAAo0/DN6OFseGkf8/s1600/anar.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" naa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-Dtxiq3-ZkrU/TkXQ_xcX4SI/AAAAAAAAAo0/DN6OFseGkf8/s1600/anar.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;«&amp;nbsp;Trà li mughji è li silenzi, pienti zeppi assuffucati, si hè pisata la voce di li populi nigati…&amp;nbsp;» ripiddaiani i Chjami Aghjalesi mentri l’anni 80, adattendu stranamenti à u naziunalismu corsu un cantu chì tiraia i so radichi d’un cumbattu più ghjiratu versu l’internaziunalismu è a lutta di i classi chè nutritu à u fervori di u patriuttismu. Forsa chì à quiddi tempa, l’adattazioni corsa currispundia à un disideriu – debbuli – di lià a mistica naziunalista isulana à a Grandi Rivuluzioni, quissa di i pruletarii d’ugni paesu. Difficiuli di dì chì a seguita fussi stata à a cunfirmazioni di ‘ssa tindenza. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma pocu premini in verità ‘ssi cunfusioni, chì u intaressu chì no purtemu quì à ‘ssu cantu hè altru, è moscia di tutta manera ch’iddu sirvisti infatti parichji causi, è ancu i più antinomichi. Natu à u cummunismu cù l’appellazioni di « i Partigiani&amp;nbsp;», variazioni di u cussì celebru «&amp;nbsp;Cantu di i Partigiani di l’Amur&amp;nbsp;», fù cunsidaratu com’è un innu à u mumentu di a risistenza russia à l’invasioni nazista. Ma fù ancu ripresu da l’anarchisti pà esaltà l’epupea di u ribeddu ucrainianu Nestor Makhnò, chì luttò l’armi in manu, tantu contr’à i Bianchi chè i Russi, da 1918 à 1921. Intitulata a «&amp;nbsp;Makhnovtchina&amp;nbsp;», a virsioni francesa fù l’opara di u parulieri Etienne Roda-Gil, fiddolu d’un emigratu chì avia cumbattutu in l’infilici Culonna Durruti mentri a Guerra Civili spagnola, è chì ni cunniscìa un pezzu in materia d’affruntamenti trà l’anarchisti è i cummunisti urtudossi. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À signalà, dinò, ch’una virsioni sviata esisti, «&amp;nbsp;i Partigiani Bianchi&amp;nbsp;», duvintata ancu una marchja di a Ligioni Stranieri francesa, è chì faci a loda di u generali Denikin, numicu di i Bulcevichi quant’è di i truppi di Makhnò. ‘Ssu cantu hè subratuttu cunnisciutu da i gruppi di a strema dritta francesa, chì li vidini un’ origini anziana à l’ebica di u Tsarismu, è accusani dunca i cummunisti russii d’èssasi sirvuti in un patrimoniu ch’ùn l’appartinia micca…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma puri u distinu di ‘ssu cantu marziali ùn hè unicu. Nant’à u fronti di a guerra civili americana, parichji varianti di i stessi canzoni guerrieri sirviani dighjà par chjamanni à l’addunita in un campu o quidd’altru. Sì, par esempiu, u famosu «&amp;nbsp;Battle Cry of Freedom&amp;nbsp;» fù un innu pà tutti i truppi nurdisti, u so versu agradia ancu à i Cunfederati, chì l’adattoni prestu, mudifichendu i paroli à modu soiu. È cussì, sì certi cantaiani «&amp;nbsp;The Union forever&amp;nbsp;!&amp;nbsp;» l’altri l’arrispundiani «&amp;nbsp;Our Dixie forever&amp;nbsp;!&amp;nbsp;» annant’à a stessa aria. Più stunanti, u marcatu «&amp;nbsp;Dixie&amp;nbsp;» di i Sudisti, simbulu stessu di i partigiani di a schiavitù, piacia tantu à Abraham Lincoln ch’iddu u feci ghjucà imparendu a riddizioni di u generali Lee, almenu ch’iddu ci volghi à intarprità ‘ssu gestu di u prisidenti americanu com’è un attu di ricunciliazioni trà i dui campa. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Infini, u cantu «&amp;nbsp;The Battle Hymn of the Republic&amp;nbsp;» (Glory, glory, allelujah&amp;nbsp;!) pò essa cunsidaratu in tuttu com’è oppostu à u Dixie di i Sudisti. Certi u vidini da veru com’è simbulizendu i valori egualitarii di u Nordu, una cantata nant’à a libartà chì ispirò à Steinbeck u titulu di u so rumanzu «&amp;nbsp;I Caspi di a Collara&amp;nbsp;» (The Grapes of Wrath), sicondu i dui primi versi di a canzona&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;I me ochja ani vistu a gloria di a ghjunta ‘lla Signori / Calcichighja a vigna ‘du sò vardati i caspi di a collara&amp;nbsp;»… Centu anni dopu à a fin di a Guerra Civili, sarà u cantadori Elvis Presley, nativu di u Mississippì, chì addunisciarà infini Dixie è u Battle Hymn. È mischienduli sutt’à u titulu di «&amp;nbsp;An American Trilogy&amp;nbsp;», prupunarà cussì, in 1972, u più cumuventi di i gospel.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3890922786418418627?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3890922786418418627/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/canzoni-e-foli.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3890922786418418627'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3890922786418418627'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/canzoni-e-foli.html' title='Canzoni è foli'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-Dtxiq3-ZkrU/TkXQ_xcX4SI/AAAAAAAAAo0/DN6OFseGkf8/s72-c/anar.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3255235047159468977</id><published>2011-08-08T15:37:00.001-07:00</published><updated>2011-08-08T15:43:43.237-07:00</updated><title type='text'>Vituparati d’una volta</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-uT2E-gaXSmI/TkBlftJ11rI/AAAAAAAAAow/sB-FJ_fOwck/s1600/grazianiAM.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" naa="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-uT2E-gaXSmI/TkBlftJ11rI/AAAAAAAAAow/sB-FJ_fOwck/s320/grazianiAM.JPG" width="219px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci fù un tempu chì l’autorità ginuvesa sapia urganizà a ghjustizia cù u sensu veru di u spittaculu. Par esempiu in 1635, quandu uni pochi di paisani arriconi à i raprisintanti di a leggi i dui capi taddati di i bandita niulinchi Ghjuvan Ursinu è Anton Santu, dui sbarazzini chì s’erani resi culpevuli d’assassiniu. Primamenti, u tempu fù presu di spirtizà i tenci di i vituparati, ciò chì moscia chì i medichi ligisti muderni ùn ani invintatu nudda&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Un capu cù i capiddi longhi è neri, cù a faccia nera, d’un individiu di 24 o 25 anni, l’altru cù i capiddi longhi, ma più curti, castagni, d’un individiu di 22 anni, cù a faccia bianca. Nant’à u prima, si vidi un pocu di barba nera, nant’à quidd’altru, hè nascenti&amp;nbsp;». Dopu, è postu chì no eramu à l’andani filici di u taddonu, i tumbadori ricivistini a prima chì u so zelu in favori d’un bon guvernu di i campagni avia miritatu&amp;nbsp;: si ritironi dunca cù un pacchettu di solda è ancu, pà certi, un’ imunità in casu ch’iddi cumittissini un picculu umicidiu à titulu privatu. Infini, i capi – saliti&amp;nbsp;? – funi piazzati à a vista di tutti, sia annant’à una porta di prighjò, sia annant’à un palu, par curà un effettu tirrificanti di i più diliziosi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci fù dinò un tempu chì i guerri privati si faciani à visu scupartu, senza tanti primuri di l’ideulugia o di i cunvinzioni intarnaziunali. Ugnunu u so intaressu, pudariamu dì, è a vittoria pà u più forti. Era u casu pà u longu cunflittu chì uppunia, subratuttu in i parti di u sittantrionu corsu, i Neri è i Russi. In 1525, sò dui parenti, i «&amp;nbsp;capurali&amp;nbsp;» Vincintellu è Teramu di Casta, chì sò rispittivamenti à a testa di i partita. Teramu t’hà a so piccula armata, una cinquantina d’omini, è in cennu d’amori pà u so rivali, tendi una trappula à u fiddolu di Vincintellu è li svrimba u vinochju d’archibusgiu. U tintacciu ùn tardarà à succomba in i raspii è i suffrenzi stremi. A spidizioni punitiva ùn si faci aspittà&amp;nbsp;: Vincintellu addunisci tutti i so forzi – da 1000 à 3000 omini – è assaltani u paesu di Teramu, Poghju d’Uletta. Hè una grossa grossa baruffa, davanti à un vicariu è una piccula truppa di suldati imputenti, chì vidi i Russi piddassi a tribbia di u seculu in casa soia. Teramu è a più parti di i soi sò cattusciati vivi in a so turri, è 4 assidianti si facini sdunzà. In tuttu sò 21 parsoni chì sò tumbi. Bellu sciffru.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci fù infini un tempu chì i donni in Corsica ùn erani micca tutt’à fattu com’ì una certa mistica rumantica l’hà raprisintati. Erani donni nurmali, pò dassi, simpliciamenti. È ancu certi faciani a gattiva vita, è pudiani passà par quissa davanti à i tribunala. A noscia prafirita hè Catalinaccia, una Portivichjaccia – sarà par quissa – chì staghjia in Bastia, è chì à ciò chì pari t’avia l’anca lighjeri. Ma ùn li bastaia di fà a ribalda, Catalina era dinò stria à l’occasioni, è ancu vi pudia muscià i morti, o suchjà u sangu com’è un vampiru&amp;nbsp;! In i campagni, forsa ch’iddu c’era di più a schirsina in materia di prustituzioni, ma ùn mancaiani i trasaltati chì, sicondu u termini stessu di l’archivii ghjudiziarii, si faciani «&amp;nbsp;chjavà&amp;nbsp;» pà raghjoni diversi. I vidivi è i servi, in particulari, erani ricircati.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Tutti sti fatti sapurosi, ùn l’emu micca invintati. L’emu ricacciati da l’ultimu libru d’Antoine-Marie Graziani, «&amp;nbsp;La Violence dans les Campagnes Corses du XVIème au XVIIIème siècle&amp;nbsp;», sciutu di pocu ind’è Piazzola. U stilu è l’unniprisenza di l’annutazioni poni stancà u littori pocu avvizzu à ‘ssu genaru di scritti. A ricchezza di i surghjenti, è i fatti sinsaziunali chì ci sò palisati, ci ani puri campatu una volta di più.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3255235047159468977?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3255235047159468977/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/vituparati-duna-volta.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3255235047159468977'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3255235047159468977'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/vituparati-duna-volta.html' title='Vituparati d’una volta'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-uT2E-gaXSmI/TkBlftJ11rI/AAAAAAAAAow/sB-FJ_fOwck/s72-c/grazianiAM.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3925524095796129707</id><published>2011-08-01T08:27:00.001-07:00</published><updated>2011-08-01T08:30:07.838-07:00</updated><title type='text'>Izaac Walton, piscadori è pueta</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-WouYgwvdOio/TjbGbXdODwI/AAAAAAAAAos/vgge8tqR84o/s1600/Izaak_Walton.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-WouYgwvdOio/TjbGbXdODwI/AAAAAAAAAos/vgge8tqR84o/s320/Izaak_Walton.jpg" t$="true" width="267px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A dicu subitu, à chì ùn li piaci a natura, è subratuttu a pesca, u libru d’Izaac Walton ùn servi à nudda. À purtà unu intaressu à un’ opara simuli, ùn poni essa chè i veri amatori di pesca à a musca, à a fuscina, à u filu cameddu, i veri mantacati di braccunera à a manuta, à a lenza morta, i veri passiunati di l’ondi è di i ciottuli, quissi disidarosi di cunnoscia i sicreti di i fiumi o di i vadini, quissi chì li cunveni à imparà com’iddu si caccia l’anguidda da u canisgionu, o a ranochja da u stagnu. Incù Walton, semu à l’origini stessa di u Nature Writing, è pà u colpu ùn hè micca un prufanu chì parla – pensu quì à ‘ssu malasciamè di Thoreau – ma hè unu spertu, chì dicu&amp;nbsp;? un maestru chì vi pidda pà a mani è chì vi porta, micca chè versu a spartera diliziosa di i so sciali di piscadori, ma versu a sapienza, è versu l’arti subranu ch’ùn apparteni chè à quissi chì piddarani a pacenzia d’ascultà com’è discipuli.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ed hè propiu cussì chì Piscator, u parsunaghju principali di u capu d’opara di Walton, «&amp;nbsp;The Compleat Angler&amp;nbsp;», prisenta a so pratica, adrizzendusi à u so elevu Venator&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Caru, ùn dubbiteti chì a pesca sighi un arti… A quistioni hè piuttostu di sapè&amp;nbsp;: seti capaci d’imparalla o nò&amp;nbsp;? Chì a pesca hè un pocu com’è a puisia&amp;nbsp;; ci voli à nascia piscadori, veni à dì cù i dispusizioni pà ‘ssu ghjocu&amp;nbsp;». Tandu sorghji un libru chì, più chè un manuali di pesca, si poni com’è una spezia d’antulugia culturali di tutti i cunniscenzi rilativi à u sughjettu sin’à u XVIIu. Ed hè forsa st’aspettu quì, anciclupidistu è ludicu, chì s’apri à l’orizonti largu di i surghjenti antichi, è chì mintuvighja tuttu u spaziu giugraficu di l’ebica, chì pirmissi à u Compleat Angler di duvintà a riffarenza ch’iddu hè duvintatu. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Un esempiu di i raconti, fantasisti ma sapurosi, chì no ci pudemu truvà, quì in u capitulu nant’à à u lucciu, è a tistimunianza ch’iddu ni feci un certu Dubrovius, vescu di Buemia&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Vidistini una ranochja saltà annant’à u capu d’un lucciu chì ghjacia tranquillu è pinciulaia vicinu à a sponda&amp;nbsp;; è a ranochja, avendu musciatu gattivezza o collara imbuffendu i buccedda, stinzò i so zampi è n’agguantò u capu di u dittu lucciu&amp;nbsp;; è prestu ‘ssi zampi si chjimponi à l’ochja di u pesciu, in u mentri chì, cù i grinfii è i denta, a ranochja strappaia ‘ssi rigioni sinsibuli&amp;nbsp;». À quiddi tempi, l’omini pudiani creda ch’una ranochja triunfessi certi volti cussì d’un pesciu sappiutu par essa di i più gattivi. Altra cridenza, chì riveni à spissu ind’è Walton&amp;nbsp;: quissa di a famosa generazioni spuntanea, teuria sustinata da a scenza sin’à u XIXu. Par raportu à certi muschi, eccu ciò ch’iddu conta par esempiu Piscator&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Pliniu hè d’avvisu chì monda trà iddi tirani a so esistenza da una bagnaghja chì, di branu, fala nant’à i casci di l’arburi… sò ficundati dopu da u calori giniratori di u soli, è trasfurmati in trè ghjorna in essari vivi&amp;nbsp;»… Oghji pudemu surrida di ‘ssi foli, ma d’un’ altra parti&amp;nbsp;possu accirtà&amp;nbsp;chì i cunsigli veri di Walton, cuncirnendu propiu a pesca, fermani di i più astutti è di i più suvitati.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Scrittu annant’à deci anni, quandu l’autori s’era ritiratu in a so campagna dopu à a vittoria di Cromwell mentri a Guerra Civili Inglesa, u Compleat Angler fù publicatu ghjà in 1653, è duvintò un successu maiori mentri a Risturazioni inglesa. Hè cunsidaratu com’è raprisintativu di a literatura brittanica di ‘ssu tempu, ed hè anc’oghji un di i libri i più pupulari di a literatura anglossassona. U libru u più riiditatu dopu à a Bibbia (380 edizioni diffarenti). Un sciffru chì, iddu, ùn faci surrida manc’appena.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3925524095796129707?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3925524095796129707/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/izaac-walton-piscadori-e-pueta.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3925524095796129707'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3925524095796129707'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/08/izaac-walton-piscadori-e-pueta.html' title='Izaac Walton, piscadori è pueta'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-WouYgwvdOio/TjbGbXdODwI/AAAAAAAAAos/vgge8tqR84o/s72-c/Izaak_Walton.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-5912381755931688638</id><published>2011-07-25T04:48:00.001-07:00</published><updated>2011-07-25T04:49:33.982-07:00</updated><title type='text'>Nature Writing è dillusioni</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-rLA8Kpq6lJU/Ti1YQaZmNmI/AAAAAAAAAoo/7CoehSGGrro/s1600/Henry_David_Thoreau.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://4.bp.blogspot.com/-rLA8Kpq6lJU/Ti1YQaZmNmI/AAAAAAAAAoo/7CoehSGGrro/s320/Henry_David_Thoreau.jpg" t$="true" width="259px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;L’avarani capita i littori chì suvetani i me cronichi, t’aghju un attichju appena prununciatu pà a literatura chì parla di i grandi spazii, chì metti in cunfruntazioni l’omu è a natura verghjini, chì esaltani u wilderness, u salvaticumu, in una spezia d’aleguria chì circa di situà a cundizioni umana faccia à so vera diminsioni, a so rivilazioni. Ùn la so sì ghje’ so chjaru… Dimu chì Melville, quand’iddu faci viaghjà u Capitanu Achab pà ‘ssa chiestula d’un mostru marinu à anniintiscia, o Norman Maclean, chì sunniaia di a più grossa pescia à piscà, o ancu Vladimir Arseniev è Ferdynand Ossendowski, lampati nant’à i pisti di l’Ussurì o di a Mungulia, poni illustrà ‘ssa literatura chì l’Americani ani qualificatu di «&amp;nbsp;Nature Writing&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È in ‘ssu righjistru quì, ci hè una bibbia chì tutti l’amatori, à ciò chì pari, si devini d’avè lettu&amp;nbsp;: u famosu «&amp;nbsp;Walden o a vita in i bosca&amp;nbsp;» di Henry David Thoreau. A dicu subitu, pensu eu chì Thoreau pussidia una lenza in Calviani. O più esattamenti a so lenza ad iddu era un pezzu di tarrenu vicinu à un lavu chì u pueta Emerson l’avia impristatu. In ‘ssu locu – mancu tantu persu – di u Massachussetts, Thoreau si custruisti una capanna pà 18 dollari, è campò dui anni ritiratu da a sucità, à piantà u fasgiolu è à midità annant’à a so sorti di paciaghju. Parchì paciaghju era, ciò ch’ùn hè micca un difettu, ma chì duventa suspettu quandu si misura chì l’omu era di quiddi tranchji, cù i zini in i bunetti, è chì u so libru santificatu si palesa un tissutu d’elucubrazioni vani, stravacanti, è pratinsiunosi. Una dillusioni prufunda pà dilla chjara.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn mi stona manc’appena chì u libru di Thoreau fussi duvintatu una riffarenza assuluta di a beat generation, parchì pensu da veru chì a sola manera di capisciaci calcosa, à stu libracciu incuerenti in tuttu, è carcu di tutti i difetti di u lirismu pueticu di u XIXu, a sola manera di truvalli calchì sensu, hè d’avè presu una sustanza chì vi faci piddà l’hamster pà ghjattivulpi. Ùn ridu manc’appena. Hè par mè quì u parcursu esattu di Thoreau faccia à u salvaticumu&amp;nbsp;: s’hè scantatu dui anni à dui chilometri di Concord, un paesu di l’America ghjà industriosa, è hà passatu u so tempu à fighjulà campà i travaddadori in ghjiru ad iddu è à criticalli. Mentri chì – pà u bè o u mali – i so cumpatriotti partiani à millai à affruntà i stesi di l’uvest, i fiumi scatinati è i diserti brusgiati da u soli, iddu si hè postu à pusà dui anni accantu à unu stagnu pà i ruspi è ci hà cacciatu i teurii, fendusi valè d’ùn leghja i pochi libra ch’erani annant’à i so tasgeri, è annighendusi in una ghjustificazioni di a so tranchjara chì schisgiaria guasgi a culpabilità.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Certu, fù dinò un ludatori di a dissubidienza civili, passò davanti à i tribunali parch’iddu rifusaia di pagà i so impositi, ma credu eu chì a grazia di ‘ssi tribunali li vensi par dui raghjoni&amp;nbsp;: prima ùn pussidia nudda, dui duvia passà pà talmenti originali chì mancu i ghjudici i più allucitati di l’America puritanista l’avariani pussutu cundannà. Altru puntu chì mi dirranghja ind’è Thoreau&amp;nbsp;: era un debbuli ch’ùn s’accittaia micca, è chì circaia ind’è l’altri i rispunsabilità di a so propia inutilità. Un debbuli prisintatu com’è pacifistu. Ma u stututori – rivucatu – chì rifusaia di minà i so elevi ùn era mancu privu d’un fascinu stunanti pà u stremistu antischiavitù John Brown, chì si resi rispunsevuli d’atti tarruristi è di l’assassiniu d’un suldatu federali in 1859. Ma o mancu John Brown, iddu, ebbi ‘ssu curaghju di fà capiscia à i so ghjudici ch’iddu miritaia a corda chì u duvia appiccà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-5912381755931688638?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/5912381755931688638/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/nature-writing-e-dillusioni.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/5912381755931688638'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/5912381755931688638'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/nature-writing-e-dillusioni.html' title='Nature Writing è dillusioni'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-rLA8Kpq6lJU/Ti1YQaZmNmI/AAAAAAAAAoo/7CoehSGGrro/s72-c/Henry_David_Thoreau.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2654576717335858660</id><published>2011-07-12T09:32:00.001-07:00</published><updated>2011-07-12T09:33:49.573-07:00</updated><title type='text'>Latti cuncintratu, pesca è literatura</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-QGJY_8gVHmg/Thx3W_JxzKI/AAAAAAAAAok/9220RgUYDGU/s1600/pesci2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="238px" m$="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-QGJY_8gVHmg/Thx3W_JxzKI/AAAAAAAAAok/9220RgUYDGU/s320/pesci2.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Pocu fà, semu mossi à piscà trè ghjorna incù u pueta Stefanu Cesari è u ghjovanu Nicolas Rey, appena vultatu da i so pirigrinazioni di quattru mesa in Bulivia, à u Perù è in Argentina. Aghju dighjà parlatu quì di i so cronichi di viaghju, è ‘ssa spidizioni muntagnola fù d’altrondi l’occasioni d’evucà torra u me disideriu di vedali publicati un ghjornu. Ma passemu. Eramu dunca à u cori di a furesta di u miridianu, in un vangonu ch’ùn vi palisaraghju micca, ben sicura, ma chì raprisenta unu di ‘ss’ultimi rifughji inditi chì l’omini, è subratuttu u turismu verdu divastatori, parini d’avè sminticatu. ‘Ssu paesu permetti sempri quissa, par pocu forsa, ghjustu u tempu chì u canyoning è i varapantisti tonti, zuffi di prufittu è di sinsazioni «&amp;nbsp;stremi&amp;nbsp;», si scitessini pà svirghjinà un tarritoriu chì par avali hà schisgiatu par miraculu i so uffesi. Ci voli à dì chì ‘ssa spezia di «&amp;nbsp;Tarra di u Mezu&amp;nbsp;» si mireta&amp;nbsp;: cinqui ori di marchja par ghjùnghjaci, nisciun violu pratichevuli, una caminera di stintu à chì hè statu iniziatu à i vechji cacci mossi di u passatu. Quì, u balordu chì si fida à i carti di l’IGN ùn truvaria mai a surtita, è u mantacatu cù i so tong ci muraria, simpliciamenti. Senza chì nimu mi pudissi impidì di pinsà, pà sempiternu, «&amp;nbsp;Amè è cussì sia&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Infini, cù Cesari è Rey, a fecimu à ghjunghja à u Campu di a Muvra è à pònaci i nosci bartachji è piscaghjoli. I nosci lenzi dinò, par chjappà certi anguiddi grassi com’è mai l’aghju manghjati, è certi truiti d’un grussori chì avaria fattu infantimà u curciu Santu Casanova iddu stessu, chì puri l’avia piscati maiori in u Liamonu. Bracunaiamu diti&amp;nbsp;? Iè, appena, ciò chì ci voli, una lenza morta quinci o culà, una fuscinata quà è ddà di notti, da assicuracci calchì beddu ripastu, è subratuttu l’energia pà u viaghju di ritornu, scabrosu è sempri à cuddera. Un infernu malgradu a maistà di u dicorru. Par avè risicatu di mòraci quindici anni fà, chjappu da una crisa d’ipuglissemia in fundu di a vaddi, aviu pricuratu à i me cumpagni di strascinassi un carcu di ‘ssu latti cuncintratu è inzuccaratu ch’iddu ludaia ancu u Che in u so Ghjurnali di Bulivia. In materia di mantinimentu à a machja, u rivuluziunariu cù l’àsima ùn pudia essa chè di bon cunsigliu. È cussì fecimu ancu no&amp;nbsp;: a sera, curènduci i denta cù i lischi di i pesci dopu à un pranzu di quiddi, o a matina, una volta inguttitu u prima caffè davanti à u nosciu focu di campagna, ci faciamu falà incù diliziu i surpati interi di ‘ssu latti salvatoriu. Tuttu sunniendu di pesci maiori è di rivuluzioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ad avè trovu a formula di u latti cuncintratu funi dui invintori, com’iddu a ci conta Daniel Boorstin in a so «&amp;nbsp;Storia di l’Americani&amp;nbsp;» (ind’è Robert Laffont). U prima era un Francesu chjamatu Appert, chì riiscisti à metta l’alimenti in iscatula fendu svapurà l’acqua ch’iddi cuntiniani. Nabulionu u duvia ancu dicurrà in 1809 pà a so scuparta. Ma fù subratuttu l’Americanu Gail Borden, traumatizatu da a svintura di st’imigranti famiti chì s’erani manghjati tr’è iddi in 1846 in a Sierra Nevada, chì missi tuttu u so geniu à u sirviziu di a cuncintrazioni di a nutritura. Quissa in vista di permetta à i piunieri chì partiani pà a Califurnia di cunsirvà a so manghjuscula annant’à i traghjetti longhi. L’armata di l’Unioni fù dopu pruvista in grossu cù u latti inzuccaratu di Borden mentri a Guerra Civili. Dimubilizati in 1865, i suldati duviani pupularizà ‘ssu latti chì, dunca, da i Stati Uniti à u Campu di a Muvra, pirmissi à l’avvinturieri, quantu volti, di salvà u so coghju.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2654576717335858660?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2654576717335858660/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/latti-cuncintratu-pesca-e-literatura.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2654576717335858660'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2654576717335858660'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/latti-cuncintratu-pesca-e-literatura.html' title='Latti cuncintratu, pesca è literatura'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-QGJY_8gVHmg/Thx3W_JxzKI/AAAAAAAAAok/9220RgUYDGU/s72-c/pesci2.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-7680125413252884109</id><published>2011-07-06T04:05:00.001-07:00</published><updated>2011-07-07T01:15:20.120-07:00</updated><title type='text'>Seamus Heaney : « Castigu »</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-9YmNQAnqGaw/ThREB4b3dLI/AAAAAAAAAog/TmjtRDs7UWk/s1600/windeby.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="213px" m$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-9YmNQAnqGaw/ThREB4b3dLI/AAAAAAAAAog/TmjtRDs7UWk/s320/windeby.jpg" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U pueta irlandesu Seamus Heaney incruciaia dui visioni in u so puema «&amp;nbsp;Castigu&amp;nbsp;», publicatu in 1975 in a ricolta «&amp;nbsp;North&amp;nbsp;». A prima era a visioni d’una donna ritrova in a turba di u nordu di l’Alimania, à Windeby, è esecutata forsa par via d’un adulteriu dui milla anni fà. Tacitu avia mintuvatu st’usu ind’è i populi germani, usu chì cunsistia à tunda i supplificati nanzi di pistalli o di cutizalli sin’à a morti, è ‘ssa discrizzioni pirmissi forsa à Heaney d’induvinà a sorti di a curcia sacrificata. A siconda visioni hè quissa di i donni irlandesi tusi è passati à u catramu è i piumi à Derry, mentri l’anni sittanta. U più suventi, ‘ssu suppliziu era aprudatu pà i donni cattolichi chì nutriani una rilazioni cù un suldatu britannicu, ma i prutistanti sapiani dinò metta in opara i stessi umiliazioni pà i so numici, è sturicamenti u tirribuli «&amp;nbsp;pitchcapping&amp;nbsp;» (catramera crudeli di u capu) fù subratuttu utilizatu da i truppi inglesi, sia contr’à i ribeddi di u XVIIIu, sia contr’à i membri di l’IRA mentri a guerra d’indipindenza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Pà Heaney, l’evucazioni di u straziu d’una donna di l’Ità di u Farru raprisenta piuttostu un’ occasioni di piddà pratesa contr’à l’atti di barbaria cumissi da una cumunità è l’altra mentri u cunflittu nordirlandesu. Ma a so cundanna ùn hè nemmancu ceca. In u so puema, Heaney si dichjara di i soi, discrivi un dulori individuali, certu, ma ùn si scanta mancu da a cumunità. L’ambiguità chì nasci in ‘ssu puema, u bulighju d’ampatia pà i vittimi quant’è pà i so boia, moscia bè ch’iddu sprimi «&amp;nbsp;da drintu&amp;nbsp;» una suffrenza è una tragidia cullittiva&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;ti tengu guasgi caru / ma avariu lampatu, a socu / i petri di u silenziu&amp;nbsp;». Insuppurtevuli pò dassi in Grandi Britania, u puema moscia un narratori «&amp;nbsp;voyeur&amp;nbsp;» sinsisuli à u straziu senza nomu di i «&amp;nbsp;sureddi traditrici / incappiddati di catramu / chì piinghjiani à i sarrendi&amp;nbsp;», ma chì, in u stessu tempu, capisci «&amp;nbsp;a vindicanza / esatta, tribali, intima&amp;nbsp;». Hè a pusizioni pricisa di u tistimoniu smizatu in fundu di a so anima, spartutu trà a so cundanna d’una viulenza spavintosa è u so disideriu di salvà i soi, à tuttu prezzu, contr’à i fiari univirsali di l’infamia. A pusizioni greva, ma assumata, di l’appartinanza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A pusizioni chì dà ancu, d’altrondi, u drittu di piddà a parolla è di purtalla solu – sempri da drintu – contr’à a propia cumunità. Cussì in un puema similariu, «&amp;nbsp;l’Omu di Tollund&amp;nbsp;», chì piddaia dinò i so radichi in a scuparta d’un corpu in a turba di u Danimarca, Heaney evucaia l’assassinii abuminevuli è gratisi d’aienti mentri a guerra d’indipindenza. I visioni di travaddadori intazzati, di corpi scalzi in a corti d’una mandria, o quidda abbietta di quattru fratedda strascinati i chilometri è sfracicati longu à una via di camin di farru, li dani a forza di briunà i so versi di sangu à a faccia di u so populu, è di chjamanni à a so cuscenza storica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Versi di sangu, emu dittu, chì Seamus Heaney – premiu Nobel di literatura in 1995, ramintemula – ùn hà nienti d’un pueta di l’astrazzioni. Ma hè inveci di ‘ssi pirigrini di u rialismu, intrappulati trà a dulcezza naturali è a brutalità di a Storia, chì sò i soli chì no capimu da veru. Accantu ad iddu, sò lebbii certi versi chì pienghjini u caracutu, o chì lodani u bolu di a barabatula, quandu tutti l'anni, in ghjiru à no, è in l’indiffarenza di i mirlitoni, l’omini ghjovani si facini tumbà di pistola à dicini.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-7680125413252884109?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/7680125413252884109/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/seamus-heaney-castigu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7680125413252884109'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7680125413252884109'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/07/seamus-heaney-castigu.html' title='Seamus Heaney : « Castigu »'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-9YmNQAnqGaw/ThREB4b3dLI/AAAAAAAAAog/TmjtRDs7UWk/s72-c/windeby.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3325634759360610590</id><published>2011-06-29T06:45:00.000-07:00</published><updated>2011-06-29T06:50:36.283-07:00</updated><title type='text'>Riabilità à Seneca</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-OKnUxJZyoO0/Tgssp-U3MTI/AAAAAAAAAoY/-XNrtEqoUG0/s1600/seneca.png" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-OKnUxJZyoO0/Tgssp-U3MTI/AAAAAAAAAoY/-XNrtEqoUG0/s320/seneca.png" width="298px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;In literatura, u prima qualificativu appaghjatu à a parolla «&amp;nbsp;Corsica&amp;nbsp;» fù u vucabili «&amp;nbsp;barbara&amp;nbsp;». In a so «&amp;nbsp;Stodia di a Corsica è di i Corsi&amp;nbsp;» (2008), Arrighi è Jehasse ci ramentani ‘ssi versi fundatori chì – più evidenti chè a passata di i Lestrigoni ind’è Umeru – fecini entra l’isula in u campu di a literatura univirsali. Ripassemucili ‘ssi versi, nienti chè pà u piaceri, a ghjubilazioni di custatà chì, ghjà à l’origini, a criazioni righjunghji u riali è s’alluntana – malamenti hè vera – da a mitificazioni&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;«&amp;nbsp;O Corsica barbara chjusa in i so cantona, Spavintosa in a so immensità diserta. U Vaghjimu ùn ci dà frutti, nè a Statina i ricolti. U Inguernu biancu ni manca di u daziu di Pallas. Nisciuna spiriata ci rendi filici a Branata. Nisciun arba pà crescia in a bucchetta scura. Nè pani, nè acqua da bia, nè focu subranu&amp;nbsp;: Ùn esistini quì chè dui cosi, l’esiliu è l’esiliatu.&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Certu, u pueta latinu ùn si feci micca quì u più gran prumutori di u turismu isulanu, è da tandu pudemu ancu dì chì no ci strascinemu una gattiva riputazioni difficiuli à sbartachjà. Ma ghjustappuntu, dui argumenta i vulemu avanzà à a discarica di st’invitori di i lettari corsi, sì no pudemu cunsidarà cussì u filusoffu stuizianu. U prima, hè chì no imparemu ghjà cun iddu ch’ùn si pidda micca forzamenti a piuma par fà i lodi niscentri d’un locu (fussi u soiu), è chì a literatura si primurighja pocu è micca di prumuzioni qualsiasi. U sicondu hè ch’iddu ci voli à arristà, par via di l’appartinanza è d’una difesa anacronica di u razzinu, di creda ch’un tippu com’è Seneca ùn valia nudda è ch’iddu ùn sunniaia chè di copraci di starcu. Cunsiglieri sutt’à Caligula è pracittori di Nironu, u dramaturgu era quantunca u cuntrariu d’un buzaiu. Suttimissu à a putenza cilesta, è ludatori di a saviezza è di a virtù, pudemu creda chì a so tistimunianza annant’à a bistialità di i primi Corsi pussedi calchì creditu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;D’altrondi, chì dici Seneca chì ci pararia oghji cussì straurdinariu&amp;nbsp;? Nudda. U so discrittu hè guasgi antrupulogicu, par esempiu quandu s’attarda à metta in avanti una ghjilusia andemica chì pari di stantarà u paesu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Saria un miraculu di truvà unu sbruncu chì l’indigenii cultivessini oghji. Tuttu veni à mischiassi è à inframettasi. L’unu pidda a seguita di l’altru, un tali hà invidiatu ciò chì à tal altru hà arricatu u schifizzu, quistu quì s’hè impatrunitu d’un locu dopu ad avè cacciatu fora à quiddu culà&amp;nbsp;». Pochi nuvità à dilla franca. U dicorru u cunniscimu è guasgi pudariamu scriva a stessa cosa à l’ora attuali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ancu u so ghjudiziu annant’à a lingua di u tempu, ci pari d’avellu intesu o lettu in un altru cuntestu. Par iddu, l’aienti chì pupulighjani l’isula, tandu, sò pà u più i discindenti di l’Iberichi, imbastarditi dopu à i ghjunti succissivi di i Liguri o di i Grechi. Cù a prisenza cunfirmata da i sturiani di Libiani, Cartaginesi o Rumani, hè un beddu buliumu, in verità, chì u pueta t’hà sutt’à l’ochja. Par iddu u sabbiru di i lucali «&amp;nbsp;hà diginiratu cù a fraquintazioni&amp;nbsp;» di tutti sti populi. Certu, ùn hè micca puliticamenti currettu di dilla, ma guasgi pudariamu pinsà di leghja quì i parolli muderni d’unu scrittori post-riacquistu. Allora Seneca, à riflettaci, a miritarà da veru, l’ira multisiculari chì l’hà imbruttitu ind’è no&amp;nbsp;? Ùn ci sarà piuttostu manera di vedalu com’è unu spezia di pricursori&amp;nbsp;? Di scrivanu inditu unnancu cuntaminatu da u merimeismu o da a chiestula vana di l’identità&amp;nbsp;? Ma infini, ferma dura di risponda, è ciò chì no ni dimu no, hè solu pà chjachjarà dui minuti.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3325634759360610590?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3325634759360610590/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/riabilita-seneca.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3325634759360610590'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3325634759360610590'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/riabilita-seneca.html' title='Riabilità à Seneca'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-OKnUxJZyoO0/Tgssp-U3MTI/AAAAAAAAAoY/-XNrtEqoUG0/s72-c/seneca.png' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2470021925871879618</id><published>2011-06-27T12:02:00.001-07:00</published><updated>2011-06-27T12:04:00.061-07:00</updated><title type='text'>I mela d’oru di u soli</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-2Xj44jS0PJE/TgjUEKT9gdI/AAAAAAAAAnw/Hs95nHQSKqk/s1600/monstreocean.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240px" i$="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-2Xj44jS0PJE/TgjUEKT9gdI/AAAAAAAAAnw/Hs95nHQSKqk/s320/monstreocean.jpg" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Imaginemu ch’un omu avissi invintatu l’avviò in l’annu 400, è imaginemu chì stu geniu si fussi trovu in China à quiddu mumentu… Saria cuddatu annant’à un taddu, cù a so mascina di legnu è di piumi, avaria presu a so fuata è si saria lanciatu. Da culà in sù, avaria vistu ciò chì nisciun altr’omu avaria vistu nanzi ad iddu&amp;nbsp;: i fiumi chì parini sarpi lascivi, i pirata beddi accunciati, i casi com’è picculi scatuli dilicati, l’òmini com’è tanti furmiculi senza intaressu… Imaginemu chì, da u so palazzu, l’Imperatori fussi statu scitatu da un sirvitori infieritu, chì u tiressi fora par veda sta maravidda impinsevuli&amp;nbsp;: un omu chì bola com’è un dragonu… È l’imperatori, intimuritu à a vista di ‘ssu miraculu, di st’omu capaci di varcà d’un saltu di griddu a grandi muradda chì avia prutettu u so populu duranti i seculi, l’imperatori, chì avaria pinsatu&amp;nbsp;? Chì avaria fattu&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Avali, imaginemu chì u corru d’un fanali, nant’à a sponda di l’uceanu infinitu, lampatu mentri i nuttati longhi è fumacciosi di nuvembri pà privena i battella di a prisenza di i scoddi, avissi scitatu un mostru chì dormi à u cori di l’abissi dipoi i milioni d’annati… Imaginemu chì u rittili, ultimu raprisintanti di a so sterpa immimuriali, avissi sunniatu di senta una chjama vechja, a boci famiglieri d’unu di i so simuli. L’aspittera eterna, l’addisperu senza fini cù u pesu di l’uceanu interu nant’à i spaddi, è d’un colpu ‘ssa chjama sciuta da i tenebri… In u fanali, ci hè un vechju vardianu chì hà ghjà vistu un’ umbra tamant’è una muntagna chì surtia da l’acqua nera, è dipoi, campa aspittendu u so ritornu, sapendu chì calcosa si ghjoca trà u fanali è a bestia, calcosa chì pudaria finiscia mali…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Chì altra cosa pudemu imaginà, dinò&amp;nbsp;? Chì un omu di quaranta anni t’avissi l’andatura è u capu d’un ziteddu di dodici anni&amp;nbsp;? Ch’iddu avissi dicisu di campà passendu da una famidda à l’altra, pà renda filici i parenti senza ziteddi&amp;nbsp;? Chì una stria d’aprili sunniessi d’essa innamurata, malgradu u risicu di perda u so donu in casu ch’idda succidissi&amp;nbsp;? Ch’idda passessi da u corpu d’una ranochja à quissu d’una vulpi nanzi di spirità una ghjuvanetta è falla vulè bè un omu à qualissa si rifusaia sin’ad avali, sin’à fà perda u ciarbeddu à i dui pussiduti&amp;nbsp;? O allora pudemu ancu imaginà chì, in un futuru luntanu, un capitanu tontu purtessi u so vasceddu sin’à u soli, in circa d’arrubbà un pezzu di ‘ssu focu magicu capaci di fà prugrissà l’umanità di deci milla anni d’un colpu&amp;nbsp;? Un pocu à l’imagina di st’omu anzianu chì, una volta, andò à piddà cù i mani, nant’à un arburi, u focu di a fulmina chì riscaldaria i nuttati frischi di a so tribù…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Tutti sti raconti, i truvemu in una ricolta di picculi nuvelli di Ray Bradbury, intitulata «&amp;nbsp;I mela d’oru di u soli&amp;nbsp;». Nienti chè un titulu cussì, ispiratu da un versu di Yeats, miritaria chì u littori s’attardessi à a scuparta di ‘ssi peruli literarii, à quandu fantastichi, à quandu simpliciamenti assurdi, ma carchi à puisia in ugni casu senza nisciun dubbitu. Passendu, mi dumandu quantu versi di Yeats sarani stati ch’ani sirvutu à dà u titulu d’un libru in a literatura inglesa o americana… Ma lachemu corra. À Bradbury, li devu una maladizzioni accittevuli, chì tanti anni fà, quand’e’ era un bardunacciu, aghju arrubbatu un libru di soiu in una casa ch’e’ vinia d’abbuttà, «&amp;nbsp;Cronichi Marziani&amp;nbsp;». Dipoi, socu cundannatu à cumprà tutti i so libra, è à leghjali, è rileghjali, sin’à essa lavatu infini da ‘ssu maneddu di ghjuvantù.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2470021925871879618?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2470021925871879618/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/i-mela-doru-di-u-soli.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2470021925871879618'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2470021925871879618'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/i-mela-doru-di-u-soli.html' title='I mela d’oru di u soli'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-2Xj44jS0PJE/TgjUEKT9gdI/AAAAAAAAAnw/Hs95nHQSKqk/s72-c/monstreocean.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-9135760699825573554</id><published>2011-06-19T08:26:00.000-07:00</published><updated>2011-06-19T08:32:15.534-07:00</updated><title type='text'>Koltès, à st’ora è in quissu locu</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-Fh8LIvl55uA/Tf4WSrLDuGI/AAAAAAAAAno/4g5Qv5ATU3Q/s1600/koltes.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" i$="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-Fh8LIvl55uA/Tf4WSrLDuGI/AAAAAAAAAno/4g5Qv5ATU3Q/s1600/koltes.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Bernard-Marie Koltès t’avia a faccia d’un anghjulu, ma parlemu quì d’un anghjulu dannatu, chì morsi à quarant’un annu, purtatu da a prima buriana murtali di u SIDA. Cridia chì a so vita era senza intaressu, è ch’ùn cuntaia chè a so scrittura. Si dicia ch’iddu ùn avia fattu nudda di nutèvuli, ch’ùn c’era micca à paragunà u so parcursu à quiddu d’un Conrad, par esempiu, chì avia viaghjatu pà nutriscia a so criazioni. Puri, ancu Koltès viaghjò, da l’Africa à l’America Latina, da u Nigeria à New-York. Sinsìbuli à a sutticundizioni storica di i neri, ni cacciò ciò ch’iddu chjamaia a so «&amp;nbsp;pezza culuniali&amp;nbsp;»&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Cumbattu d’un Neru è di Ghjacari&amp;nbsp;» (1980). A brusgiò, dinò, a so vita, ma sempri com’è un omu in rivolta chì purtaia a so omossessualità cù curaghju in un mondu eterossessuali. Senza drizzà puri a bandera d’un cumunutarismu pazzu, è rimpruvarendu à l’autori chì mischiaiani l’intimu à a criazioni una mancanza di pudori.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A pezza chì no evuchemu subra fù un successu, ghjucata in Francia in 1983 pà più d’ottanta raprisintazioni, po’ ripresa subitu in Belgrada, Groningue, Londra, è ghjucata dinò in Alimania, in Austria, è ancu à New-York. Ciò chì ùn impidisti micca a critica, quantu volti, di musciassi feroci. In America, unu scrivisti in u Village Voice&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;u teatru francesu ùn vali nudda, d’altrondi, ùn esisti mancu&amp;nbsp;»… Pà un’ altra pezza, «&amp;nbsp;Quai Ouest&amp;nbsp;», in 1986, i sintenzi funi crudeli, com’è in u Nouvel Observateur&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Hè billissimu à ascultà, ma surtimu da quì cù l’imprissioni chì tuttu st’affari ferma gratisi, retoricu in tuttu&amp;nbsp;». Ugni volta, Koltès ni sarà fertu, ma era forsa u prezzu à pagà pà un autori chì purtaia una vera scrittura d’avanguardia, è un teatru in rumpera cù l’assurdu sacralizatu di a generazioni pricidenti. Po’ l’accessu à i so scritti, hè vera, ferma difficiuli anc’avali, ugnunu ùn ci pò pratenda. L’attori Michel Piccoli, chì ghjucò par iddu, dissi à prupositu di «&amp;nbsp;Cumbattu&amp;nbsp;»&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Ùn aviu mai lettu un affari paghjesu, mentri i ripittizioni t’aviu una paura scema. Diciu : ùn capiscu nudda à u testu. Di tutta manera nimu ci capisciarà nudda. Dimu di ‘ssi tuntii certi volti…&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 374.25pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Tuntia sì, è Piccoli meddu chè un altru a sapia, chì ‘ssi certi volti u littori di i pezzi di Koltès pò avè l’imprissioni d’annigassi in i circunvuluzioni infiniti di u testu, u sensu ugni volta hè prufundu, è u stilu, zippu è intricciulatu, hè infatti à u sirviziu di l’emuzioni. O di a crèscita di a tinsioni, com’è in a pezza «&amp;nbsp;In a sulitùdina di i campi di cutonu&amp;nbsp;», publicata in 1986. In ‘ssa pezza, Koltès metti in scena dui parsunaghji, un dealer è u so clienti. U so cuntrastu cunsisti in tanti munuloghi longhi chì sprimini cù ghjustezza una visioni di u tarritoriu, di u scambiu, chì facini veda ciò chì hè in ghjocu trà i nuzioni di cumerciu è di disideriu. I dui parsunaghji si misurani, si cunfrontani, si facini animali, ma circani d’ammanzassi in un raportu chì teni tantu da a diplumazia chè da l’intimizioni. Po’ à u finali, in una frasa, si capisci chì a situazioni discritta hè quissa chì lia dui entità prima di l’affruntamentu viulenti. U clienti, à un mumentu datu, hà puri induvinatu ciò chì s’annuncia, è ancu ci arreca una forma di difinizioni di u marcanti, sicondu Koltès&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Ùn seti micca quì pà u cumerciu. Vi strascineti piuttostu quì pà a circataghjera, è pà u latricciumu chì li veni appressu com’è a guerra dopu à i parleri.&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 374.25pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 374.25pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Duru d’accessu, emu dittu, ma magnificu è cuntruvirsatu. Hè cussì chì l’emu scupartu, à Koltès. Ed hè cussì ch’iddu devi firmà, nant’à l’altezzi scemi di u so talentu.&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-9135760699825573554?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/9135760699825573554/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/koltes-stora-e-in-quissu-locu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/9135760699825573554'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/9135760699825573554'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/koltes-stora-e-in-quissu-locu.html' title='Koltès, à st’ora è in quissu locu'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-Fh8LIvl55uA/Tf4WSrLDuGI/AAAAAAAAAno/4g5Qv5ATU3Q/s72-c/koltes.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2749200461979747451</id><published>2011-06-14T03:20:00.001-07:00</published><updated>2011-06-14T03:22:08.533-07:00</updated><title type='text'>Sintineddi</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-PeM5dd3F35k/Tfc2MO_vYcI/AAAAAAAAAnM/hzDACK-o_Bk/s1600/sintineddi3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240px" src="http://4.bp.blogspot.com/-PeM5dd3F35k/Tfc2MO_vYcI/AAAAAAAAAnM/hzDACK-o_Bk/s320/sintineddi3.jpg" t8="true" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A so. Vistu u titulu, v’aspitteti quì ch’e’ vi parli d’un di i scritti i più cèlebri di a literatura corsa, o ch’e’ vi fessi a prumuzioni d’un discu di Canta u Populu Corsu. Ma puri nò. Micca ch’e’ t’avissi calcosa contr’à a scrittura di Lanfranchi, saria ancu piuttostu u cuntrariu, ma simpliciamenti u me sughjettu hè altru. I «&amp;nbsp;Sintineddi&amp;nbsp;» ch’e’ voddu evucà quì ùn sò munimenti di petra drizzati in l’eternu, ma essari di carri è d’ossa. Campani annant’à un isulottu di l’Uceanu Indianu, è fermani trà l’ultimi populi chì rifusani u cuntattu cù «&amp;nbsp;u mondu sternu&amp;nbsp;». Veni à dì u nosciu, u mondu uccidintali, quissu di a cunsumazioni è di l’industria, u nosciu universu mundializatu è praputenti.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Da nant’à u so scoddu di l’archipelagu di l’Andamani, i Sintineddi sò un di ‘ss’ultimi populi chì a Stodia – quissa di i cunquisti, di a culunizazioni è di l’assimiliazioni – hà vulsutu sminticà. Ancu u Tsunamì di 2004 ùn l’hà sfassati. È mentri chì i so cucini di l’isuli vicini si sò lacati ingutta da a mudernizazioni imposta da l’India, iddi ani cuntinivatu à sfidà u tempu, cù i so strumenti di petra è i so frezzi avvilanati. Guai à chì dicidi di sbarcà nant’à i so spiaghji senza privena&amp;nbsp;! Pocu fà, tumboni dui piscadori chì cridiani di pudè sfruttà u so litturali senza accunsentu. I Sintineddi, i pudemu traveda in un filmuchju annant’à u situ di l’associu Survival International. Vidimu un battellu d’umanitarii uccidintali chì s’avvicina da a costa, lampendu i noci di cocò in acqua pà arrigalalli à l’indigenii. Quiddi cumpariscini in numaru, natani versu u battellu, mosciani i so armi è facini i gesti agrissivi pà impona à l’Uccidintali di lampalli d’altri noci. Un indigeniu, sfacciatu, fighjola i bianchi è si pidda i parti genitali in manu, cennu di disprezzu o taroccu minaccenti, ùn si sà. È à fighjulà ‘ssu filmacciu, ùn si sà nemmenu sì l’ONG chì l’hà prudottu si hè lacata vincia da u so fascinu pà un mondu à l’ità di natura o a so dillusioni di scopra i salvatichi i più dissinnati di a Tarra.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma da chì andà – ancu – à filmalli&amp;nbsp;? Nant’à u stessu situ, in un altru filmu di prumuzioni pà a difesa di i populi isulati, un capizzonu di a FUNAI (dipartimenti brasilianu di difesa di l’Indiani) ci faci veda da u so avviò una tribù chì nimu avia scontru sin’à pocu fà. In 2008, l’imagini di ‘ssi guerrieri, chì lampaiani i so frezzi à l’elicotteru chì i filmaia, aviani fattu u ghjiru di u mondu. Ci hè forsa meddu pà mantenali fora d’ugni cuntattu divastatori. José Carlos Meirelles, u dirighjenti chì no evucaiamu, ci spieca&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;ci voli à prutteghja u so tarritoriu, sì no ùn la femu i lignaghjoli salvatichi i tumbarani&amp;nbsp;». Iè, pudemu creda ch’un distinu sìmuli aspetta bè ‘ssi disgraziati. Ma firmemu cù calchì dubbitu sintindu dinò dì&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;devini firmà libari di dicida s’iddi volini, o nò, entra in cuntattu cù u mondu sternu&amp;nbsp;». Chì niscintria ciunca ci vularà po’ à pusseda pà creda chì ‘ssi populi, puri scantati, sò sempri libari di i so scelti&amp;nbsp;? È chì sintimu di culpabilità zottica ci pò lacà scunvincia chì no, ghjenti d’ugni cundizioni, ci pudemu calcosa, mentri chì a suluzioni ùn ci sò chè i Stati suprani chì a poni arricà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Pà discriva ‘ssi cumunità, u inglesu pussedi u termini ghjustu di «&amp;nbsp;uncontacted tribes&amp;nbsp;». Hè in ‘ssu termini presu à a lettara ch’idda pò esista, forsa, a sola è vera risposta&amp;nbsp;: chjuda è difenda i so tarritorii, è lacà st’aienti tranquilli. Veni à dì libari dinò d’ùn essa micca, in i so zoò umani, sutt’à u sguardu è a prutizzioni paternalista di l’umanitarii, chì i disdrughjarani cù a stessa fedi balorda chè l’altri missiunarii.&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2749200461979747451?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2749200461979747451/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/sintineddi.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2749200461979747451'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2749200461979747451'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/sintineddi.html' title='Sintineddi'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-PeM5dd3F35k/Tfc2MO_vYcI/AAAAAAAAAnM/hzDACK-o_Bk/s72-c/sintineddi3.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8131495305832024555</id><published>2011-06-06T15:28:00.000-07:00</published><updated>2011-06-06T15:39:52.251-07:00</updated><title type='text'>Da Ödön von Horváth à Guidu Cimino</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-1q-Gki5OecY/Te1XLU1JlHI/AAAAAAAAAmI/oWeKZ0z712g/s1600/teatrinu1.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-1q-Gki5OecY/Te1XLU1JlHI/AAAAAAAAAmI/oWeKZ0z712g/s320/teatrinu1.jpeg" t8="true" width="214px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ödön von Horváth hè mortu in 1938, in piena cuddata d’un nazismu ch’iddu fughjia com’è un vagabondu, à traversu à un’ Auropa strapazzata. Intardittu di sughjornu in Alimania, induva s’era battutu cù i sbirri d’Hitler ghjà in 1929, è indu i so libri erani brusgiati in piazza publica, com’è tanti provi malsani d’un «&amp;nbsp;autori diginiratu&amp;nbsp;», truvò u so ultimu agrottu in Parigi. A data di a so morti, ghjustu nanzi chì l’infernu guerrieru si scatinessi, pò lacà imaginà chì i so numici l’avissini richjappu, è vintu, ma nò, u distinu si volsi par iddu, è sin’à l’ultima, d’una sfruntaria senza limiti. C’era una timpesta è u tintu d’Ödön si pruminaia davanti à u Teatru Marigny, annant’à i Campi Elisei. U branconu d’un castagnu d’India fù staccatu da u ventu, è u dramaturgu u si chjappò in pienu muccichili. Faria rida, s’idda accadia à u nosciu vicinu, o à u tontu di u paesu, ma hè una tragidia quandu casca annant’à un tippettu com’è Von Horváth, è ch’iddu ni ferma stracquatu pà u sempri. Una fini pà un omu di prima trinca, inghjusta, carca à fatalità, teatrali à più pudè.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I spicialisti a vi diciarani&amp;nbsp;: l’opara d’Ödön von Horváth hè più putenti chè quissa di Brecht. Di tradizioni pupulari è critica, musciaia i bassezzi di a piccula burghisia, è difindia a cundizioni fiminili bè nanzi chì i novi indignati in favori d’Ophelia avissini dicisu di a crastera chìmica di DSK. Cussì in a so pezza, «&amp;nbsp;Lighjendi di a Furesta Viennesa&amp;nbsp;», chì ripidda u titulu d’un balzu di Johann Strauss u Ghjovanu, hè u parcursu tribbulatu di a tinta Marianna chì hè missu in scena. Quidda, rifusendu di maritassi cù u fidanzatu sceltu da u so babbu, u crudu ma unestu maciddaru Oskar, scappa cù u bellu Alfred, un vituparatu chì l’abbandunarà cù un fiddolu in bracciu. Da tandu si suveta a trafalera suciali di a disgraziata, ubligata di baddà nuda in una boatta puzzica, è trattata com’è una ribalda da un clienti senza scrupuli. Accusata d’arrubbeghju, Marianna cunnosci a prighjò, perdi u so fiddolu, è si ni volta à u primu fidanzatu, Oskar dunca, in un ritornu chì metti in evidenza l’irunia di a so cundizioni è u fiascu di a so vita. Ma a pezza era subratuttu pà Von Horváth l’occasioni di fà falà calchì biacculata annant’à a vilania è l’ipucrisia d’una certa sucità viennesa chì, mentri chì u priculu fascistu cuddaia, campaia à l’oziu è spinsirata, una «&amp;nbsp;Wiener Gemütlichkeit&amp;nbsp;» chì, infatti, feci pocu casu di l’Anschluss è di i parsoni debbuli sacrificati à nomu di u so ben essa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè ‘ssa pezza chì Guidu Cimino hà adattatu à a Corsica, è intitulatu «&amp;nbsp;Ô Corse, île d’amour…&amp;nbsp;». L’emu vista ghjucà l’altru ghjornu in Portivechju, purtata da u Teatrinu, è senza sapè nudda, tandu, di l’opara originali. Hè forsa vargugnosa ma hè a verità. Puri, a curzizazioni di a tematica viaghja più chè bè. Certi, ancu, pudariani stringhja i canteghji quandu u studianti nazistu di a virsioni di 1931 si metti à briunà i slogan naziunalisti d’oghji. A vechja minnanna chì tumba u ziteddu in u viculu – è chì fendula ni sullaghja unipochi – ci &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;hè parsa monda più rialista chè certi minnanni di i carti pustali vinduti da dicennii di scimizii fulclorichi o identitaristi. Quì dinò, l’ipucrisia d’una Corsica liscia hè ristituita cù un’unestità chì ci rallegra. Ma, è a dimu sinceri, aviamu trovu più energia quandu aviamu vistu «&amp;nbsp;Baruffe Bastiacce&amp;nbsp;» annu passatu. À a discarica di a truppa, ci tocca à pricisà ch’idda si prisintaia davanti à un publicu misareddu di vinti parsoni. È quissa ùn aiuta à mettaci ‘ssu supplimentu d’anima chì permetti di diffarinzià u bonu da u strabonu…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8131495305832024555?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8131495305832024555/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/da-odon-von-horvath-guidu-cimino.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8131495305832024555'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8131495305832024555'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/da-odon-von-horvath-guidu-cimino.html' title='Da Ödön von Horváth à Guidu Cimino'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-1q-Gki5OecY/Te1XLU1JlHI/AAAAAAAAAmI/oWeKZ0z712g/s72-c/teatrinu1.jpeg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3235438541838708644</id><published>2011-05-30T07:55:00.000-07:00</published><updated>2011-05-30T08:03:30.510-07:00</updated><title type='text'>Di a Guerra Civili americana</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-vULsdV9B7Vk/TeOxNBwcDdI/AAAAAAAAAmA/DMG8oBluYY4/s1600/Spangler_with_Hat2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://4.bp.blogspot.com/-vULsdV9B7Vk/TeOxNBwcDdI/AAAAAAAAAmA/DMG8oBluYY4/s320/Spangler_with_Hat2.jpg" t8="true" width="307px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè d’avè lettu in un ghjurnali cuncurrenti una nota annant’à u libru di Farid Ameur, «&amp;nbsp;La Guerre de Sécession / Images d’une Amérique déchirée&amp;nbsp;» (François Bourin Editeur), chì ci hà fattu cummandà st’antulugia di futtugraffii liati à a Guerra Civili americana. L’autori hè un ghjovanu duttori in Istoria, chì si hè spicializatu annant’à l’America, è u riassuntu storicu ch’iddu pruponi, accant’à i ritratti imprissiunanti di a guerra, hè di i più boni è di i più chjari. Degnu di i spicialisti americani di l’affari. Cussì a so analisa di ‘ssu cunflittu «&amp;nbsp;fundatori&amp;nbsp;» pà i Stati Uniti muderni ci pari ghjusta&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Hè a spirienza macabra di a guerra civili, è micca i cumbatti parsiguitati in favori di l’indipindenza, chì hà custituitu l’Americani di tutti l’origini in un populu adunitu. […] Cunsacrendu par mai l’unità di a nazioni americana, u cunflittu hà significatu à modu dicisivu una siconda nascita&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci hè quantunca una piccula umissioni sutt’à a piuma di Farid Ameur, quand’idda hè pricisata chì a Guerra di Secessioni (appellazioni più francesa chè americana) fù u primu cunflittu ad essa statu futtugraffiatu. Certu, in i prupurzioni è u rialismu chì no scuprimu in ‘ssu libru, l’affirmazioni saria guasgi vera. Ma i ritratti anonimi funi ghjà rializati in 1847 mentri a guerra Americanò-Messicana. Ed hè subratuttu mentri a Guerra di Crimea, da 1853 à 1856, chì i primi «&amp;nbsp;reporter&amp;nbsp;» ufficiali, trà qualissi l’Ungaresu Carol Szathmari o l’Inglesu Roger Fenton, funi mandati pà ritrattà un cunflittu. Pà u più musciaiani i siti di i cumbatti, bioti d’aienti, o allora l’armati sticchiti, in una spezia di missa in scena liata tandu à a durata di a presa di vista, o di parata militara un pocu rumantica, suvitendu i gusti di l’ebica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma l’iscinziali ùn hè quì. Prima d’essa un libru di Storia – ciò chì no rigrittemu un pocu – st’opara di Farid Ameur hè nanzi à tuttu un caleduscopu di ritratti cumuventi. Da i preliminarii di a guerra sin’à a so risuluzioni, cù a capitulazioni di Lee è l’assassiniu di Lincoln, a guerra ci hè musciata à traversu à l’imagini d’una forza mai vista sin’à quì. Ben sicura, ritruvemu i ritratti abituali di i capizzoni, o di l’attori cunnisciuti&amp;nbsp;: Lincoln è u so sguardu &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;di stantarolu, Jefferson Davis chì li risimbiaia com’è un frateddu, u scemu di John Brown, chì accesi u cunflittu cù i so vituperii à u Kansas, Harriet Beecher-Stowe, chì scrivisti u famosu «&amp;nbsp;Uncle Tom’s Cabin&amp;nbsp;», è chì cumparisci quì com’è una vichjetta inuffensiva, i generali Sherman, Grant o Beauregard, presi in a so piena verità, barbuti, malmissi, sfiuccati nant’à u campu di battaglia… Ma vidimu dinò – è quissa, hè vera, pà a prima volta – l’orrori di l’affruntamenti, i morti alibrati dopu à i scempii di Gettysburg, o d’Antietam, a battaglia chì vidisti u ghjornu u più sanguinosu di a Storia americana, cù 25&amp;nbsp;000 morti in una sola ghjurnata…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: 179.25pt 193.5pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I ritratti dinò di l’assassinii di Lincoln, presi mentri a ditinzioni, indu i vidimu abbaraculati è immanittati, sò imprissiunanti. Firmemu stumacati faccia à a sumidda di u bancalaru Edmund Spangler cù l’attori cuntempuraneu Sean Penn, ciò chì dà una diminsioni surrialista à u so ritrattu, chì guasgi si cridaria ch’iddu esci da un filmu. A fottò di David Herold, ghjovanu spiziali chì finisti appiccatu cù trè altri cunghjurati, pussedi dinò una diminsioni patetica difficiuli à spiigà. Fendu i ricirchi annant’ad iddu, emu imparatu chì Gore Vidal, l’autori sfacciatu di Caligula, avia rumanzatu a so vita in un libru annant’à Lincoln. Toccu anch’iddu da u fascinu misteriosu di ‘ssu ritrattu&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;strong&gt;In illustrazioni :&lt;/strong&gt; u cunghjuratu (?) Edmund Spangler, chì s'abbuchjò 5 anni di bagnu pà avè participatu à l'assassiniu d'Abraham Lincoln in 1865.&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; tab-stops: 179.25pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit; mso-tab-count: 1;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3235438541838708644?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3235438541838708644/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/di-guerra-civili-americana.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3235438541838708644'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3235438541838708644'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/di-guerra-civili-americana.html' title='Di a Guerra Civili americana'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-vULsdV9B7Vk/TeOxNBwcDdI/AAAAAAAAAmA/DMG8oBluYY4/s72-c/Spangler_with_Hat2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3659876384157206988</id><published>2011-05-23T18:27:00.001-07:00</published><updated>2011-06-07T11:15:12.964-07:00</updated><title type='text'>CAPES corsu : da u statu à u drittu</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-BuKHADYPdrU/TdsLBJg8I2I/AAAAAAAAAl4/xNcdAp70guQ/s1600/art+n%25C3%25A8gre.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="289px" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-BuKHADYPdrU/TdsLBJg8I2I/AAAAAAAAAl4/xNcdAp70guQ/s320/art+n%25C3%25A8gre.jpg" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I minacci ricenti di chjuditura di u CAPES di lingua corsa, ma dinò di l’altri lingui rigiunali, facini o mancu vultà à u primu pianu i prublematichi sinsibuli liati à u insignamentu di u corsu. Certu, è dopu chì l’accademii cuncirnati si sighini mossi, pari chì u ministeru avissi rinculatu, è chì pà u 2012 i posti à i diffarenti cuncursi fussini mantinuti. Ma puri, ‘ssa scutussata in darru ùn hè vinuta. È i raghjoni invucati di l’ecunumii à fà ùn ci cunvenini. D’altrondi, in un articulu di Corse-Matin di u 19 di maghju, lighjiamu chì i lingui rigiunali raprisintaiani solu 0,3 % di u bilanciu finanzieri di l’Educazioni Naziunali. Ci sarani l’abissi più maiori à tappà...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ben intesa, un argumentu chì pudaria andà in u sensu di ‘ssa rimissa in quistioni di u CAPES, o mancu pà a lingua corsa, saria di dì chì dipoi parichji annati si formani troppu insignanti senz’ ori, chì u intaressu di l’elevi pà a materia hè in traccia di calà, &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;è chì di più in più pari evidenti di spianà, in ugni stabilimentu, i dutazioni urarii di u corsu, è quissa à prò d’altri materii più «&amp;nbsp;siguitati&amp;nbsp;». Faccia à st’argumenti, stu «&amp;nbsp;principiu&amp;nbsp;di rialità&amp;nbsp;» vurriamu dì, hè vera ch’idda pari difficiuli di scumbatta. Di più, sapendu chì pulitica hè oghji assumata da u Statu in materia di supprissioni di posti pà tutti i disciplini, sapendu a situazioni generali di crisa ecunomica, comu ùn accittà micca di veda una forma di logica, di cuntribuzioni sulidaria à u dannu cumunu, in ‘ssu sacrifiziu di i 0,3 % evucati più in sù&amp;nbsp;? Guasgi si pudaria ancu parlà, infini, di «&amp;nbsp;nurmalizazioni&amp;nbsp;» pà st’insignamenti strani à spissu cunsidarati com’è sicundarii o facultativi…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma hè bè par quissa chì, ghjustappuntu, ci pari à no chì l’argumenti sighini di i più inghjusti, par ùn di micca chì no i vidimu carchi à falsità. A missa trà parentesi di u CAPES di corsu ùn saria mancu appena u risultatu di i mancanzi liati à a materia, saria u sboccu calculatu, frettu è pragmaticu, d’una pulitica di marginalizazioni chì hà accumpagnatu ‘ssa figliera dipoi a so criazioni. È saria dinò a trista illustrazioni d’una forma d’ustilità chì i prufissori di corsu poni risenta da a parti di a so iirarchia alta, è ancu dimula in certi stabilimenti. &lt;span style="background-color: white;"&gt;U corsu à a scola hè vistu in verità da u puteri com’è un insignamentu cuncessu, ma mal vulinteri, un insignamentu àlibi ch’ùn s’aspetta chè di vedalu spariscia da par iddu, una rimundula lampata cù disdegnu, chì cundanna i prufissori à una manera di clandistinità in i so propii stabilimenti, è chì ancu i metti in manu, ‘ss’ultimi annati, à un’ ira pupulista crisciuta à l’umbra di u disprezzu ufficiali.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn ci piaci mancu appena d’imaginà chì, pà middi raghjoni, ma dinò i raghjoni evucati nanzi, u insignamentu di u corsu si strascinessi, ch’iddu viaghjessi parichji volti à quel versu. Ma ad avellu resu bambulu, inefficaci in certi occasioni, sò dinò è nanzi à tuttu i pulitichi è i rispunsevuli educativi chì l’ani ghjucatu contru da u principiu. Chì ani fattu di manera chì a spannata ùn vinissi mai pà ‘ssa disciplina svargugnata, scantata da ugni nurmalizazioni, da ugni integrazioni vera à u sistemu educativu. Fora chè quandu si pensa à acciaccalla. À nomu di l’ecunumia. O di i rigulamenti di contu infini pussibuli&amp;nbsp;? &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Inveci di quissa, cridimu no chì u statu riali è furzatu di diffarenza ch’emu mintuvatu, quantu volti patutu, è impostu cù a custrizzioni di a micanica ghjacciata di u sistemu, si devi trasfurmà in drittu&amp;nbsp;à a diversità educativa. Un drittu à a diffarenza da rinviviscia. À l’ora di mantena, o mancu, l’esistenti.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3659876384157206988?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3659876384157206988/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/capes-corsu-da-u-statu-u-drittu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3659876384157206988'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3659876384157206988'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/capes-corsu-da-u-statu-u-drittu.html' title='CAPES corsu : da u statu à u drittu'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-BuKHADYPdrU/TdsLBJg8I2I/AAAAAAAAAl4/xNcdAp70guQ/s72-c/art+n%25C3%25A8gre.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-4154248940719011378</id><published>2011-05-15T16:32:00.001-07:00</published><updated>2011-06-07T11:30:52.310-07:00</updated><title type='text'>L’universu fantasistu di Frazetta</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-VMiTKvdAVmA/Te5uPp3S3-I/AAAAAAAAAmM/IGewJirHTio/s1600/frazetta1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://1.bp.blogspot.com/-VMiTKvdAVmA/Te5uPp3S3-I/AAAAAAAAAmM/IGewJirHTio/s320/frazetta1.jpg" t8="true" width="245px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A putenza di u graffismu d’un Franck Frazetta era tali ch’iddu ispirò direttamenti a literatura. A so pittura Death Dealer, par esempiu, fù à l’origini di cinqui rumanza di James Silke, è dinò di parichji album di banda dissignata indu u maestru ùn ebbi mancu à accupassi di a rializazioni. Li bastaia à firmà l’illustrazioni di a cuprendula pà assicurà a riescita di u «&amp;nbsp;prudottu&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Frank Frazetta, dunca. Pà ricuddà à a genesi di a so opara, ci voli à ciuttassi in l’ambianti di Brooklyn, mentri l’anni 20 è 30 di u seculu scursu. Un ziteddu povaru hè scrittu à ottu anni à l’Academia di i Bell’Arti di u quartieri, una piccula scola indu i prufissori n’imparani di più à u so cuntattu chè l’elevu à vedali pitturaccià. In ‘ss’universu di carrughji caldi, ch’un Sergio Leone hà sappiutu discriva, u ghjovanu Frazetta ùn duvintarà puri micca un Noodles à usu talianu. Iddu, in ‘ssu mezu urbanu, fattu di crisa ecunomica è di lutti sanguinosi pà u cuntrollu d’ugni trafficu, sunniighja solu di mondi primitivi o di pianetti luntani. U scrittori Edgar Rice Burroughs hè l’ughjettu di a so venerazioni, è s’iddu pò, un ghjornu, duvintarà anch’iddu un illustratori di u salvaticu Tarzan.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À 16 anni, u so talentu li permetti di cummincià una carriera com’è «&amp;nbsp;assistanti&amp;nbsp;» in u mondu famosu di i comic books americani chì, dopu à a siconda guerra mundiali, infiaraiani è mudernizaiani l’imaginariu di l’aduliscenti. È quissa in un duminiu di sprissioni in traccia di vincia i so galloni&amp;nbsp;: a scenza fizzioni. Pà u novu dissignadori, i porti chì s’aprini tandu li permettini di scopra i tecnichi di a so arti, d’ammaistrà u dissegnu à u carbonu quant’è a pittura à l’oliu, ma dinò di fassi rimarcà è di sprima un gherbu in circa pirmanenti di perfezzioni. Hè à quiddu mumentu chì Frazetta mintuvaia da par iddu una passata impurtanti&amp;nbsp;: quand’iddu imparò, in una sola nuttata, à dissignà l’anatumia di i corpi, è quissa stampendu l’integralità d’un libru annant’à u sughjettu&amp;nbsp;!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Impegnu salutariu chè quissu quì. Chì sì u dissegnu di Frazetta si pudarà singularizà pà a seguita, sarà in u rialismu crudu di i corpi atletichi di i so parsunaghji. Ch’iddu s’agissi di guerrieri barbari, di mostri scimieschi o di righjini pagani pulposi, a fantasmaguria hè sempri accumpagnata ind’è iddu d’una carica d’erutismu assulutu. Ma i rivisti è l’editori chì publicarani ‘ssi dissegni, com’è Ace Books o ancu Playboy, ùn avarani mancu à lagnassi d’avelli pirmissu di cappià i so pulsioni criatrici&amp;nbsp;: certi volti i so publicazioni tuccarani u millionu d’esempiarii vinduti…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allistinemu par mimoria l’eroi, è i supereroi, à qualissi Frazetta hà datu una faccia, è ch’iddu hà sappiutu pupularizà, immurtalizà, quandu u più suventi a so casata firmaia scunnisciuta da i littori&amp;nbsp;: Flash Gordon, Buck Rogers, ma dinò Li’l Abner, Tarzan pà rializà infini i so brami di zitiddina, Vampirella, è subratuttu Conan The Barbarian, u parsunaghju musculatu di Robert E. Howard. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ed hè bè u Frazetta di st’ultimu righjistru di l’Heroic Fantasy chì ferma u nosciu prafiritu. Quandu rumpisti u so pinneddu di dissignadori par duvintà u pittori d’un universu inditu di vulcani in eruzzioni è di fumaccia strana, u cantadori d’una diminsioni chì, puri mistiriosa, ci pari d’essa palisata com’è in una pussibuli verità. Chì infini tuttu u geniu di Frazetta era quì, è bè nanzi chì u sinemà fantasticu si dessi i mezi tecnichi di rializà a stessa cosa&amp;nbsp;: rendaci cridibuli a fantasia, è facci spirà chì u sonniu, u sonniu niscentri d’avvinturi chì no faciamu ziteddi, fussi quantunca accissibuli. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-4154248940719011378?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/4154248940719011378/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/luniversu-fantasistu-di-frazetta.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4154248940719011378'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4154248940719011378'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/luniversu-fantasistu-di-frazetta.html' title='L’universu fantasistu di Frazetta'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-VMiTKvdAVmA/Te5uPp3S3-I/AAAAAAAAAmM/IGewJirHTio/s72-c/frazetta1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3780211643525093099</id><published>2011-05-10T04:49:00.001-07:00</published><updated>2011-05-10T04:52:00.176-07:00</updated><title type='text'>È una turta pà BHL, una !</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 16pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-nV4VQDtHwPM/Tckm0z0VqvI/AAAAAAAAAlk/RirMZRyAzGw/s1600/entarte.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-nV4VQDtHwPM/Tckm0z0VqvI/AAAAAAAAAlk/RirMZRyAzGw/s1600/entarte.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn la so par vo, ma à mè, i cacciati di l’uni è di l’altri annant’à a Corsica, ùn mi facini mancu più nudda. In i tempi, infribbaiu di rabbia, o ridiu, avali fermu senza affettu. Hè cussì. A forza di l’abitudina, pensu. U fatalismu faccia à a stupidità assuluta di ditti sapienti chì trovani intarissanti di stuppà quì un vilenu, o i generalità zottichi, ch’iddi sariani i primi à truncà in altrù à nomu di u razzismu, di a discriminazioni o di l’intullarenza…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma comu&amp;nbsp;? Aghju dittu bè fatalismu&amp;nbsp;? Stancaghjina di l’abitudina&amp;nbsp;? Invechju merè, ed eccu ch’ùn so più quiddu&amp;nbsp;! Ci voli ch’e riagischi è ch’e ritrovi i stradi salutarii di l’indignazioni chì faciani a me riputazioni&amp;nbsp;di scrittori in rivolta ! O allora hè meddu ch’e pieghi tuttu è ch’e rumpa a piuma&amp;nbsp;! Ma, è rassicurighju ancu quì i me ditrattori, ùn ci semu ancu. Piccatu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Bernard-Henri Lévi, dunca. Stu fanali di u pinsà ripublicanu, chì si feci un ghjornu u prumutori d’un filusoffu, Jean-Baptiste Botul, ch’ùn esistia mancu, veni di truvà a suluzioni pà luttà contr’à a viulenza maffiosa in Corsica&amp;nbsp;: dumanda à i turisti di metta in piazza un boycott di l’isula, è, pichjendu cussì à u cori di l’ecunumia isulana, di puniscia una pupulazioni intera pà i malfatti di certi vituparati ch’iddu ricunnosci iddu stessu com’è ‘sendu una minurità. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À senta ad iddu, merè, ci hè tandu una lizzioni alta di filusuffia à ritena, è chì ci insegna chì pà luttà contr’à un’ upprissioni, ci voli à dannà u populu chì ni pati. Suvitendu ‘ssa logica sinnata, ci vulia piuttostu, dopu chì Kadhafi avissi prumissu di sdunzà i ribeddi libiani sin’à l’ultimu, chì l’OTAN è l’avviazioni di Sarkozy bumbardessini à Benghazi, è ch’iddi sfassessini da a carta a risistenza di Misratà. Da chì dunca avè dumandatu u cuntrariu&amp;nbsp;? Ghje’ socu in piena cunfusioni, a ricunnoscu. Sì i populi sò culpevuli di i boia chì i strangulighjani, sì a punizioni cullittiva i devi pichjà pà i malfatti d’una minurità d’assassini, parchì ùn aiutà micca dinò à Bachar el-Assad à fà curra u sangu di i nocenti di Banias o Deraà&amp;nbsp;? &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma voltu à l’affar’ di u boycott turisticu. À mè, à dilla franca, m’imbistiaria pocu è micca, ‘ssa suluzioni tuntina di BHL. Socu funziunariu è i strascinadori di ciabatti – quant’è i bobò in circa di soli – ùn m’agradiscini tantu. Ma u fattu stà chì l’aienti onesti chì travaddani cù u turismu in Corsica, è senza nisciuna brama di fammi u so difinsori à usu Poujade, ni cunnoscu quantunca uni pochi. A cridarà o nò Bernard-Henri, ma a maiurità di ‘ssi travaddadori ch’iddu voli fà cripà di fami ùn ani mai tumbu à nimu. Inveci, sì dumani fussini famiti, sì dumani si ritruvessini senza travaddu, ùn la so s’iddi ùn la fariani micca d’andà à abbuttà, à furà, è ancu à tumbà, in una logica di viulenza chì u suttisviluppu hà sempri suminatu. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À suppona ancu chì a cura pricurata da BHL pudissi riceva calchì creditu, è chì un arruvinu ecunomicu di a Corsica ci caschessi à dossu com’è ghjustu casticu, l’avaria da frasturnà da veru, à quissi chì ani sceltu par mistieri – ed esistini – d’essa criminali&amp;nbsp;? Capaci d’invistiscia in cuntinenti, o à u stranieri, truvariani piuttostu ancu più faciuli a mani d’opara pà i so traffichi, è ancu ringraziariani à Bernard-Henri pà i so analisi cussì fini. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma arrestu di filusuffà in darru, è di fà neci chì certi parolli balordi sighini impurtanti. Arrestu è inveci di lampalli i ghjastimi, u ringraziu anch’eu, à BHL. Parchì dipoi quiddu buzaiu d’Onfrey, era da monda ch’ùn aviu inturtatu à nimu. Dunca quissa, a turta, a cacciu vulinteri. Guasgi cù premeditazioni. Splaaacciu&amp;nbsp;! tandu…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3780211643525093099?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3780211643525093099/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/e-una-turta-pa-bhl-una.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3780211643525093099'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3780211643525093099'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/e-una-turta-pa-bhl-una.html' title='È una turta pà BHL, una !'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-nV4VQDtHwPM/Tckm0z0VqvI/AAAAAAAAAlk/RirMZRyAzGw/s72-c/entarte.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-7842076452021633827</id><published>2011-05-03T01:35:00.001-07:00</published><updated>2011-05-03T01:44:18.995-07:00</updated><title type='text'>Ingurdizia</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-kxXCoc0drSk/Tb_AVQHDZUI/AAAAAAAAAlY/XKUy9gNj86I/s1600/antro2.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="228px" j8="true" src="http://1.bp.blogspot.com/-kxXCoc0drSk/Tb_AVQHDZUI/AAAAAAAAAlY/XKUy9gNj86I/s320/antro2.JPG" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Passaraghju torra pà calchì straviatu, ma pocu premi, socu avvizzu. Dunca m’aghju da lampà… A carri umana, vo, vi seti ghjà dumandatu chì gustu ‘dda t’avia&amp;nbsp;? Dui sturiani aviani inchiistatu, in i tempi, è intarrugatu l’archivii di u cannibalismu, pà circà di risponda à ‘ssa quistioni impurtanti. Cussì Pierre-Antoine Bernheim è Guy Stavrides ci prupuniani, in 1992, u libru «&amp;nbsp;Cannibales&amp;nbsp;!&amp;nbsp;», ind’è Plon, chì, s’iddu ùn era mancu un capu d’opara in materia d’analisa antrupulogica, t’avia o mancu u meritu di fà u ghjiru storicu u più cumplettu annant’à u sughjettu. Una vera antulugia di u cannibalismu, i fatti discritti cù tutti i ditagli i più morbidi pussibuli. È sempri dinò, fattu raru ind’è i sturiani, cù un sensu di a risa di i più&amp;nbsp;acuti. Ciò chì pirmittia quantunca di fà passà a bistecca, senza indigistioni. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma u gustu, dunca, pà vultà à u nosciu quistiunamentu di u principiu. Bernheim è Stavrides faciani parlà l’attori&amp;nbsp;: i più numarosi evucaiani una sumidda cù u purceddu, com’è ‘ssi marinari inglesi burulati in 1808 da l’indigenii di i Fidjì, chì l’aviani fattu tastà un prighjuneri di guerra. Cunfusioni cù u porcu dinò pà tutti i clienti d’un certu Fritz Haarmann, esecutatu in Hanovra in 1919, dopu ad avè vindutu à u so maceddu a carri di 24 aduliscenti spariti di pocu. Pà i Chinesi di u Medievu, inveci, l’omu t’avia più à veda cù a pecura. Cussì un essaru chì finia in tianu era chjamatu una «&amp;nbsp;pecura à dui zampi&amp;nbsp;». Ma l’intarpritazioni di u gustu di l’omu pari d’essa liata à spissu à a sughjittività culturali. Par quissa ch’un Indianu di l’Orenocu, intarrugatu da Humboldt, pricisaia piuttostu a vicinanza cù a scimia. Difficiuli di fassi un avvisu. Almenu di pudè spirimintà. Ma via.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Altra quistioni di primura&amp;nbsp;: quali hè statu cannibalu&amp;nbsp;? Chì populu&amp;nbsp;? I dui autori t’aviani u meritu di ramintà chì l’omu hè statu manghjatu in tutti i cuntrati, sutt’à tutti i latitudini. Certu, l’anziani populi di l’Uceania pariani d’avè un attichju più sviluppatu in u duminiu. Com’è l’Indiani d’America, chì si fecini arrusta una mora di cunquistadori. Ma quandu ci hè a fami ugnunu prova o mancu una volta una piccula custiglietta. Par esempiu, mentri a ritirata di Russia in 1812, i tistimunianzi ùn funi rari di cannibalismu in a Grandi Armata&amp;nbsp;: u generali russiu Kreutz poti veda da par iddu certi suldati francesi in traccia di sciaccassi un catavaru in a nivi&amp;nbsp;; u tinenti alimanu Furtenbach vidisti anch’iddu i suldati imbruccà i cori umani nant’à i foca di i so campamenta…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Tutti i cannibalizati, puri, ùn funi micca cussì anonimi chè ‘ssi tinti militari disfatti è inguttiti da i so simuli. Uni pochi di parsunalità ani fattu dinò un picculu sughjornu in unu stomacu di sapiens sapiens. Com’è Caligula, chì, una volta assassinatu, fù spartutu trà i cunghjurati chì u s’erani sdunzatu. Altru mastuccatu famosu&amp;nbsp;: Concino Concini, tumbu in 1617 par via d’un ordini di Lavighju XIII, è udiatu da u populu pariginu, chì fù cacciatu da a tomba par essa strascinatu in carrughju, scurticatu, è manghjatu da a folla isterica. Monda spluratori di rinoma, dinò, o missiunarii di prima trinca, finistini a so carriera in a panza d’un Indianu salvaticu&amp;nbsp;: mintuvaremu solu u puvarettu di Jean de Brébeuf, à qualissu l’Iroquois, crudeli, taddoni l’anchi è i braccia par manghjassili davanti ad iddu, vivu ma ammutulitu. Chì l’aviani cacciatu a lingua par impidillu di briunà. Iscia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Infini. Eccu da veru un libru da buscà, com’ì vo pudareti, è da purtà subitu annant’à l’isula diserta. Ma com’è manuali, ghjustappuntu, in casu chì l’isula fussi menu diserta chè ciò ch’idda paria.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-7842076452021633827?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/7842076452021633827/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/ingurdizia.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7842076452021633827'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7842076452021633827'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/05/ingurdizia.html' title='Ingurdizia'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-kxXCoc0drSk/Tb_AVQHDZUI/AAAAAAAAAlY/XKUy9gNj86I/s72-c/antro2.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3101937131249616507</id><published>2011-04-25T15:45:00.001-07:00</published><updated>2011-04-25T15:47:10.966-07:00</updated><title type='text'>I spaddi larghi di Zheng He</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-LC8ZLrdhN5U/TbX549JFF1I/AAAAAAAAAk8/sAj7kIFuUk4/s1600/Zheng.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" i8="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-LC8ZLrdhN5U/TbX549JFF1I/AAAAAAAAAk8/sAj7kIFuUk4/s320/Zheng.jpg" width="237px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Cussì fantasista chè a teuria chì faria di i Corsi i discindenti di l’antichi Sumeriani, esisti una tesa chì difendi a scuparta di l’America da i Chinesi. À l’origini di ‘ssa buffunaria, un certu Gavin Menzies, un Inglesu autopruclamatu sturianu di a marina, chì publicò in 2007 un libru intitulatu «&amp;nbsp;1421, l’Annata quandu a China scupristi l’America&amp;nbsp;». Pà u stranu Menzies, chì appoghja a so riflissioni annant’à u «&amp;nbsp;studiu&amp;nbsp;» d’anziani carti più chè cuntruvirsati, par ùn dì micca cunsidarati com’è falsi da i spicialisti, saria u navigatori Zheng He ad avè missu, u prima, u pedi in l’Antigli, ma forsa dinò à u Groenland, in Califurnia o in Australia… &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Sì u puvarettu di Menzies duvaria arristà di fumà u tarabucciulu, u dittu Zheng He, iddu, hè bè esistutu, è ferma vera chì i Chinesi t’aviani i mezi, nanzi à l’Arabi o l’Uccidintali, di cunquistà u mari è di scopra i tarri scunnisciuti nanzi à Cristofanu Culombu. Zheng Ho, musulmanu uriginariu di u Yunnan, era un crastatu di quiddi, veni à dì un parsunaghju impurtanti di a corti impiriali. Campò suttu à u regnu di Yong Le, un imperatori chinesu chì, dopu ad avè trasfiritu a so capitali da Nankin à Pekin, sunniaia di muscià à u mondu a so piena putenza. A custruzzioni d’una flotta senza para, forti di cintunari di vasceddi è in avanzu à u niveddu tecnicu, fù l’arma diplumatica di ‘ssa dimustrazioni di forza. È fù dunca l’amicu Zheng He à cummandà i setti spidizioni chì, da 1405 à 1433, pirmissini à i Chinesi d’imprissiunà i pupulazioni di l’Indunesia, di l’India, di l’Egittu o di u Malindì (Kenya), affirmenduli in u frattempu chì l’Imperu Cilestu era bè u centru di l’universu…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È pari bè chì, à u cuntrariu di l’Uccidintali chì varconi u mari pà sfruttà i ricchezzi di l’altri, ‘ssa buffara di praputenti fussi stata a sola raghjoni di mova di i Chinesi. Fecini vucà una flotta di 30&amp;nbsp;000 omini indè i populi cunsidarati com’è infiriori, cù vasceddi di 155 metri di longu à novi maghja, solu pà purtà a nova di a so supremazia. Cussì a pensa par esempiu Daniel Boorstin, quand’iddu difinisci, cù appena d’idealismu, a so impresa straurdinaria&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Aprudoni senza sapella a massima cristiana sicondu qualissa hè più nobili di dà chè di riceva. Inveci di vitrami o di pacuttigli, arrigalaiani i più belli ughjetti d’arti&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Michel Le Bris, inveci, cuntesta ‘ssa visioni di l’avvintura di splurazioni chinesa&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;I spidizioni di Zheng He sò à spissu prisintati com’è pacifichi in tuttu, à u cuntrariu di quiddi, sempri brutali, di l’Auropeani. Ferma un puntu discuttevuli&amp;nbsp;: ed hè sminticà à modu niscentri chì i Cronichi Dinastichi erani raconti ufficiali, chì u so scopu era di prisintà una storia ideali, lavata da l’evenimenti gattivi&amp;nbsp;». È Le Bris di cuntinivà muscendu in esempiu a sorti d’un signori di Sumatrà arristatu, dipurtatu à Pekin, è esecutatu par ùn essa statu di pulitica cù Yong Le…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Lacaremu i sturiani à a so cuntruversa. Ma ferma chì, malgradu a cunniscenza di i carti maritimi o di a bussula, i splurazioni chinesi cissoni à parta da 1433. Certamenti più pà raghjoni ecunomichi o militari (ci vulia à vardà i fruntieri contr’à i Mungoli), chè par via di a filantrupia. È, da tandu, a China si chjusi daretu à i so muraddi superbi. I viaghji di Zheng He ci funi discritti da un cumpagnu di soiu chjamatu Ma Huan, in un libru ch’iddu intitulò «&amp;nbsp;Maraviddi di l’Uceanu&amp;nbsp;». Drintu, ùn ci si parlaia ben intesa micca di l’America. È nemmancu di i Sumeriani. Ancu assà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3101937131249616507?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3101937131249616507/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/i-spaddi-larghi-di-zheng-he.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3101937131249616507'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3101937131249616507'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/i-spaddi-larghi-di-zheng-he.html' title='I spaddi larghi di Zheng He'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-LC8ZLrdhN5U/TbX549JFF1I/AAAAAAAAAk8/sAj7kIFuUk4/s72-c/Zheng.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-6337348452286045525</id><published>2011-04-19T02:44:00.001-07:00</published><updated>2011-04-19T02:48:32.182-07:00</updated><title type='text'>Un dizziunariu di i spluratori</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-4_V50CzY6y4/Ta1Zu0MSLjI/AAAAAAAAAk0/7_Ny5xBGvcA/s1600/aguirre2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" i8="true" src="http://2.bp.blogspot.com/-4_V50CzY6y4/Ta1Zu0MSLjI/AAAAAAAAAk0/7_Ny5xBGvcA/s320/aguirre2.jpg" width="209px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci hè unu spezia di leitmotiv chì dirighji i passi di Michel Le Bris à u longu di u so «&amp;nbsp;Dizziunariu amurosu di i Spluratori&amp;nbsp;»&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;ùn semu micca di quì&amp;nbsp;». Pà un Britonnu chì feci corpu à un mumentu datu cù a causa uccitana, è chì spiega iddu stessu u fiascu di l’avvintura maritima francesa par via d’una malfidenza cintralizatrici pà i litturali, i fruntieri indomiti di a nazioni visti di catarochju da u puteri pariginu, ‘ssa chjama à l’apartura ùn devi micca stunà. Sì u «&amp;nbsp;spiritu francesu&amp;nbsp;», dunca, ni chjama à veda l’univirsali à l’internu solu d’unu schema esagunali, u spiritu di l’omu di lettari, inveci, devi bulà cù u ventu, piddà i rema, è curra l’uceanu à a seguita d’unu Stevenson. Un maestru à pinsà, senza cuntesta, pà l’autori chì ci intaressa, è chì invintò in ‘ssu filu quì u festivali di i Viaghjadori Stunanti di Saint-Malo. Tandu, infurchemulu ‘ssu passu, è suvitemulu à l’azardu di i diffarenti intruti, cussì pà u piaceri, è cù a stessa fedi zitiddesca d’orizonti novi di quissi chì, iè, daveru, «&amp;nbsp;ùn sò micca di quì&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Lope de Aguirre, par esempiu. Bascu tontu chì ispirò à Werner Herzog un filmu d’antulugia, è indu Aguirre cumparia sutt’à i tratti d’un Klaus Kinski pazzu è allucitatu. U Cunquistadori di a rialità ùn era nemmancu un agneddu. Intrutu in ribillioni à u Perù, feci 6&amp;nbsp;000 chilometri pà ritruvà u ghjudici chì l’avia fattu suppurtà i staffilati. U ritruvò infini in Cuzcò è u pulsò com’è un varru. Scappatu in a furesta cù una banda di mutini, Baschi com’è iddu, pruclamò un indipindenza scema ch’iddu firmò cù u qualificativu sfacciatu di «&amp;nbsp;Aguirre, traditori&amp;nbsp;»… po scrivisti una lettara à Filippu II di Spagna pà ghjastimallu. Drintu dicia&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;U nocenti hè un tontu è u vosciu guvernu ùn hè chè ventu. Ghje’ è i me dui centu archibusgeri, i me Maragnoni cunquistadori è nobili gentil’omini, femu un solu ghjuramentu davanti à Diu, hè d’ammazzà tutti i to ministri&amp;nbsp;». Duvintatu un ribeddu cumpiitu, assititu d’oru è di sangu, s’infrugnò à u cori di l’Amazunia, è a varcò rifalendu u fiumu Orenocu&amp;nbsp;! Da tandu si chjimpò à tutti i posti avanzati spagnoli, massacrendu è furendu senza vargugna. Intuntitu da veru, è cugnumatu «&amp;nbsp;el loco&amp;nbsp;», ma dinò u «&amp;nbsp;vagabondu&amp;nbsp;», feci esecutà guasgi tutti i so omini, cunvintu ch’iddu era di u so tradimentu. Abbandunatu, fù sbattutu infini à u Venezuela, in 1561, dopu ad avè assassinatu (libaratu&amp;nbsp;?) u solu ughjettu di venerazioni di a so vita, a so fiddola Elvira.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Suvitemulu torra, à Le Bris, quand’iddu ci parla di ‘ssi setti indiani d’America, senza nomu, chì scupristini l’Auropa, «&amp;nbsp;l’Anzianu Mondu&amp;nbsp;», in u 1510. Dirivendu annant’à un canottu di ghjuncu, funi scuparti à u largu di a Curnuvaglia da un vasceddu d’Honfleur. Sei morsini mentri u so trasfirimentu in Rouen, l’ultimu fù purtatu davanti à u Rè di Francia Lavighju XII. Ma ùn trigò à trapassà. Di ‘ssi «&amp;nbsp;spluratori&amp;nbsp;» amerindiani, ùn si sà nudda. Fora ch’iddi erani vistuti di peddi di boiu marinu, i facci pinti, ch’iddi purtaiani una scuffia di padda… è ch’iddi funi i primi Americani à scopra l’Auropa. Hè ghjustizia, in un Dizziunariu amurosu di i Spluratori, di mintuvà a so tinta esistenza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Menu pirtinenti, à parè nosciu, sò i prisenzi in quissu libru di Bob Morane, Peter Pan o Flash Gordon. Ancu puri chì Le Bris fessi par ugni intruta di parsunaghji simuli – di fizzioni – unu sfruttamentu intarissanti à u niveddu culturali, mittindu in avanti u ligamu trà fatti storichi liati à i splurazioni è u sboccu imaginariu chì ni risultò. Ma parichji volti (pinsemu à Martin è Osa Johnson, par esempiu, o à Schoedsack è Cooper, i rializatori di u filmu King Kong) semu più quì faccia à un lessicu di l’avvinturieri d’ugni sterpa chè da veru faccia à un libru storicu didicatu à i veri spluratori. Ma hè una critica minima è furmali. Capimu chì l’autori avissi vulsutu fà di ‘ssu libru un ughjettu parsunali, tuttu fendu sunnià u littori. Nant’à st’ultimu puntu, a riescita hè assuluta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-6337348452286045525?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/6337348452286045525/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/un-dizziunariu-di-i-spluratori.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6337348452286045525'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6337348452286045525'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/un-dizziunariu-di-i-spluratori.html' title='Un dizziunariu di i spluratori'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-4_V50CzY6y4/Ta1Zu0MSLjI/AAAAAAAAAk0/7_Ny5xBGvcA/s72-c/aguirre2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-6591480794255546126</id><published>2011-04-12T02:26:00.001-07:00</published><updated>2011-04-12T02:28:04.670-07:00</updated><title type='text'>Ombre di guerra</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-ZSn3Hvy1DkA/TaQbGStgZdI/AAAAAAAAAks/cdOpB8t2gVc/s1600/ombre.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" r6="true" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZSn3Hvy1DkA/TaQbGStgZdI/AAAAAAAAAks/cdOpB8t2gVc/s320/ombre.jpg" width="190" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A chiestula di Ghjuvan’Tumasgiu inizia quand’iddu scopri, in un libru di stodia, u ritrattu di quattru cumbattanti francesi di a guerra di u 14. ‘Ssi trè omini, sò u so ziu Sicondu, chì l’hà addivatu, u so missiavu Ghjorghju, mortu in 45, un Brittonu chjamatu Constantin Préjean, è un certu Gino, chì pari di duvè firmà, par tutti, inguttupatu da un misteru salutariu. U vechju Sicondu, di Gino, ùn ni voli micca parlà à u ghjuvanottu chì u intarrughighja. Li difendi ancu di mintuvà u so nomu faccia à Celestina, a minnanna di Ghjuvan’Tumasgiu, com’è par ùn scità micca un passatu chì devi dorma par sempri.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A circa di verità durarà tandu l’anni è l’anni pà u ghjovanu Ghjuvan’Tumasgiu. Mossu à studià in cuntinenti, malgradu i so brami d’essa pastori com’è u ziu, avvicinarà a rialità, cruda, à traversu certi lettari piattati in sulaghjolu, o in i quaterni di u vechju Préjean, chì l’avviarà mittindulu puri in vardia&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;ùn ti fidà micca sempri à a verità&amp;nbsp;». Ed hè cù ‘ssa furmulazioni chì u rumanzu di Jean-Yves Acquaviva, «&amp;nbsp;Ombre di Guerra&amp;nbsp;», si pudaria riassuma. À for è à misura chì u ghjuvanottu avanza in i so ricirchi, hè un mondu udiosu chì li cumparisci, un mondu carcu à non ditti, bucii, tradimenti è vilania.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Un mondu chì, dinò, conta i so eroi, omini simplici è anonimi, risistenti à l’ora di u fracassu guerrieru, umili quandu s’agisci di sacrificassi pà l’educazioni d’un urfaneddu. Un mondu chì musca a Corsica d’un tempu. Idealizata&amp;nbsp;? O ritrascritta in i so veri valori da un autori sciutu da a tarra, è chì voli metta in avanti calchì virtù pusitiva di u so populu&amp;nbsp;? Par no hè ‘ssa siconda pruposta chì pidda a subrana, tantu ‘ssa famidda di pastori niulinchi, ‘ssa Corsica rurali scuttussata da tutti i cunflitti di l’omini, a pudariamu fà noscia è idintificà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Acquaviva, chì s’era fattu ghjà cunnoscia annant’à internet è i diffarenti siti corsi di criazioni, pruponi quì, ind’è Albiana, un primu rumanzu chì annuncia unu scrittori maiori pà a literatura corsa. In unu stilu limpidu, in una lingua d’accessu cumunu, è in vinti trè capituli intricciati cù minuzia, riesci à custruiscia una stodia chì u littori, una volta intrappulatu da i primi filari, ùn voli più lintà. Riesci dinò, andendu sempri à l’iscinziali di u racontu, à vesta i so parsunaghji d’una psiculugia sinsibuli, senza nisciuna pompa, à dalli carri è rendacili vicini. Subratuttu, abbraccia cù ghjustezza a sucità corsa paisana, è i trè cunflitti impurtanti chì l’ani ferta è mucata à u seculu passatu&amp;nbsp;: i dui cunflitti mundiali è a guerra d’Algeria, cuntati cù a boci intima è familieri ch’emu intesu tutti in i nosci azzoni rispittivi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Si pudaria dì chì ‘ssa verità ch’iddu circa Ghjuvan’Tumasgiu, hè infatti a noscia verità cullittiva, quidda chì ci palesa a cumplessità d’una stodia, u paradossu di i sintimenti, è po’ dinò, accantu à a ricchezza d’anima di l’aienti simplici, i sicreti bughji, a bassezza di a ghjilusia, di u razzismu, o a capacità à nocia pà un acquistu indegnu. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè certa è sicura chì ‘ssu libru d’Acquaviva hè di quiddi manicheisti. Hè un rimprovaru chì si pudaria fà. Ind’è iddu, è malgradu a cumplessità di i scelti d’ugni parsunaghju, u bravu hè bravu, è u gattivu hè gattivu. Ma hè un aspettu ch’ùn ci hà frasturnatu tantu. Ci vidimu à u cuntrariu un disideriu di renda à u più ghjustu a verità d’una cultura. È ancu a forza di certi scritti di nanzi chì sapiani ghjucà à modu apartu di ‘ssu cunflittu perpetuali trà u bè è u mali. Guasgi pudariamu parlà, evuchendu «&amp;nbsp;Ombre di Guerra&amp;nbsp;», d’un racontu educativu, iniziaticu, è s’iddu ci hè bè un libru chì no vulariamu metta in manu à a ghjuvantù, par esempiu, saria quistu quì. Chì Acquaviva pussedi a qualità supiriori chì faci u gran scrivanu&amp;nbsp;: hè nanzi tuttu un cuntadori, un veru.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-6591480794255546126?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/6591480794255546126/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/ombre-di-guerra.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6591480794255546126'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6591480794255546126'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/ombre-di-guerra.html' title='Ombre di guerra'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-ZSn3Hvy1DkA/TaQbGStgZdI/AAAAAAAAAks/cdOpB8t2gVc/s72-c/ombre.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1996304969591106558</id><published>2011-04-08T08:18:00.000-07:00</published><updated>2011-06-08T08:24:05.196-07:00</updated><title type='text'>Nicolas Rey : Ghjurnali di Bulivia</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-3rCzHhqnp4k/Te-T22AoQDI/AAAAAAAAAmw/3cDwu-5tdIc/s1600/nico1.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-3rCzHhqnp4k/Te-T22AoQDI/AAAAAAAAAmw/3cDwu-5tdIc/s320/nico1.JPG" t8="true" width="214px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Da Joseph Conrad à Pierre Loti, i scrittori ani liatu da monda a spirazioni è u viaghju. L’altrù pà vera patria, com’è sì a cunfina di a tarra nativa, da sempri, chjamaia à un attu d’emancipazioni… O sarà chì dipoi l’Udissea, l’arriundera senza fini sighi scritta in u genomu di a literatura&amp;nbsp;? Pocu premi in verità. A sola cosa chì ci intaressi oghji hè di parlà d’un ghjuvanottu chì hà sceltu anch’iddu di perpetuà una certa tradizioni, è chì, mittindu i so passi in a cursa di u ventu, hà dicisu di scriva a so stodia è di falla sparta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Si chjama Nicolas Rey è t’hà 23 anni. Dopu à avè fattu i so scoli in Portivechju, hè mossu in Parigi pà suvità i studii di suciodimugrafia. Tuttu andaia di bè in ‘ssu duminiu quì, è Nicolas appruntaia ancu u so Master senza difficultà. Ma forsa chì d’allistinà i sciffri annant’à i rialità umani di a Tarra l’avissi svighjatu u bisognu di dà carri à certi statistichi senza rilievu… Ed hè cussì chì Nicolas hà missu i studii trà parentesi, pà andà à scopra da par iddu l’anima di ‘ssa ghjenti chì i manuali li prisintaiani sutt’à a forma di curvi è di parcintuali. Hè dunca mossu pà a Bulivia, è dipoi ch’iddu ci si trova, manda i so cronichi scritti par via d’internet, à quissi chì i volini leghja par avali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ricivutu in una famidda d’accolta in Cochabamba, u ghjovanu crunicadori hà fattu prestu à intarissassi à l’usi di u paesu è à discrivali, mischiendu cù talentu u sguardu di u suciulogu è u scherzu di l’omu di tarrenu. Un esempiu à prupositu di u Carnavali di Cochabamba, chì vidi a cità intera chì s’affronta à colpi di bombi d’acqua&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Vistu ch’e socu unu stranieri, cridiu d’essa una sibbula pridiletta, ma infatti manc’appena. L’aienti ùn sani micca comu aghju da riagiscia è di colpu m’introsciani menu suventi. Inveci trà Buliviani ùn esitani micca. Aghju vistu i tinti dunnetti fassà intruscià à stagnaloni pieni senza dì nudda&amp;nbsp;! Una parsona sola ùn hè tantu cuntenti&amp;nbsp;: un ghjovanu à bissicletta chì passa in carrughju. I dui ghjovani cun mecu facini neci di tiralli adossu. Si ferma faccia à no, fendu scrizzà i roti di a so bissicletta, lenta unu sguardu neru. Ùn dimu nudda è riparti. Dopu à calchì metru i dui li lampani una raffalata di ballò [d’acqua] è brionani&amp;nbsp;: “ es el carnaval cabron&amp;nbsp;! ”&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Curiosu di tuttu, u viaghjadori si faci ancu linguistu, com’è quand’iddu discrivi i sprissioni chì accumpagnani i binidizzioni di a Pachamama&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Dopu servini a Chicha (bivenda alcullizata di l’Incà) in un bichjeri, po’ si ni svaca in tarra pà a Pachamama. Hè st’azzioni chì pidda u nomu di “ Ch’alla ”. Esisti ancu un verbu “ Ch’allar ” in ispagnolu, ma impussibuli à truvà in u dizziunariu ch’hè un bulighju trà u Quechuà è u Spagnolu. Esattamenti com’è ind’è no quandu si dici &amp;nbsp;“ scruquer ”&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Appassiunatu di ballò, Nicolas ùn pudia mancà d’andà à veda una partita di Copa Libertadores. Trà altri passati, ci conta st’evenimentu à a manera d’un Galeano, in a cronica intitulata «&amp;nbsp;El partido del Wisterman&amp;nbsp;». Più chè a partita stessa, ci faci viva l’ambienti di i tribuni, in un paesu indu u ballò hè firmatu una vera festa pupulari. Un esempiu quandu i spittatori aspettani in fila par entra in u stadu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;L’aienti frisciani è brionani par chì i porti s’aprissini.&amp;nbsp;Ùn la so comu, ma un ziteddu hè annant’à a passarella d’accessu à i tribuni, subra à no. È i so scarpi sò cascati in ghjò. Una parsona l’invia unu scarpu, ma u scarpu atterrisci annant’à u carteddu d’intrata di u parking. Tuttu u mondu ridi è, ammuffatu, u ziteddu si metti à pienghja. L’aienti sò tristi par iddu. Ghjunghjini trè pulizzieri annant’à a rampa d’accessu. U carteddu hè troppu à longa è ùn la facini à chjappà u scarpu. Si facini friscià. Unu briona &amp;nbsp;“ troncati u coddu&amp;nbsp;! ”&amp;nbsp;». &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È avali ci tocca à lacallu viaghjà, Nicolas u nosciu, è à lacallu scriva a seguita di i so avvinturi in America Latina. Da La Paz à Cuzcò, da Potosì à a Strada di a Morti. Cù a spiranza ingurda di vedali prestu publicati in un veru libru di carta. Frattempu, basgiaci puri à Evo, o Niculà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1996304969591106558?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1996304969591106558/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/nicolas-rey-ghjurnali-di-bulivia.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1996304969591106558'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1996304969591106558'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/04/nicolas-rey-ghjurnali-di-bulivia.html' title='Nicolas Rey : Ghjurnali di Bulivia'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-3rCzHhqnp4k/Te-T22AoQDI/AAAAAAAAAmw/3cDwu-5tdIc/s72-c/nico1.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-6867256652611812962</id><published>2011-03-28T06:18:00.000-07:00</published><updated>2011-03-28T06:22:00.068-07:00</updated><title type='text'>L'Antulugia di Spoon River</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-dzi5DUJUz08/TZCLbhei1DI/AAAAAAAAAjs/nBdG1seiHW0/s1600/spoon.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" r6="true" src="http://3.bp.blogspot.com/-dzi5DUJUz08/TZCLbhei1DI/AAAAAAAAAjs/nBdG1seiHW0/s320/spoon.JPG" width="193" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Fabrizio De André fù par mè à l’origini d’una chiestula, quissa di l’Antulugia di Spoon River, un libru di puisia sciutu in u 1916 è firmatu da Edgar Lee Masters. St’opara, pocu cunnisciuta in Francia, ebbi inveci un successu maiori in Italia. Fù prima tradutta da Fernanda Pivana, in u 1943, cù i cunsigli avvisati di Cesare Pavese. U rigimu fascistu, chì appriziaia pocu i primi travaddi di traduzzioni di ‘ssa ghjovana scrittrici (trà qualissi «&amp;nbsp;L’Addiu à l’Armi&amp;nbsp;» d’Ernest Hemingway), a lampò d’altrondi in prighjò par falli pagà u so attichju anticunvinziunali o pacifistu. Ma trent’anni dopu, De André duvia pupularizà listessi a famosa antulugia, è quissa à traversu à u so album «&amp;nbsp;Non al denaro, non all’amore né al cielo&amp;nbsp;» (1971), chì chjucaia com’è un manifestu libertariu in l’Italia in ribulionu di quiddi tempi. Avali, capisciareti forsa &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;parchì ‘ssu munimentu musicali mi ferma un cumpagnu di strada di i più fidi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Una sera, bichjeri di vinu in manu è focu in u caminu, u faciu ascultà à u pueta Stefanu Cesari, certu è sicuru di falli scopra st’universu affascinanti pà a prima volta. De André cantaia u mistiriosu «&amp;nbsp;Suonatore Jones&amp;nbsp;», è Cesari si svighjò par palisammi quidda rivilazioni chì dipoi m’hà cacciatu u sonnu ancu à mè, s’e’ possu dì&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Ma hè un’ adattazioni di l’Antulugia di Spoon River…&amp;nbsp;» dissi com’è sì l’affari fussi statu evidenti. M’avia avviatu. U lindumani, cursi ind’è tutti i librarii à circà di passà cummanda. U libru in francesu era impussibuli à buscà. In talianu mi bastaiani i testi di Fabrizio. Aghju cummandatu dunca una virsioni originali, pagata trè dollari à l’Edizioni Dover Thrift, New York City, nienti chè quissa. Ed hè cussì chì u libru hà presu u so bolu sin’à i muntagni di l’Alta Rocca. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn voddu creda ch’iddu ci si truvessi da veru spaisatu. Ma mi spiecu&amp;nbsp;: in l’Antulugia di Spoon River, Edar Lee Masters faci parlà, ad unu ad unu, tutti i fandonia d’un locu persu, intarrati in u stessu cimiteriu nant’à un taddu. Quiddi piddani a parolla è vi contani ugnunu a so vita. Ma hè a vita d’un mondu andatu, d’usi singulari, di vizii particulari, chì vi hè cuntata. U mondu d’un’ umanità sparita, d’una libartà ch’ùn esistarà più. U Sunadori Jones (Fiddler Jones in inglesu) u facia baddà, incù un vechju biulinu chì s’hè ruttu, com’è a so risa. Rutta d’ùn pudè più parlà di i boi à u marcatu, di u trizzinu di i mulini à ventu, o di u currulu di i lavuratori. Parlani i fandonia di st’universu sminticatu, com’è u latru Hod Putt, chì tumbò un viaghjadori à Proctor’s Grove è chì finisti appiccatu pà u so criminu, o com’è Robert Fulton Tanner, chì avaria vulsutu mursicà u so curciu distinu com’iddu fù mursicatu à a mani un ghjornu, da a bestia ch’iddu avia presu in una tupaghjola.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma lachemu corra i fandonia, ugni paesu t’hà i soi, lachemuli dorma, Elmer, Herman, Bert, Tom è Charley, chì tutti ghjacini nant’à u taddu… «&amp;nbsp;All, all, are spleeping on the hill&amp;nbsp;»… È scitemu à Edgar Lee Masters. Un antinatu soiu era ghjà prisenti in u Maryland in u 1715, ma nascisti iddu in u Kansas in u 1868, nanzi chì a so famidda si stallessi di manera durabili in l’Illinois. Sutt’à a influenza di u so babbu, duvintò avvocatu, è tensi u so gabinettu in Chicago, indu presi l’abitudina di difenda i povari. Ma hè à a scrittura ch’iddu duvisti a so celebrità, micca tantu pà i so biugraffii di Mark Twain o di Walt Whitman, nemmancu pà l’insembu di a so opara teatrali, ma bè pà i so versi arriuniti in l’Antulugia di Spoon River. Quì, ùn facia altru chè di ridà a parolla à u mondu sparitu di a so zitiddina accantu à vadina di Spoon River. L’aienti umili è i putenti di campagna, i paisaghji lavurati di l’Illinois è i pasciala ch’iddu avia vistu funi a so sola spirazioni. À cavaddu trà i seculi chì u tempu porta, è i seculi à nascia in u tarramutu di i guerri è di i trasfurmazioni, parlò cù passioni di u so locu, u tarritoriu u più chjusu di u mondu, è parlò di l’aienti i più anonimi ch’iddu si poschi imaginà. È pensu eu ch’hè quissa, solu quissa, l’univirsalità.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-2UFF__f4Fg8/TZCKzk0AWUI/AAAAAAAAAjo/Rag_EzdTU58/s1600/spoonriver.jpg" imageanchor="1" style="clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-6867256652611812962?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/6867256652611812962/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/lantulugia-di-spoon-river.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6867256652611812962'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6867256652611812962'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/lantulugia-di-spoon-river.html' title='L&apos;Antulugia di Spoon River'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-dzi5DUJUz08/TZCLbhei1DI/AAAAAAAAAjs/nBdG1seiHW0/s72-c/spoon.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1868753770221972878</id><published>2011-03-21T16:13:00.001-07:00</published><updated>2011-03-21T16:16:15.545-07:00</updated><title type='text'>Grey Owl, mistificatori è pricursori</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://lh5.googleusercontent.com/-cLAWXvKSSf0/TYfcNMGJ49I/AAAAAAAAAjA/dSVcjX4igVc/s1600/owl2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" r6="true" src="https://lh5.googleusercontent.com/-cLAWXvKSSf0/TYfcNMGJ49I/AAAAAAAAAjA/dSVcjX4igVc/s320/owl2.jpg" width="225" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Archibald Belaney era natu in 1888 in Hastings, u locu famosu indu Vuddelmu u Cunquistadori avia scunfittu i truppi di u Sassonu Harold. Ma pari chì di ‘ssa battaglia medievali, chì li duvia forsa valè una casata d’origini nurmanda, u ghjovanu Archibald si ni sighi primuratu pocu è micca. À iddu, l’impurtaia solu una cosa&amp;nbsp;: essa un Indianu. È dunca s’invintò un distinu in cunsiquenza, à l’imaghjina d’un altru scrittori inglesu natu a stessa annata chè iddu, Thomas Edward Lawrence, è chì bucò a so passioni pà u Mezu Orienti sin’à duvintà un ghjornu Lawrence d’Arabia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Belaney, iddu, fighjulaia à punenti, è s’imbarcò in 1906 à distinazioni di u Canadà, pà infrugnassi à u cori di i furesti di l’Ontariò è duvintà, à u cuntattu di l’Indiani, «&amp;nbsp;Wa-Sha-Quon-Asin&amp;nbsp;», Quissu-Chì-Marchja-Di-Notti. Imparò à caccighjà, lacò crescia a so capiddera è si missi à parlà a lingua di i so amici Ojibway. À pocu à pocu, u ghjuvanottu di l’East Sussex si trasfurmò, è s’invintò ancu una falsa biugraffia chì ni facia un sionu di Scuzzesu è d’Apascia, innamuratu di a natura è difinsori di l’usi vechji di l’Amerindiani, parsunaghju chì u mondu interu cunnisciaria prestu sutt’à u nomu di Grey Owl.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Fù a so terza moglia, l’indiana mohwak Gertrude Bernard, chì l’iniziò da veru à a prutizzioni di a natura è u bucò à scriva. I rivisti di u tempu publiconi cussì i so primi articuli, è Grey Owl fù tandu chjamatu pà rializà parichji filmi naturalisti. Stallatu com’è vardianu di parcu naturali à u Saskatchewan, attaccò a ridazzioni di parichji libra chì finistini d’assicurà a so celebrità. I turnati longhi u purtoni à animà i cintunari di cunfarenzi in Ingliterra o à i Stati Uniti. Sì u falsu indianu riiscia à fantasimà u so publicu, è à sinsibilizallu à un duminiu ch’ùn si chjamaia ancu eculugia, ci lacaia inveci a so saluta. Luntanu da l’universu inditu chì avia nutritu a so anima, Grey Owl si missi à bia com’è un utru, persi a so moglia, è brusgiò una vita fatta certu d’avvinturi straurdinarii, ma dinò custruita annant’à una bucia chì i critichi li fecini pagà quandu imparoni a so vera identità.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Chì quand’iddu si ni morsi Grey Owl, u maestru di cunfarenza indianu affascinatu da a natura, si scitò a mimoria d’Archibald Belaney, un originali chì avia sbagliatu l’aienti annant’à a so stodia vera. Vindicatrici, a stampa si scatinò, disprizzendu tantu l’omu chè a so opara. Puri, si una cosa ùn rilivò micca di l’impustura in ciò chì cuncerna st’omu stravacanti ma sinceri, funi bè i so scritti. In cinqui libra, sciuti da 1931 à 1938, Grey Owl intarrugò u mondu annant’à u so distinu, difindindu l’ambienti durabili è i nazioni primi quandu a strema mundializazioni di a guerra è u cataclismu atomicu s’annunciaiani. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A nuvella «&amp;nbsp;l’Arburi&amp;nbsp;», par esempiu, ci pari un riassuntu ghjustu di u so missaghju. In ‘ssu scrittu, Grey Owl abbraccia setti seculi di a storia di u cuntinenti nordamericanu, visti da un arburi maistosu chì, dopu ad avè vistu sfilà i bisonti è assistutu à i battagli trà l’Indiani è i Bianchi, sparisciarà sutt’à i piulati di l’invasioni industriali. Sì a prima vita di l’arburi, a so apugea, li pirmissi di duvintà un ughjettu di venerazioni pà un capu indianu valurosu, a so distruzzioni par via di a mecanizazioni hè discritta com’è una dicadenza bughja. U business man chì fighjola i muntagni à u finali, induva era crisciutu l’arburi, laca cascà ‘ssa sintenza disumanizata&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Inutuli in tuttu pà i me affari… hè un tristu paesu sicondu mè&amp;nbsp;!&amp;nbsp;» Puri, indiffarenti à a sfacciatezza di l’industriali ingurdu, unu scuriolu cuntinivighja à fà cancaniulà un pignottu annant’à u catramu…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allora mistificatori identitariu, Belaney, hè ancu pussibuli. Ma ferma chì l’omu, iddu, avia trovu u sensu ghjustu di a so vita, è a so parolla degna di pricursori di l’eculugia hè parvinuta sin’à no. Iddu chì ci sapia metta in vardia contr’à a scimizia d’un prugressu senza travi, chì scrivia ch’eterni ùn sò, ghjustappuntu, chè i muntagni, è à l’ora di u spaventu di Fukushima, u saparemu infini ascultà&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1868753770221972878?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1868753770221972878/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/grey-owl-mistificatori-e-pricursori.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1868753770221972878'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1868753770221972878'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/grey-owl-mistificatori-e-pricursori.html' title='Grey Owl, mistificatori è pricursori'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='https://lh5.googleusercontent.com/-cLAWXvKSSf0/TYfcNMGJ49I/AAAAAAAAAjA/dSVcjX4igVc/s72-c/owl2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-4823181142195444668</id><published>2011-03-15T01:17:00.001-07:00</published><updated>2011-03-21T16:26:57.852-07:00</updated><title type='text'>Classifica di i libra i più impurtanti</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://lh3.googleusercontent.com/-XNKcHIyJsYk/TYfeuIHrkGI/AAAAAAAAAjE/OYxI7QTrvBg/s1600/altea.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" r6="true" src="https://lh3.googleusercontent.com/-XNKcHIyJsYk/TYfeuIHrkGI/AAAAAAAAAjE/OYxI7QTrvBg/s1600/altea.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;François-Xavier Renucci, animatori di u situ «&amp;nbsp;Pour une littérature corse&amp;nbsp;», parsegui una greva di l’infurmazioni chì ammutulisci un locu raru pà a «&amp;nbsp;critica&amp;nbsp;» di u libru corsu. Hà annunciatu chì ‘ssu muvimentu d’umori ùn si cumpiaria chè u ghjornu chì i diffarenti crunicadori di a stampa publicariani a so classifica di i deci libra corsi i più impurtanti – à parè soiu – di l’ultimi vinti anni. Ci imbestia di veda pinciulà un situ cussì intarissanti. Tandu, al dilà di u fattu ch’una classifica simuli ùn pò chè essa sughjittiva, emu da pruvà d’arrisponda à a lagnanza. È senza distingua trà l’assaghju, u rumanzu o a puisia, eccu a noscia silizzioni. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U primu testu chì no ritinaremu hè un assaghju storicu di Pasquale Marchetti, sciutu in u 1979, è intitulitu «&amp;nbsp;Une Mémoire pour la Corse&amp;nbsp;». Di st’intellettuali maiori, &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;si ni parla pocu in u mondu di i lettari corsi. È puri cù u so assaghju, ma dinò cù «&amp;nbsp;Intricciate è Cambiarine&amp;nbsp;» (scrittu cù Geronimi) è «&amp;nbsp;La Corsophonie, un idiome à la mer&amp;nbsp;», riesci a prova, in dui dicennii, d’invintà a grammatica di a lingua corsa, di ristituiscia a mimoria calcicata di u so paesu, è di prupona un veru testu anciclupidistu è analiticu – cuntruvirsatu – di u spaziu cursofonu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U sicondu libru ritinutu hè un rumanzu di Ghjacumu Thiers, «&amp;nbsp;A funtana d’Altea&amp;nbsp;». Publicatu in 1989, fù par no u primu gran libru mudernu di criazioni in lingua corsa. In u righjistru di a puisia Ghjacumu Fusina (E Sette Chjappelle) o Jacky Biancarelli (A Tempara ‘lli ghjorna) ani sappiutu avvià dinò, ugnunu à so modu, a puisia corsa versu i spondi di a cuntempuraneità. T’emu, l’avareti capita, monda affizzioni pà ‘ssi dui ultimi libra, ma pà a noscia classifica u rumanzu di Thiers ci pari più impurtanti. Chì da tandu era musciata chì a prosa corsa pudia escia da una certa niscintria tradiziunalista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U cinquesimu libru chì ci piaci à metta à l’onori hè un rumanzu in lingua francesa di Flavia Accorsi&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Ecce Leo&amp;nbsp;». L’autori u publicaia à u cori di l’anni di piumbu (1994), è si spiraia di l’autodistruzzioni di u muvimentu naziunalistu pà cuntacci una stodia di ridinzioni chì ci invitaia à apra l’ochja faccia à a tuntia di a guerra civili. Un libru curaghjosu, chì purtaia pà a prima volta a prosa corsa in lingua francesa versu a maturità. U restu saria natu quantunca, pinsemu, ma ferma chì u libru d’Accorsi (Mazelin in verità) fù u prima di ‘ssu genaru&amp;nbsp;: icunuclastu, unestu, senza cuncissioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Pari quì naturali d’evucà à Ferrari. U libru chì no prafirimu di st’autori hè «&amp;nbsp;Dans le Secret&amp;nbsp;». Fù u prima sciutu for di Corsica, ind’è Actes Sud, è sicondu no u più cumpiitu par avali di a so opara. Ùn voli micca dì chì u restu ùn hè di qualità, ma ‘ssu Ferrari quì avaria ghjà miritatu a ricunniscenza ghjusta chì l’hè vinuta dopu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I tituli chì siguetini, tutti in corsu, i mittareti in ordini com’ì vo vuleti. Ma forsa Desanti miritarà una prafirenza pà a so ricolta di nuvelli «&amp;nbsp;L’Ultimi mumenta d’Alzheimer&amp;nbsp;». Cù ‘ssu libronu, era un autori capaci à bulià à Proust è à Borges chì no scupriamu, un invintori chì manighjaia cussì faciuli a risa è a critica di sucità. Critica ch’hè dinò un duminiu d’eccellenza d’un Jureczek, è s’iddu ùn c’era chè un titulu da ritena in ciò chì u cuncerna, saria «&amp;nbsp;Caotidianu&amp;nbsp;», indu a sucità di cunsumazioni è a vera cultura muderna di a Corsica sò discritti senza mascari. Ma cù una lucidità chì duvaria fà prò à tutti i littori. Infini in ‘ssu righjistru di a prosa corsa d’oghji, comu passà sutt’à silenziu a perula pruposta in 2010 da Pierre-Joseph Ferrali, «&amp;nbsp;Davanti à u Focu chì more&amp;nbsp;»&amp;nbsp;? Parlendu di st’autori, aviamu evucatu à McCarthy, è insistutu annant’à a qualità maiori di i so nuvelli.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Manca un titulu. U pudariamu scedda trà Paul-Michel Villa («&amp;nbsp;La Maison des Viale&amp;nbsp;»), Nicolas Giudici («&amp;nbsp;Le Crépuscule des Corses&amp;nbsp;») o Marie Ferranti («&amp;nbsp;Les femmes de San Stefano&amp;nbsp;»). Forsa chì l’ultimu libru ritinarà u nosciu favori, pà l’effettu ch’iddu ci feci quandu u lighjistimu, è pà l’accostu pà a prima volta ind’è no di a tematica di l’omossessualità, evucata di manera fina è intilligenti. È avali, tocca à Renucci di veda sì a so greva cuntinivighja o nò.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-4823181142195444668?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/4823181142195444668/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/classifica-di-i-libra-i-piu-impurtanti.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4823181142195444668'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4823181142195444668'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/classifica-di-i-libra-i-piu-impurtanti.html' title='Classifica di i libra i più impurtanti'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='https://lh3.googleusercontent.com/-XNKcHIyJsYk/TYfeuIHrkGI/AAAAAAAAAjE/OYxI7QTrvBg/s72-c/altea.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-7136982201447010457</id><published>2011-03-11T07:34:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T07:38:44.695-07:00</updated><title type='text'>Privu d’Alamò</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-l0Ta13SdszU/Te-JY7TdSTI/AAAAAAAAAmY/Fsh_kxtAmAw/s1600/alamo-05-g.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://4.bp.blogspot.com/-l0Ta13SdszU/Te-JY7TdSTI/AAAAAAAAAmY/Fsh_kxtAmAw/s320/alamo-05-g.jpg" t8="true" width="244px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Duviu avè sevi o setti anni, è quidda sera «&amp;nbsp;Alamò&amp;nbsp;» passaia à a televisioni. Tutta a ghjurnata ùn aviu pinsatu chè à ‘ss’affari, troppu ancu, chì l’eccitazioni mi rindia insuppurtevuli. Cunniscindu a me passioni pà i western, u me babbu m’avia autorizatu à vighjà par veda u filmu, à a cundizioni quantunca di calmammi un pocu. Ma andeti à raghjunà un ziteddu quandi a pazzia l’entri in capu… Ùn so dunca chì scimizia aghju pussutu fà tandu, ma u fattu stà ch’una punizioni m’hè cascata in coddu ghjustu nanzi chì u filmu cummincessi&amp;nbsp;: &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;ed eccu comu mi socu chjinatu piinghjindu, privu d’Alamò, è tutta a sirata sintiu i trosti di i battagli in a pezza accantu, cù a musica putenti di Dimitri Tiomkin chì ribumbaia pà rinfurzà a me dillusioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Aghju aspittatu una vita intera senza più riveda ‘ssu filmu, chì duvintò par mè una spezia di lighjenda. È mi dumandu sì una certa passioni pà a Storia di l’America, u so sinemà, i so lettari, ùn mi veni micca da ‘ssa frustrazioni iniziali. Da quì, forsa, cumminciò una forma di chiestula pà ammaistrà st’ughjettu di u me fascinu… Ma pocu fà, socu ricascatu par azardu annant’à «&amp;nbsp;Alamò&amp;nbsp;», chì passaia annant’à un canali di sinemà. Aghju capitu subitu ch’era una purga, un’ americanata di i peghju prudotti da l’anni 50. L’Alamò di u me sonniu di ziteddu era monda più bellu chè ‘ssu spittaculu kitch è indegnu ch’iddi scupriani i me ochja di parsona maiori.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;«&amp;nbsp;Alamò&amp;nbsp;», dunca... Hè statu rializatu in 1960 da John Wayne. Hè iddu dinò chì ghjoca u rolu di Davy Crockett, mortu cù tutti i so cumpagni pà difenda una pusizioni texana contr’à i truppi supiriori in numaru di u generali messicanu Santa Anna. Ziteddu, avariu presu pratesa, senza discutta, pà u puvarettu di Crockett. Oghji a me simpatia và piuttostu in dirizzioni di i Messicani. U filmu, chì puzza u naziunalismu americanu, moscia i difinsori di Forti Alamo com’è i portabandera ditarminati di i valori rilighjosi d’un’ America praputenti, i maestri lighjittimi d’un tarritoriu ch’iddi difendini cù a cruci è u fucili. U Crockett di u filmu hè unu spezia di supereroi senza paura, cù l’umori grevu è maschili di i campagnoli cunsirvatori sicuri di u so drittu. I Messicani, iddi, un pocu com’è l’Indiani in d’altri western di quiddi tempi, cumpariscini sempri com’è una reffica bistiali è priva d’umanità.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Senza cascà in a caricatura prò messicana – chì ci saria da dì ancu annant’à u righjimu messicanu di l’epica – a rialità storica hè un pocu diffarenti. U Texas era infatti un laburatoriu cuntistatu di l’imperialismu americanu in traccia di nascia. Pussissioni di u ghjovanu Messicu indipindenti, era statu pupulatu d’emigranti anglossassoni in vista d’una futura annezioni. A Rivuluzioni Texana, quissa chì duvia purtà sin’à i battagli d’Alamò è di San Jacinto (1836), era piuttostu un latricciumu di tarri mascaratu da l’Americani. I culunizatori, quissi chì u filmu moscia com’è difinsori di a libartà, erani dinò tutti uriginarii di i Stati di u Sud in favori di a schiavitù, è purtaiani cun iddi a so pratica inghjusta, ciò chì u filmu circa di sfassà cù una scena induva James Bowie (Richard Widmark) emancipighja unu schiavu nanzi à l’assaltu finali. Impurtanti di sapè quì chì a schiavitù era stata abrugata à u Messicu in 1829. D’una certa manera, l’indipindenza di u Texas ùn era micca chè una scruccaria à prò di l’Americani, era dinò un rinculu di civilizazioni pà i Latini di u paesu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I martiri d’Alamò, infini, erani beddi alluntanati da i parsunaghji mitificati di u filmu. U culineddu William Travis, par esempiu, ùn era stallatu à u Texas chè dipoi cinqui anni. C’era ghjuntu dopu ad essa fughjitu da l’Alabamà abbandunendu moglia è ziteddi. U famosu James Bowie era dinò un tipacciu&amp;nbsp;: spiculatori di tarri è cuntrabandieri di schiavi, avia assassinatu un sceriffu è circatu l’oru nanzi di scoprasi à l’ultima un distinu di patriottu. Crockett iddu stessu, puliticanti esotticu parichji volti raprisintanti di u Tennessee à u Cungressu Americanu, vinia di piddassi una vesta à l’elezzioni, è si circaia un distinu novu à u Texas. Strascinaia cun iddu una sissantina di vuluntarii attirati solu da u so intaressu. Una riscumpensa di 19 chilometri quatrati di tarri par omu l’era stata prumissa in casu di vittoria… À ‘ssu prezzu quì, a parolla «&amp;nbsp;mercenarii&amp;nbsp;» pari di pudelli qualificà à u più ghjustu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Puri, malgradu i so filmacci, devu palisà ch’una passioni pà John Wayne l’aghju tinuta. Ma mi piaci di più u John Wayne vechju è capaci d’autodirisioni di «&amp;nbsp;100 dollari pà un sceriffu&amp;nbsp;» (chì i frateddi Coen venini di riadattà) chè ‘ssu buzaiu maccarthystu chì a si ghjucaia tandu. Un altru par quali l’affizzioni l’aghju sempri, quantunca, hè Davy Crockett. ‘Ssu trappori irlandesu mezu analfabettu, chì s’era risicatu in pulitica, publicò i so mimorii in 1834&amp;nbsp;: &lt;i&gt;&lt;span lang="EN" style="mso-ansi-language: EN;"&gt;A Narrative of the Life of David Crockett. Written by Himself. &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span lang="EN" style="mso-ansi-language: EN; mso-bidi-font-style: italic;"&gt;In ‘ssu librettu, moscia di i volti calchì simpatia pà l’Indiani, chì puri aviani stirminati una parti di i so anziani. Nienti chè par quissa, mireta calchì indulcenza.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-7136982201447010457?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/7136982201447010457/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/privu-dalamo.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7136982201447010457'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7136982201447010457'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/privu-dalamo.html' title='Privu d’Alamò'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-l0Ta13SdszU/Te-JY7TdSTI/AAAAAAAAAmY/Fsh_kxtAmAw/s72-c/alamo-05-g.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1819436787111899021</id><published>2011-03-04T10:59:00.001-08:00</published><updated>2011-03-04T11:05:44.850-08:00</updated><title type='text'>Indignetivi ! Ma micca troppu...</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://lh6.googleusercontent.com/-Dno68v8USNs/TXE3-ZRDmjI/AAAAAAAAAh4/w0gfh30ATis/s1600/bengazy.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="212" l6="true" src="https://lh6.googleusercontent.com/-Dno68v8USNs/TXE3-ZRDmjI/AAAAAAAAAh4/w0gfh30ATis/s320/bengazy.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Fusina a m’hà fuma. Ancu annant’à u titulu di a so cronica, a m’hà fuma. Vuliu parlà eu dinò di u libru d’Hessel, «&amp;nbsp;Indignez-vous&amp;nbsp;!&amp;nbsp;», è circaiu ghjà un intitulatu furmulendu l’idea di a rivolta. È dunca u me cullaburatori l’hà fatta nanzi à mè, cù unu sguardu piuttostu in favori, dimula in amicizia, di u libruchju in quistioni. Ma puri a daraghju listessi a me cuntribuzioni. Parchì&amp;nbsp;? Parchì ghjustappuntu u me avvisu hè nigativu. È par dì u veru, aghju participatu l’altru ghjornu à unu scontru annant’à a critica in Bastia, indu u prupositu generali era di dì chì i parè sfarenti si devini pudè sprima in libartà. È tandu, o ghjenti, à mè mi basta pà ghjustificà di ripiddà a piuma. &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Dighjà a prima cosa ch’e voddu dì, hè ch’e socu cunvintu chì u successu di «&amp;nbsp;Indignez-vous&amp;nbsp;!&amp;nbsp;» si spieca faciuli. In ‘ssu seculu chì l’aienti – è i critichi – campani fendu u curri curri, ch’iddi t’ani ghjustu u tempu di passà à u centru cumirciali dopu à u travaddu nanzi d’andà ad abruttisciasi davanti à Zeymour è Noleau, in ‘ssu seculu chì di leghja dumanda un impegnu di l’altru mondu, u libru d’Hessel casca più chè bè. In 14 pagini (parchì ci passaremu di u postfaziu di l’editori), è par solu 3 eurò, u littori si pò ricuncilià à pocu costu cù a filusuffia cuntistatrici in marchja. Ancu i crunicadori chì – com’è mè – devini renda una coppia in ritardu à u so ghjurnali, a poni fà senza tantu matriculera, nè perda l’ori à fà i ricirchi tonti annant’à Wikipedia. Quì, in una mezuretta di tempu, pudemu leghja u manifestu di u futuru, senta buffulà l’aria di a Rivuluzioni, scriva un articulu è vultà subitu à fighjulà l’Equipe du Dimanche cù a cuscenza appaciata di u travaddu ben fattu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Al dilà di ‘ss’affari, chì ni pensu da veru di u libru d’Hessel&amp;nbsp;? Pensu à dilla franca chì Hessel hè un omu chì mireta u rispettu, hè un veru intellettuali, è u so passatu di risistenti ghjeu u piddu in cunsidarazioni. T’hà dinò i so anni è ùn credu manc’appena ch’iddu si paghessi a me testa cù u so librettu. Ma u cuntinutu di st’assaghju mi laca calchì dubbitu. È ancu ci vicu cumpariscia calchì cuntradizzioni ch’ùn si pò passà sutt’à silenziu. A più evidenti nasci in a riflissioni par raportu à a viulenza pulitica, è l’ambiguità chì nasci sicondu chì ‘ssa viulenza sighi praticata da tarruristi di u Mezu Urienti o militanti d’un mondu uccidintali «&amp;nbsp;pacificatu&amp;nbsp;». À l’ingrossu, dunca, Hessel ci dici chì a noscia sucità muderna hè carca à inghjustizii, inegualità trà i ricchi è i povari, è ch’iddi ci sò middi raghjoni d’indignassi oghji pà i vituperii suciali o eculogichi cumissi da i nosci putenti currotti. Ci voli d’indignassi, ma fendu pianu, piuttostu à usu moddu, è micca cù l’isteria rivuluziunaria di u passatu. L’argumentu, murali manc’appena, hè chì a viulenza hè contra pruduttiva. Bona. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A noscia idea ùn hè ben sicura di vulè difenda l’attu viulenti in pulitica. Ma sì no circhemu à rifletta annant’à a tematica senza passioni, cù l’andatura fretta ch’unu sturianu par esempiu ci pudaria metta, una quistioni ci veni subitu&amp;nbsp;: quissa di sapè sì a viulenza di a Risistenza contr’à i nazisti, praticata tandu da Hessel stessu, fù contra pruduttiva o nò&amp;nbsp;? L’autori, chì si lighjitimighja monda par raportu à u so passatu di risistenti, ùn ci dici mai ciò ch’iddu pensa di a viulenza aprudata da i so cumpagni. Piccatu. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Più luntanu, Hessel si filicitighja di l’avanzati di l’ultimi dicennii, rigrittendu chì dopu &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;ùn ci si fussi passatu nudda&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;… i prugressi impurtanti sò stati fatti dipoi u 1948&amp;nbsp;: a diculunizazioni, a fini di l’apartheid, a distruzzioni di l’imperu suvieticu, a caduta di u muru di Berlinu.&amp;nbsp;» À cunsidarà chì st’avanzati fussini stati pacifichi pà l’ultimi evenimenti mintuvati, si pò dì chì a diculunizazioni si feci senza sangu nè straghji&amp;nbsp;? In Algeria, à u Vietnam, in Indunesia, si pò dì chì a viulenza di i muvimenti di libarazioni fù senza risultati&amp;nbsp;? L’affari à no ci parini infatti più cumplessi, annant’à ‘ssu sughjettu, chè un simpliciu accunsentu o un rifusu «&amp;nbsp;contru pruduttivu&amp;nbsp;» di a viulenza pulitica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;D’altrondi Hessel hè un pocu chjappu da l’ambiguità quand’iddu ni parla à prupositu di i raporti trà Israeliani è Palestiniani. Cussì sì a viulenza di u Statu israelianu hè cundannata senza ritegnu, ci pari di truvà una forma di cumpriinsioni paradussali pà i tarruristi palestiniani&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Sirvarà u Hamas d’invià i rucchetti annant’à a cità di Sdérot&amp;nbsp;? A risposta hè nò. Ùn servi micca a so causa, ma si pò spiicà ‘ssu gestu cù a buzara di i Gazauì. In a nuzioni di buzara, ci voli à capiscia a viulenza com’è una cunclusioni rigrittevuli pà situazioni inaccittevuli pà quissi chì ni patini&amp;nbsp;». Hè capita, ma a viulenza di l’attentati suicidii pruduciarà menu buzara&amp;nbsp;ind’è l’Israeliani ? U prublemu hè quantunca quì. O a viulenza hè cundannevuli, è tandu l’hè par tutti, o a pudemu capiscia, è tandu a capimu par tutti dinò, circhendu forsa di schisgialla in ugni uccasioni. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Par finiscia, Hessel ni chjama à una spezia d’insurrizzioni pacifica, una cuntistazioni ma micca troppu radicali, calcosa ch’andessi in u sensu d’un equilibriu «&amp;nbsp;durabili&amp;nbsp;» di i nosci dimucrazii. Hè vera ch’idda mancaia, ‘ssa parolla «&amp;nbsp;durabili&amp;nbsp;», par finiscia di leghja ‘ssu libruchju com’è unu spezia di manifestu mudernu di a boboitudina in mancanza d’ingagiamentu ideulogicu. &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;«&amp;nbsp;Indignetivi&amp;nbsp;» dunca, o ghjenti, ma ùn vi «&amp;nbsp;rivulteti&amp;nbsp;» micca. Ghje’ ‘ssu libru hè cussì ch’e l’aghju capitu, piddendu l’intitulatu è u cuntinutu à modu litterali, parchì sicondu mè u sicondu gradu hè quì abbusivu. Micca ch’e accusessi à Hessel di vulecci manipulà, è ingannà in i nosci rivolti cutidiani è salutarii, ma solu ch’e pensu chì «&amp;nbsp;l’indignazioni&amp;nbsp;» hè bè u massimu ch’iddu poschi pruducia u pinsà attuali di a cuntistazioni francesa. Frattempu, a Tunisia, l’Egittu o a Libia facini cascà i so dirighjenti currotti. À pitrati, à fucilati s’iddu ci voli. À n’importa chì prezzu quandu i limiti di u tullarevuli sò stati varcati.&lt;u style="text-underline: double;"&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1819436787111899021?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1819436787111899021/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/indignetivi-ma-micca-troppu.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1819436787111899021'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1819436787111899021'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/03/indignetivi-ma-micca-troppu.html' title='Indignetivi ! Ma micca troppu...'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='https://lh6.googleusercontent.com/-Dno68v8USNs/TXE3-ZRDmjI/AAAAAAAAAh4/w0gfh30ATis/s72-c/bengazy.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8687943373236613823</id><published>2011-02-25T08:27:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T08:34:10.859-07:00</updated><title type='text'>« Les Trois » pà rida è pà rifletta</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ysrE-EERZlM/Te-WWwCzz3I/AAAAAAAAAm4/AGAkVJ3QD8g/s1600/trois.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="212px" src="http://1.bp.blogspot.com/-ysrE-EERZlM/Te-WWwCzz3I/AAAAAAAAAm4/AGAkVJ3QD8g/s320/trois.JPG" t8="true" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I trè chì no v’emu da mintuvà quì dicisini un bel ghjornu di truvassi à mità strada, solu pà scambià l’idei è veda ciò chì ni pudaria sorta. À principiu, l’idea d’unu spittaculu ùn esistia mancu. Solu ‘ssu disideriu di cunfruntà trè sguardi, trè maneri di pinsà u mondu, o trè individualità cù una verità par omu, è veda ciò chì nasciaria da a scontra, a missa à nudu, a sincerità di l’ascultera. Ni nascisti una pezza di teatru, dopu à dui anni è mezu d’appuntamenti è di scambii.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;‘Ssi trè quì, t’ani u so nomu. L’unu hè Paul Grenier, cumidianti chì s’accupa monda di missa in scena, è chì stà in Aiacciu. U sicondu hè Olivier Van der Beken, musicanti è dirittori di u Centru Culturali Anima in Prunelli di Fiumorbu. U terzu infini hè&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Christian Ruspini, attori di teatru uriginariu di Portivechju, è chì hà travaddatu abbastanza ultimamenti incù l’Aria d’Ulmi Cappella. Nant’à a scena, i trè duventani «&amp;nbsp;Les Trois&amp;nbsp;», veni à dì Pierre, Olivier è Vincent, trè cumidianti un pocu trasaltati à quindici ghjorna di a prima d’unu spittaculu di soiu di i più kitch. U peghju hè chì i Trè si n’avvidini bè, chì u so spittaculu hè bambulu. L’ora hè dunca à a rimissa in quistioni di u cuntinutu, à l’ingoscia isistinziali, à u quistiunamentu prufundu annant’à u sensu è a qualità di u brodu prupostu à u publicu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma u brodu, vi rassicuremu, ùn hè chè fittivu. A pezza, a vera, quissa pruposta da Grenier, Ruspini è Van der Beken, quissa viaghja più chè bè. È sì i parsunaghji sò impuzzati in i so incertitudini è a midiucrità, a pezza inveci hè carca à sensu è à pirtinenza. Da i guasgi trè anni d’appruntera, di scontri misinchi è di risidenzi in Portivechju o in Ghisunaccia, hè un’ opara forti è passiunanti chì hè nata à u finali. Un’ opara indu l’attori / scrittori si intarrughighjani, è ci intarrughighjani, annant’à tematichi chì sariani à l’ingrossu di sapè ciò chì hè impurtanti pà l’omu d’oghji, suciabilizatu è scantatu da l’issezza di a vita. Di sapè dinò ciò chì oghji pirmetti a rilazioni à l’altru, è di chì manera pudemu cambià o middurà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ditta cussì, a sapemu, u littori pudaria tema a pen di capu. U rassicuremu, è ancu l’invitemu à duvintà spittatori par fassi u so propiu ghjudiziu. ‘Ssi quistiunamenti, pà prufundi è intillittuali ch’iddi sò, sò prisintati cù u sensu di a risa, à modu lebbiu, è a missa in scena riisciuta, u ghjocu ammaistratu di l’attori, facini ingutta a prublematica com’è chì nudda fussi. U spittaculu annunciatu da i parsunaghji hè burlescu, comicu senza vulella, un pocu com’è tutti st’emissioni di divertimentu chì si piddani à u sediu, è chì ci facini rida da a so pompa senza cuntrollu. I Trè cantani certi canzunacci chì nienti chè i tituli dicini l’aspettu balordu di l’affari&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;À la Une&amp;nbsp;», «&amp;nbsp;Madame renversée&amp;nbsp;», «&amp;nbsp;Pour que je vote encore&amp;nbsp;», «&amp;nbsp;l’écolo-corse&amp;nbsp;», «&amp;nbsp;la maison brûle&amp;nbsp;». Guasgi un catavaru squisitu da leghja com’è a cronica d’un mondu persu è strangulatu da tutti i manipulazioni mediatichi è pulitichi. Calcosa chì ci faci pinsà chì ‘ssi trè quì ùn ani aspittatu à nimu pà indignassi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Parchì iè, ci amusemu bè à veda ‘ssa pezza. I capatoghji suciali sò prisintati à modu lebbiu, l’emu ditta. Ma ferma ch’iddi sò musciati dinò di manera ghjusta. L’evucazioni d’un uparaiu chì hà sciappatu l’urdinatori di a so dirizzioni, a so missa in accusazioni publica mentri un’ emissioni tonta cù unu spertu cinicu è un prisintatori zimbu faccia à u puteri, sò fatti chì facini rida, certu, ma chì facini rida giaddu dinò, par via di a so vicinanza cù fatti simuli di l’attualità. Ma lachemu corra. Com’ì la dicini à un momentu datu à u parsunaghju Hervé, spezia di pueta ingagiatu, ma dillusu, eguistu è un pocu bestiu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;hè unu spittaculu, ùn hè micca un meeting&amp;nbsp;!&amp;nbsp;» Saria guasgi un beddu riassuntu di a pezza, chì parla di ciò chì ci stuzzica in ‘ssa sucità sviata senza avè l’aria di falla. Ma chì a faci listessi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Una pezza chì metti à nudu trè singularità è chì i porta versu a missa in cumunu. Ma chì difendi puri à a fini, ci pari, ‘ssu bisognu freneticu di vultà torra à u singulari, pà rispittallu, in cori à a famidda, in cori à u gruppu, è pà pruclamà a so santa libartà. Una pezza ma dinò una scrittura, ridona è puetica, di quì è d’avali, à andà à scopra u più prestu pussibuli.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif';"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif';"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8687943373236613823?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8687943373236613823/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/les-trois-pa-rida-e-pa-rifletta.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8687943373236613823'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8687943373236613823'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/les-trois-pa-rida-e-pa-rifletta.html' title='« Les Trois » pà rida è pà rifletta'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-ysrE-EERZlM/Te-WWwCzz3I/AAAAAAAAAm4/AGAkVJ3QD8g/s72-c/trois.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-7448285015828697616</id><published>2011-02-18T07:45:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T07:47:11.541-07:00</updated><title type='text'>Stidda Splindenti</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-fnMeQo3bjB0/Te-LUganb3I/AAAAAAAAAmc/2LRypCS8MUw/s1600/keats.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-fnMeQo3bjB0/Te-LUganb3I/AAAAAAAAAmc/2LRypCS8MUw/s320/keats.jpg" t8="true" width="261px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè à u filmu Bright Star, di a rializatrici neozilandesa Jane Campion (chì ci pruposti ghjà u putentissimu «&amp;nbsp;A Lizzioni di Pianò&amp;nbsp;») chì no duvemu d’essa vultatu versu u pueta John Keats. In ‘ssu filmu sinsibuli, chì si spira di a vita di Keats, è subratuttu di u so amori cuntrariatu pà Fanny Brawne, a puisia duventa un parsunaghju cintrali, un elementu maiori da avvicinà cù tutta a passioni ch’idda nicissitighja, in un abbandonu esteticu chì curaria guasgi l’anima in ‘ssi tempi d’adurazioni di l’i-phone o altri scruchjetti tonti. Metta a puisia in avanti in un filmu cussì distinatu à u gran publicu hè una bona, ch’una sucità senza puisia pò ghjà cuntà i ghjorna nanzi à a trafalera finali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ci hè una scena, in particulari, chì ci hè piaciuta. Quandi ghjustappuntu Fanny Browne è John Keats, in unu scambiu amurosu chì faria surrida i spittatori muderni tichji di parlera funetica à colpi di textò balordi, si rinviani i strufati di u capu d’opara di u pueta&amp;nbsp;: La Belle Dame Sans Merci. À dilla franca, era u solu puema di Keats chì no cunniscìamu. È c’eramu vinutu più pà u so aspettu paganu è direttamenti liatu à a fantasia eroica chè pà u so suchju rumanticu propriu. Chì u lirismu, ricunniscimula, u più suventi dà fastidiu ancu à no. Ma puri, ancu sì no ùn ci attardaiamu chè annant’à a lingua, o a qualità puetica schietta di ‘ssu testu, pudariamu senza dubbitu affirmà chì l’immurtalità di Keats si mireta pà i simplici filari di ‘ssu viaghju in a sapara di i guerrieri dannati.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;«&amp;nbsp;Or chì sarà chì ti culpisci, cavaglieri armatu,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Tù solu è sciàlbidu paciaghju&amp;nbsp;?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U ghjuncu piega longu à u lavu&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È ùn si senti abbaghju…»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Forsa u menu cunnisciutu ind’è no di i grandi pueti rumantichi inglesi, è pocu traduttu in francesu, Keats vinia da u carrughju, ed era statu urfaneddu à quindici anni. À a diffarenza d’un Byron, par esempiu, chì era baronu è falaia da militari di rinoma, era iddu un «&amp;nbsp;cockney&amp;nbsp;», veni à dì un Londunianu di bassa categuria, è u filmu di Campion ramenta sin’à chì puntu st’origini debbuli l’impidistini di maritassi cù a zitedda di famidda Fanny Browne. Ancu sì quissu impidimentu fù dinò un disastru pà a tinta innamurata. Keats ricivisti puri un’ educazioni di prima trinca. Par via d’una riditera vinuta da a so minnanna, poti andà à a scola è ci scupristi l’autori di l’Antichità. Imparò da par iddu u francesu è u latinu, è s’emancipò à vinti anni da un tutori imbicilu chì u vulia cunsacrà à a chirurghia pà andà à fraquintà i chjirchji literarii di u so tempu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A so opara fù scritta u più mentri ‘ss’annati didicati in tuttu à a puisia, trà 1818 è 1820. Ci truvemu una influenza maiori di i scrittori classichi, ma dinò di Shakespeare ch’iddu pudia mintuvà à menti. Subratuttu, pinsendu à l’aspettu curtu curtu di ‘ssa carriera literaria, ùn ci pudemu impidì un paragonu cù Rimbaud. Sì Rimbaud firmò di scriva à vint’anni, sicuru d’avè dittu tuttu, Keats fù arristatu guasgi à i stessi anni, ma par via d’una malatia chì l’addibbulia. Un amicu di soiu, u scrittori sicundariu Charles Armitage Brown, parpena paternalistu cù u dilicatu ghjuvanottu, ùn fighjulò tantu ‘ssu statu di saluta inchiitanti, è u si strascinò cun iddu in un viaghju in i timpuralati scuzzesi. Peregrinazioni ch’ùn arranghjoni nudda pà Keats, è chì, liati dinò à a morti di u so frateddu più ghjovanu, accillaroni a caduta d’un criatori chì bramaia solu di pusseda «&amp;nbsp;deci anni di puisia&amp;nbsp;» davanti ad iddu. Passò inveci com’è a fulmina, ‘sendu iddu stessu ‘ssa Stidda Splindenti (Bright Star) ch’iddu avia imaginatu in un puema cussì intitulatu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;«&amp;nbsp;Stidda splindenti, ch’e poschi paru à tè firmà sticchitu…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;… È cussì viva par sempri – o svanisciami sinnò in a morti.&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Keats era dinò l’amicu di Shelley. Com’è par iddu a so fini tragica successi in Italia. Morsi di tisia, à 25 anni dunca, mentri un esiliu vuluntariu à Roma dund’iddu spiraia di pudessi curà. Shelley, iddu, s’annigò in Livornu, un annu dopu à a morti di u so amicu, è fù ritrovu cù un libru stampatu di Keats annant’ad iddu. Stranamenti, l’epitaffu annant’à a tomba di Keats dicia&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Quì riposa quissu chì u so nomu era scrittu in l’acqua&amp;nbsp;». Sarà d’avellu vulsutu leghja, ‘ssu nomu, chì attirò à Shelley in l’abissi di a so propia tragidia&amp;nbsp;? Toccu ancu no da calchì fuata rumantica, a vulariamu guasgi creda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-7448285015828697616?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/7448285015828697616/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/stidda-splindenti.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7448285015828697616'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/7448285015828697616'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/06/stidda-splindenti.html' title='Stidda Splindenti'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-fnMeQo3bjB0/Te-LUganb3I/AAAAAAAAAmc/2LRypCS8MUw/s72-c/keats.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-4432810669678959448</id><published>2011-02-07T10:01:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T10:13:35.172-07:00</updated><title type='text'>Baddata di Little Monster</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-rySZ-aOPbTU/Te-trkYVHNI/AAAAAAAAAnA/xPE8j6v_Y1M/s1600/little.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-rySZ-aOPbTU/Te-trkYVHNI/AAAAAAAAAnA/xPE8j6v_Y1M/s320/little.jpg" t8="true" width="202px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hervé Largeaud, di Sagona, hà scupartu a passioni di a banda dissignata mentri l’anni 80. Ghjà à ‘ss’èpica i so riffarenti erani piuttostu in i margini, com’è l’agrissivu Clay Wilson o u mangakà trash Suehiro Maruo, qualificatu di criatori eroticozòtticu. Publicò i primi virsioni di l’avvinturi di Picculu Mostru in Francia à u principiu di l’anni 90, dopu ad avè vintu u primu premiu di u festivali «&amp;nbsp;Images et Dessins&amp;nbsp;» di Poitiers in 93. Ma u so stilu, i so primuri di criatori impignatu, ùn pudiani tandu truvà u so ribombu in Francia, tarra sucialmenti dumata, è intellettualmenti amnesica à i nuzioni di ribillioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Funi dunca l’edizioni virtuali «&amp;nbsp;Modern Tales&amp;nbsp;», à i Stati Uniti, ad àprali u so spaziu. Parchì i Stati Uniti&amp;nbsp;? Parchì culà, è dopu à a prima guerra d’Iraccu, un muvimentu putenti di contra cultura anti-Bush, «&amp;nbsp;i webcomics&amp;nbsp;», era in traccia di crescia. A sprissioni di Largeaud t’avia più à veda cù ‘ssa rivindicazioni underground, chì era pà a banda dissignata ciò chì u punk fù pà u rock cummirciali, chè incù tutta a robba liscia didicata à u marcatu vista in altrù. Hè dunca in ‘ssa cummunità di pinsà chì u Sagunesu hà trovu a so piazza. Da tandu fù traduttu in inglesu è publicatu annant’à un situ chì pruducia quantunca l’artisti di rinoma mundiali, com’è u famosu Ron English chì adattò Guernica à a salza di Walt Disney, è chì si resi cellebru pà a so campagna contr’à i sigaretti Camel. Oghji l’avvinturi di u parsunaghju di Largeaud sò ripresi da l’edizioni «&amp;nbsp;Creator’s Edge Press&amp;nbsp;», à Seattle, chì ci pruponini u primu vulumu di carta di «&amp;nbsp;The Ballad of Little Monster&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma qual’hè ‘ssu Little Monster, m’eti da dì&amp;nbsp;? U vidimu no com’è unu spezia d’anghjulu di a morti chì hà muscatu da troppu vicinu u gustu di carrimasciu di a sucità muderna, è chì hà dicisu d’arricà i so risposti parsunali à a disumanizazioni di u mondu, à ‘ssa caduta di u gennaru umanu. Par quissa a viulenza è u sprufundu l’accumpagnani. Tumbadori assuciali Little Monster&amp;nbsp;? Forsa sì. Ma meddu saria di cunsidarallu com’è un vardianu di u cimiteriu, com’iddu si ni trova in certi vechji BD d’orrori, un missaghjeri frettu chì hà dicisu d’arrigulà u prublemu à so modu. In un episodiu di a so baddata, tumba à Louis-Ferdinand Céline, simbulizazioni d’una strema dritta chì discutti cù i putenti currotti. Dunca ghjustu dopu, hè un capimaffiosu chì si faci sdunzà da u ghjustizieri biondu… Supereroi di a morti chì pichja, tantu l’autorità chè u burghesu o i stremisti d’ugni sterpa fascista, Little Monster hè un Picculu Prìncipi ch’ùn vi dissegna micca una pecura, ma chì faci a so guerra suciali parsunali è scuzzulighja in un fiumu di sangu u banali accunsentu à a suttimissioni. Prudottu iddu stessu da una sucità distòpica, indu ùn punta nemmancu l’illusioni d’una spiranza, faci senta par via di u mali è u dulori u so brionu di suffrenza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;‘Ssa cantata di Picculu Mostru, chì ci parla di a guerra suciali in cursu, hè senza cuntesta una di l’opari i più originali è i più muderni di a criazioni corsa attuali. Viaghja à tempu à i boci putenti di criatori simuli, attalintati è intilligenti, ch’iddi siini Americani, Giappunesi o Sud-Cureani, è tira tutta a so forza – micca da un cuntestu urbanu – ma da i rialità isulani tali chì no i pudemu cunnoscia, è riadattà, lià, à ‘ssu Tuttu Mondu chì l’Antigliesu Glissant ci imparaia com’è sola patria. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;(Pà cummandà ‘ssa perula&amp;nbsp;: www.creatorsedgepress.com&lt;/span&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-4432810669678959448?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/4432810669678959448/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/baddata-di-little-monster.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4432810669678959448'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4432810669678959448'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/baddata-di-little-monster.html' title='Baddata di Little Monster'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-rySZ-aOPbTU/Te-trkYVHNI/AAAAAAAAAnA/xPE8j6v_Y1M/s72-c/little.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-5685881390965554671</id><published>2011-02-02T00:07:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T04:48:52.292-07:00</updated><title type='text'>Attu mancatu</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TUkRC6gWRhI/AAAAAAAAAgs/s9sMjKXMbpI/s1600/bhl-entarte.gif" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="232px" s5="true" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TUkRC6gWRhI/AAAAAAAAAgs/s9sMjKXMbpI/s320/bhl-entarte.gif" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Di u Salon di u libru corsu chì s’hè tinutu u 29 è u 30 di ghjinnaghju in Marseglia, vi ni vurriu parlà incù tuttu u zelu nicissariu, ma mi sarà difficiuli. Dighjà parchì, cuncirnendumi, raprisintò più chè un attu mancatu. Dopu parchì, infatti, ùn c’eru micca. U me fantasimu c’era, ma eu in parsona, innò, ùn c’eru da veru. Ma cuntemu i fatti da u cummenciu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Invitatu à participà à ‘ssa manifistazioni, muvisti da i me muntagni pà piddà u battellu in Aiacciu. Inutuli di pricisà chì, mentri ghjà ‘ssa prima strappata, po dopu in quidda nuttata di travirsata spavintosa, mi dumandeti parchì dunca esistia un aeruportu in Figari. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma vi contu a seguita… Ghjunsi à setti or’ di mani à a Joliette, sempri vivu malgradu a nuttata d’infernu ch’e viniu di passà&lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;à mari à ripassammi in capu l’integrali di u Titanic, è sbarcheti in un fritu da scurrà i boia in u locu u più tenebrosu d’Auropa. So sicuru chì i clandistini albanesi chì varcani l’Adriaticu si trovani scali più accuglienti chè quissa. Esagerazioni diti&amp;nbsp;? Mancu appena&amp;nbsp;: dopu ad essa sciutu da u battellu, mi ci volsi à strascinà u me saccu annant’à dui chilometri, suvitendu unu stolu di passaghjeri cussì ammutuliti è imprissiunati chè mè da a chjostra metalica senza fini indu ci faciani passà. Dopu à quissa, sfiatatu, cuddeti annant’à una scala di tubularii ch’ùn vi dicu nudda, po rifaleti da ‘ssu cataru mortu sprupurziunatu pà escia in un carrughju disertu induva dui taxì pariani di rapità u clienti meddu ch’iddu l’avaria fatta un vitturonu di a Stasì à quiddi tempa. Fà chì ti fà, à ott’ ori mi truvaiu solu in carrughju è ùn c’era nimu pà accoddami.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Mi raminteti tandu di u numaru d’un urganizatori ch’e t’aviu in bunetta. U chjameti. Dopu à parichji provi fiascati, è allora chì l’addisperu era guasgi à piddà u subra, quiddu risposi infini&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Comu&amp;nbsp;? Calchissia pà ricevavi… heu… nò… semu tutti à l’hotel Ibis, vi ci voli à piddà u metrò è…&amp;nbsp;» Piddà u metrò&amp;nbsp;? Hotel Ibis&amp;nbsp;? Dopu ad avè esitatu un pocu, ghjà à dumandammi s’e ùn m’aviu da richjappà u prima avviò di partenza in Marignana, scelsi a boci di a raghjoni, è mi feci purtà à quiddu albergu da un taxì chì s’era persu anch’iddu in ‘ssu quartieri ghjacciatu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Culà, scuntreti dui o trè altri scrivani, è dinò i ghjovani chì ci sirviani malamenti d’accumpagnatori. Ci purtoni tandu à a Casa di a Corsica, induva si passaia a manifistazioni, è ci infrugnetimu in u casamentu pà scopra i stand di i libri indu duviamu firmà i nosci opari rispittivi. L’affari era spachjatu annant’à trè piana, è mi si paria un pocu di truvammi in calchì scena surrialista di u filmu Brasil. In tutti casi i me libra ùn li truvaiu. Chersi dunca à unu chì era incaricatu di strascinassili in Marseglia ciò ch’iddu n’avia fattu. Quiddu dissi, un pocu imbistiatu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;i vosci libra&amp;nbsp;? Ah&amp;nbsp;? Erani pà u Salon in Marseglia&amp;nbsp;? Ah nò, aghju crettu ch’era un cartonu pà a libraria ch’e tengu, è dunca… mi scusu… ma ùn l’aghju purtati micca&amp;nbsp;! In più t’aviu a vittura carca è…&amp;nbsp;» Bona. Trè or’ di strada da Portivechju à Aiacciu, una nuttata di timpesta, a varcata di i sarrendi di a Kolyma è un’ accolta discuttevuli pà ghjunghja è senta dì chì i me libra nimu i vidaria, è ch’eru vinutu in darru… Tandu, o ghjenti, vi sariati postu a stessa quistioni chè mè à ‘ssu mumentu pricisu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;ma chì ci facciu quì&amp;nbsp;?&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Diciaremu ch’e socu invichjatu, è chì certi capatoghji, oghji, i piddu cù filusuffia. Senza fà stodii, aghju circu unu stand indu c’era bè calchì publicazioni cù à drintu un articuluchju di meu. Aspitteti cinqui minuti à pusà è à fighjulà tutti ‘ssi tenci ch’ùn aviu mai tantu vistu, ch’ùn pariani nemmancu di cunnosciami, è chì duviani raprisintà s’e aviu capitu bè u fiori di a literatura corsa. Publicu micca, merè. Mi so dunca arrizzatu, dopu à ‘ssi cinqui minuti i più longhi di a me vita, è socu rifalatu in carrughju à fumammi una sigaretta tranquillu. Hè quì chì u brocciu m’hà attaccatu. Iè, eti lettu bè. Eru quì, panaghju, à fumà è à chjachjarà cù u purtevuli à l’arichji, quandu intesi u trostu orrendu d’un ughjettu chì si sfracassaia à mancu un metru da mè. Unu sgrachju schifizzosu era ancu schizzatu sin’à annant’à u me scarpu. Capisti a tragidia. Da u terzu pianu di a Casa di a Corsica, culà dund’iddi appruntaiani u cocktail pà l’invitati illustri di a sera – à l’ingrossu tutti l’eletti corsi di i Bucchi di u Ronu – aviani missu un brocciu annant’à u balconu, da tenalu friscu. Piuvicinaia, è u casgiu avia sculisciatu è era cascatu da u so appuddatoghju, vinindu à sfracicassi quì à i me peda, risichendu di tumbammi o, peghju, d’affasciammi di liquidu biancu è vargugnosu par finiscia di fammi passà pà u buzaiu di sirviziu. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Era troppu. Aghju presu i me bartachji è subitu a dirizzioni di Marignana. M’hè custata 140 eurò ma o mancu a cumedia era finita, è a sera aghju durmitu in casa. Par quissa di u restu, veni à dì una cunfarenza tuntina induva s’imparaia cù enfasi chì a lingua francesa – a sola degna di literatura – era parlata in Corsica cù amori dipoi u XVIIIimu, è induva ugni intarvinenti s’intricciaia da par iddu i curoni d’addoru ch’iddu cridia di mirità, di ‘ssu mumentu d’autosuddisfazzioni miraculosa, ùn ni possu parlà. Eru ghjà in altrù. Un brocciu assassinu aviu vintu i me ultimi capacità di risistenza. D’altrondi, chì i cosi siini chjari&amp;nbsp;: ùn ci socu mai andatu, à stu Salon, mai. È Ferrari nemmancu, è Desanti ancu menu. Jureczek&amp;nbsp;? Ùn ni parlemu. Ma via, feti ch’ùn avissiti lettu nudda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-5685881390965554671?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/5685881390965554671/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/attu-mancatu-cronica-2011.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/5685881390965554671'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/5685881390965554671'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/02/attu-mancatu-cronica-2011.html' title='Attu mancatu'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TUkRC6gWRhI/AAAAAAAAAgs/s9sMjKXMbpI/s72-c/bhl-entarte.gif' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-3240412888140678146</id><published>2011-01-23T07:51:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T07:54:14.752-07:00</updated><title type='text'>U casu Sade</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-fRdlwfFCajM/Te-NCogk1pI/AAAAAAAAAmg/5OXU1Zm-d0M/s1600/Sade_en_prison.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-fRdlwfFCajM/Te-NCogk1pI/AAAAAAAAAmg/5OXU1Zm-d0M/s320/Sade_en_prison.jpg" t8="true" width="278px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Donatien Alphonse François, Conti di Sade... Eccu un tippu chì mireta a noscia attinzioni. Una quistioni a ci punimu dipoi sempri&amp;nbsp;: chì saria statu u «&amp;nbsp;Marchesu&amp;nbsp;» s’iddu era esistutu à i ghjorni d’oghji&amp;nbsp;? Un tarcanu di a literatura postmuderna&amp;nbsp;o un criminali sessuali mintuvatu da tutti i media ? Unu spezia di Dennis Cooper cù una piuma sporca è senza limiti,&amp;nbsp;o unu spaversu imbastigliatu à vita ? Un pruvucatori drizzatu contr’à a filusuffia sticchita di u puliticamenti currettu o un serial killer raffinatu capaci di fà scimiscia a pulizza intarnaziunali&amp;nbsp;? Un baronu di u sinemà pornò o una simplicia canaglia chì a si sciala da un club di scambiu à quidd’altru&amp;nbsp;? &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma via, inutuli di circà ciò ch’iddu saria, chì l’epica ùn hè più nè à i dandì incamisgiati nè à a lussura suffisticata. Ùn ci hè chè à veda di chì manera sò ridiculi i filusuffuchji d’oghji chì a si ghjocani. Un BHL pò spona quant’iddu voli i so ciuffi è u so vardarobba mentri l’emissioni televisivi, ùn hà nienti di cridibuli. Un Enthoven pò spirità quant’iddu voli a stampa people è fà casu di tutti i cunquisti pussibuli, ferma puri lisciu lisciu è ùn ci hè nienti à fà. Allora quali&amp;nbsp;? Quali si pudaria dì in parti l’eredu veru di Donatien&amp;nbsp;? Gore Vidal&amp;nbsp;? Parchì à a scrittura di l’intarissanti Caligula di 1979, cù Tinto Brass&amp;nbsp;à a manuvra ? Saria un pratindenti, l’amicu Gore, senza cuntà ch’iddu fù u prima scrittori omosessuali sfacciatu è affirmatu di a literatura americana. Ma Vidal hà forsa avutu u tortu d’invichjà troppu, è di pruponaci i ripresi dissapiti di i so peplum… Allora quali&amp;nbsp;? U Pasolini di quiddi tempi&amp;nbsp;? Quissu chì rivindicaia una parintia cù u maestru libertinu quand’iddu rializaia u so &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Salò è i 120 ghjurnati di Sudoma&lt;/i&gt;&amp;nbsp;? È puri, mancu Pasolini ùn pò pratenda… Chì sì a Ripublica di Salò è u fascismu erani visti com’è un infernu in a so opara, ci pari bè chì Sade era menu sicondu gradu cù a so discrizzioni di i baccanali di Silling.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allora quali&amp;nbsp;? Iè, quali&amp;nbsp;? Michel Houellebecq&amp;nbsp;? Philippe Sollers&amp;nbsp;? Iggy Pop&amp;nbsp;? A risposta ùn ci veni, o pari da veru evidenti&amp;nbsp;: nimu. A sucità muderna impidisci simpliciamenti à un Sade novu d’esista, impidisci di dà un veru creditu à scrittori o artisti chì, par essa libarati ch’iddi sò, par essa invintivi in a sprissioni a più sciolta, fermani tutti più o menu liati da so imaghjina, da un cuntrattu, o da un’ industria di u libru o di u filmu chì l’addibbulisci in calchidocu. Fermani, tutti, prighjuneri di u marcatu. Chì hà tumbu à Sade, iè, a pratindimu, hè u capitalismu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Chì ùn ci voli mancu à sbagliassi&amp;nbsp;: Sade era Sade ghjà beddu nanzi di cumetta i so scritti. I purcarii ch’iddu cuntaia, i pruvucazioni ch’iddu mittia in sesta, erani stati spirtizati è vissuti nanzi chì ‘ssu veru Conti Pazzu amurali si sighi missu à scrivali. Era scandalosu nanzi d’essa unu scrittori udiatu è timutu da u puteri. Ghjà in 1768, avia sidutu una vidiva povara, prufittatu di a so distrezza pà lialla, pistalla è furzalla… In 1772, avia avvilanatu dui ghjuvanetti cù liccaturi unti cù a cantarida, un toscu presu annant’à un bufonu, è chì t’avia a duppia riputazioni d’essa un afrodisiaccu è di vincia i risistenzi mintali (unu spezia di GHB nanzi à l’ora)… In 1774, era statu parsiguitatu in Liò da i parenti di i so ghjovani servi, chì l’accusaiani di siduzzioni è d’abbusi… In 1777, fù u babbu d’un’ altra serva, cugnumata «&amp;nbsp;Justine&amp;nbsp;» da Sade, chì vensi è chì li tirò adossu pà vindicà a so fiddola… I scritti, a sapemu, ùn vinarani chè à parta da u 1785, in u mentri di i primi dodici annati di prighjò di a so vita. Dodici annati pà gattiva vita è ghjuvannari diversi, è chì farani di Sade, à tempu à a bestia furiosa capaci di minà i so coditinuti, u scrivanu impinsevuli ch’iddu duvintò. In guerra contr’à l’ordini, a rilighjoni è a murali. È in una riazzioni strema ch’iddu si pudaria qualificà d’impegnu, di sacerdoziu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U rividimu, à Sade, l’imaginemu, uni pochi di ghjorna prima di l’assaltu di a Bastiglia, briunà da a so lucarna chì i ditinuti erani assassinati da i vardiani. D’una certa manera, ‘ssu criatori tontu, straziatu, bistiali, libaru sin’à a frenesia, briunaia par annuncià ch’un mondu novu avia da vena, briunaia in a so scimizia par chjamanni à ciò ch’iddu avia cuntribuitu à fà nascia&amp;nbsp;: una Rivuluzioni. Chì i so ludatori burghesi d’oghji, i stessi ‘sendu quantu volti i maestri di virtù chì attuffani l’arti è a literatura, ci pinsessini à l’ora d’incamurrà a criazioni. A rivuluzioni nasci sempri in a margina di u libru, sempri in l’al dilà di l’imaginariu tullaratu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-3240412888140678146?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/3240412888140678146/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/u-casu-sade.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3240412888140678146'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/3240412888140678146'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/u-casu-sade.html' title='U casu Sade'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-fRdlwfFCajM/Te-NCogk1pI/AAAAAAAAAmg/5OXU1Zm-d0M/s72-c/Sade_en_prison.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2770146796353992520</id><published>2011-01-18T04:40:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T10:19:04.920-07:00</updated><title type='text'>Vela versu Bisanza</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt; line-height: 115%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 10pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-W0QdDU1B4XE/Te9gIH8Rb3I/AAAAAAAAAmU/hl-2eLWv9n0/s1600/yeats.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://3.bp.blogspot.com/-W0QdDU1B4XE/Te9gIH8Rb3I/AAAAAAAAAmU/hl-2eLWv9n0/s320/yeats.jpg" t8="true" width="224px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè à Cormac McCarthy chì no duvemu d’essa parvinutu à u puema di William Butler Yeats, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Sailing to Byzantium&lt;/i&gt;, è d’avellu traduttu in corsu. È à u fattu chì u gran rumanzieru americanu avia intitulatu un di i so libra &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;No Country for Old Men&lt;/i&gt; (resu, in tutti i sensi, da l’editori francesi cù l’orrendu è effiminatu &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Non, ce pays n’est pas fait pour le vieil homme&lt;/i&gt;…). Infini, beddu dopu ad avè lettu à McCarthy, ci ciuttaiamu in a puisia di Yeats quandi u primu versu di &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Sailing to Byzantium&lt;/i&gt; ci intarpillò&amp;nbsp;:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;That’s no country for old men.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;C’hè quì, di sicuru, una fulguranza di i più forti, ma hè prima l’utilizazioni di ‘ssu versu liricu in l’opara sanguinosa è salvatica di McCarthy chì ci pichjò in u cori. McCarthy, arrubbendu à l’onirismu di Yeats pà intitulà u so rumanzu annant’à a fruntiera cruda trà u Messicu è i Stati Uniti, faci svià u puema è si servi di u primu versu com’è d’un’ antifrasa assuluta. Eccu una dimarchja chì ci piaci è chì no capimu di stintu. È senza u didattismu balordu di a spavintosa traduzzioni &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Non, ce pays etc&lt;/i&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ciò chì no capimu di stintu, subratuttu, hè chì l’intinzioni di McCarthy, sciddindu ‘ssu versu par titulu, hè di parlacci d’un mondu disastrosu, fattu d’addisperu è di lacrimi, è di lacrimi di sangu svacati à nomu di u prufittu è di a vilania di l’essari. Cù, par tela di fundu, i traffichi liati à u marcatu di a droga è à a disispirazioni d’un Meziornu abbandunatu à i peghju abuminazioni mercantili. Un Meziornu ch’ùn poschi à a fini chè sunnià à l’esilia, è à l’ascinsioni suciali dirisorii è imprubabili, parasitendu u corpu tichju è currottu d’un Nordu sviluppatu ma debbuli, parchì addurmintatu da a so divizia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Quì – in ‘ssa dillusioni faccia à i distini cullittivi – hè dinò a Bisanza di Yeats, tarra di sonniu è d’evasioni, par fughja da un mondu chì hà sminticatu i «&amp;nbsp;munimenta di u spiritu eternu&amp;nbsp;». È quì hè l’evucazioni ironica è ghjacciata, ind’è McCarthy, d’un altrò illusoriu, è di tutti i fughjeri impussibuli. Ramintemuci chì l’eroi di No Country crepa d’avè trovu una balisgia carca à solda, è ch’iddu si faci sdunzà da i trafficanti chì li sò impressu è ch’iddu credi di burulà. Quì hè dinò par no u ligamu cù a Corsica, tarra suttimissa à l’appittiti feroci di i spiculatori d’ugni sterpa è di i maffiosi, è tarra mucata o tantu da a puvartà chè da u liberalismu freneticu d’unu sviluppu senza maistria. Tarra chì lodi oghji a forza è si cumpiaci in l’incultura, tarra abbisantata – a parola pari di circustanza – da u prufittu, è anch’idda «&amp;nbsp;prighjuneri da ‘ssa musica sinsuali&amp;nbsp;» chì pari di dannà u narratori di Yeats. Da quì, forsa, u nosciu disideriu – u nosciu bisognu – di dà i sunurità di u corsu à i versi di u pueta irlandesu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È in cori à no ‘ssu ribombu tragicu&amp;nbsp;: ‘ssu mondu chì s’alza (sta Corsica), pragmaticu è viulenti, chì ùn pussedi di durabili chè i liti ch’iddu suminighja, ‘ssu mondu chì imponi i so valori novi, cunsumeristi è disumanizati, annant’à i ruvini di l’illusioni vechji, ùn hè un mondu di a mimoria è di u rispettu di i valori elementarii di l’omu. Ùn hè più u locu di u «&amp;nbsp;spiritu eternu&amp;nbsp;», è ùn hè più l’agrunditoghju di l’omini di saviezza o di paci. Quiddi «&amp;nbsp;vichjareddi&amp;nbsp;» chì apriani a catena di a trasmissioni civilizata, è chì no aviamu crettu i ditintori d’un sapè murali è immurtali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;O savii ritti in u sacru focu di Diu,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Com’è in l’oru di a musaica d’un muru,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Lacheti u focu sacru, vudditi in a spirali,&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center" class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È sighiti i maestri à cantà di u me estru…&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2770146796353992520?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2770146796353992520/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/vela-versu-bisanza.html#comment-form' title='2 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2770146796353992520'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2770146796353992520'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/vela-versu-bisanza.html' title='Vela versu Bisanza'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-W0QdDU1B4XE/Te9gIH8Rb3I/AAAAAAAAAmU/hl-2eLWv9n0/s72-c/yeats.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2906724370116190630</id><published>2011-01-12T10:23:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T10:25:10.885-07:00</updated><title type='text'>Un’ altra America era pussibuli</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-sqd0O6Wwty0/Te-wai6qcxI/AAAAAAAAAnE/95C_0HgS-wM/s1600/Lewis_and_clark-expedition.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="251px" src="http://1.bp.blogspot.com/-sqd0O6Wwty0/Te-wai6qcxI/AAAAAAAAAnE/95C_0HgS-wM/s320/Lewis_and_clark-expedition.jpg" t8="true" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Quandi a Francia vindisti a Louisiana à i ghjovani Stati Uniti, in 1803, i novi cuntrati acquistati firmaiani scunnisciuti. Ad avelli avvinti erani i soli trappori o cummircianti francesi, pochi numarosi, è i borghi scarsi chì crisciani longu à i fiumi faciani piuttostu uffiziu d’avanposti misareddi di u cummerciu chè di fanali altieri di a civilizazioni. Cussì n’era pà a cità di Saint-Louis, porta industriosa di u Punenti salvaticu, bastionu criolu persu annant’à u Mississippì, è ultima cumarca urganizata nanzi di pinitrà in i tarri priculosi è immensi di u paesu indianu. A fruntiera di a nova America era quì, è al dilà di u fiumu, nimu avia avutu a temerità di sfidà i pianuri senza limiti cavalcati da i tirrificanti guerrieri Sioux, Pawnee, Osage o Mandan. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Fù u prisidenti Thomas Jefferson à pinsà à una spidizioni di splurazioni di ‘ssi tarritorii, è à ottena da u cungressu i 2500 dollari nicissarii à a so missa in opara. A rispunsabilità di a missioni fù attribuita à dui omini, dui ufficiali chì t’aviani ghjà a spirienza di i guerri contr’à l’Indiani Algonchini, è chì duviani cunducia una piccula truppa di 45 militara longu à u fiumu Missourì, sin’à truvà un passaghju à l’internu di i tarri pà ghjunghja à a costa di l’Uceanu Pacificu. Si chjamaiani Meriwether Lewis è William Clark, è ben chè suldati, intristini in a Storia com’è i ridattori d’un ghjurnali di viaghju chì hè oghji cunsidaratu com’è un libru fundatori di a literatura americana. Infatti Jefferson, chì paria di nutriscia un veru intaressu scentificu pà l’uparazioni, avia impostu chì una inchiesta antrupulogica di i più sedii, ch’una cartugraffia rigurosa, è ch’un riscenzu generali di i pianti è di l’animali fussini intrapresi da i spluratori. Cussì setti raporti diffarenti funi scritti, tantu da l’ufficiali chè da l’omini di truppa. U raportu di u simpliciu suldatu Robert Frazer hè u solu à essa statu persu, ma l’altri detini a basa d’un libronu chì duvia cunnoscia pà a seguita i dicini di publicazioni è di mudificazioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U fattu stà chì a spidizioni di Lewis è Clark ci hè cuntata in ‘ssu libru com’è una fola sempri impinsevuli quandu si cunnosci a Storia di i diffarenti cunquisti, è dinò a seguita di i raporti trà l’Indiani è l’Americani. Impinsevuli parchì, mentri i dui anni di a spidizioni (da 1804 à 1806), ùn ci fù chè un mortu da u cantu di l’Americani, di malatia, è solu dui da a parti di l’Indiani, tumbi mentri una prova d’arrubeghju d’armi. Quandu si pensa chì u corpu d’armata scuntrò più di cinquanta tribù, trà qualissi certi da veru malfidenti o agrissivi com’è i Sioux o i Blackfeet, hè un bilanciu chì faria guasgi sunnià. In fatti u viaghju hè piuttostu u racontu pirmanenti di l’accolta calurosa è amichevuli di l’Indiani, è à tempu u duvutu di a spidizioni à ‘ssi populi, senza qualissi l’Americani si sariani persi o sariani pò dassi morti di fami. L’integrazioni à a truppa di a traduttrici shoshone Sacagawea fù d’altrondi una di i causi maiori di a so riescita.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma sì u ghjurnali di a spidizioni di Lewis è Clark hè da leghja com’è un rumanzu d’avvinturi, o com’è un testu antrupulogicu di i più rari, vali dinò pà i so aspetti più puetichi, veda ancu rumantichi. A discrizzioni di i loca, di i cacci, di i peschi d’ugni ghjornu, di l’animali scuntrati, ni faci un libru naturalistu passiunanti. A scuparta par esempiu di i surghjenti di u fiumu Missourì hè cuntata com’è un mumentu di fascinu assulutu pà i spluratori. A prima scontra cù i grizzlì, inveci, ferma par iddi una stunda di tarrori. È pà u littori mudernu, st’epupea scritta ghjornu pà ghjornu ùn hà persu nudda di u so valori, di a so capacità a facci sempri sunnià.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Più tragica, a sapemu, fù a cunquista chì risultò da ‘ssi primi cuntatti. Ma a cesta di Lewis è Clark avaria pussutu annuncià un altru raportu trà indigenii è novi vinuti. Avaria pussutu renda pussibuli un’ altra America, luntana da i frastorni imperialisti è i genucidii crudeli. Un’ America induva a prima matinata di u mondu ùn saria micca stata svirghjinata da a scimizia è l’ingurdizia di l’omini. Da u bisognu perpetuali di duminazioni. Ma quandu vi diciamu ch’iddu s’agia quì d’un libru pà sunnià…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2906724370116190630?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2906724370116190630/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/un-altra-america-era-pussibuli.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2906724370116190630'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2906724370116190630'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2011/01/un-altra-america-era-pussibuli.html' title='Un’ altra America era pussibuli'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-sqd0O6Wwty0/Te-wai6qcxI/AAAAAAAAAnE/95C_0HgS-wM/s72-c/Lewis_and_clark-expedition.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-602943118944391636</id><published>2010-12-27T08:10:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T08:14:23.034-07:00</updated><title type='text'>Ultima generazioni</title><content type='html'>&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-WKBMgDdgAxs/Te-RwKnP68I/AAAAAAAAAmo/UMqwYh-Lpuw/s1600/salvador-dali-premonition-de-la-guerre-civile.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-WKBMgDdgAxs/Te-RwKnP68I/AAAAAAAAAmo/UMqwYh-Lpuw/s320/salvador-dali-premonition-de-la-guerre-civile.jpg" t8="true" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À vultacci annant’à u 2010, ci pari chì a literatura in lingua corsa hà budditu quant’è mai. Chì guasgi si cridaria chì una vera vitalità esistissi, chì a noscia lingua si purtessi bè, è ch’un’ arghja nova si vulissi apra pà a criazioni literaria à usu corsu. Ben sicura, è l’avareti capita, ùn la cridimu manc’appena, quissa. Ma nanzi d’andà più luntanu, lampemu puri un ochji annant’à a ricchezza literaria prudotta quist’annu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;In prosa, a palma qualitativa ci hè parsa di duvè rivena à l’originali «&amp;nbsp;Davanti à u focu chì more&amp;nbsp;», di Pierre-Joseph Ferrali. Emu dittu quantu ‘ssu libru si scrivia in ciò chì a literatura faci di più mudernu è di più univirsali, quantu s’alluntanighja dinò, à i niveddi tematichi, stilistichi o linguistichi, da a robba lazza è sticchita d’uni pochi d’anni fà. In u duminiu di l’assaghji, Marceddu Jureczek hà firmatu dinò un libronu ‘ss’ultimi mesa, «&amp;nbsp;Caotidianu&amp;nbsp;», chì rumpi in tuttu cù i fantasmi identitarii sempri nutriti quà è dà. A riflissioni di Jureczek, a diciamu ultimamenti, hè di i più arruttati, ed hè ancu nicissaria in ‘ssa fasa di ricustruzzioni inevitabili d’una sucità corsa surtita da u suminatu, è ingagiata annant’à i vii murtiferi di a puvartà è di u gangsterismu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;In u righjistru di a puisia, Stefanu Cesari si hè impostu dinò iddu com’è unu scrittori prufundu. U so libru «&amp;nbsp;Genitori&amp;nbsp;» hè forsa ciò ch’iddu hà publicatu di più riisciutu par avali. Quì dinò, a virsura muderna di l’opara, a forza di a lingua, mettini u scrittu à u niveddu di ciò chì si pruduci di meddu à modu generali. D’andatura più classica, evucaremu puri u bellu «&amp;nbsp;Tarra Matre&amp;nbsp;» d’Olivier Ancey. Un libru chì dimostra sì u bisognu c’era chì a puisia corsa viaghja in tanti dirizzioni diversi, ma cussì ricchi in a so arradichera chè in u so univirsalismu. A rivista puetica Nu(e) deti d’altrondi un ribombu di prima impurtanza à a criazioni corsa, cunsacrenduci u so numaru 44, mentri chì parichji altri autori corsi truvaiani a so piazza frà i 68 pueti prisintati in u numaru 46 di Bacchanales.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Altri libra sciuti quist’annu miritariani dinò a minsioni. Ni sminticaremu, ma cridimu chì «&amp;nbsp;A Petracori&amp;nbsp;» d’Anghjulu Canarelli, «&amp;nbsp;Un dulore squisitu&amp;nbsp;» di Ghjacumu Fusina, o «&amp;nbsp;Un tangò in Argentina&amp;nbsp;» di Ghjuvan Luiggi Moracchini, facciani parti di ‘ssi tituli da ritena. È ùn parlemu mancu quì di tuttu ciò chì viaghja in corsu annant’à internet, indu sò da rimarcà i signaturi d’un Jean-Yves Acquaviva o d’un Jean-Pierre Arrio, pà ùn mintuvà chè dui di i quindici animatori di u bloggu Tarrori è Fantasia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allora chì vularà dì&amp;nbsp;? Chì a noscia cultura viaghja d’incantu è ch’idda ricoddi oghji i frutti di a so divizia&amp;nbsp;? Chì i nosci istituzioni rigiunali funziunighjani infini è sani aiutà l’attu criativu à modu efficaci&amp;nbsp;? Chì a scola hà salvatu a lingua corsa è chì no semu à dui passa di l’ufficialità&amp;nbsp;? Chì l’editori corsi si palesani un’ arma di guerra capaci di buscà i novi talenti è d’entra in cuncurrenza cù u marcatu intarnaziunali&amp;nbsp;? Ci scusareti, ma à parè nosciu&amp;nbsp;: nienti di tuttu st’affari. A lingua ùn si porta meddu è l’istituzioni ùn la sapemu ciò ch’iddi sarani capaci di prumova. A sucità hè bè à a malavia è u populu corsu ùn hè forsa mai statu una nuzioni cussì biota di sensu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allora ghjustappuntu. Hè in ‘ssu cuntestu pocu quentu, faccia à ‘ssi pirspittivi cullittivi di menu in menu lighjittoghji, chì una literatura si scita. À u mumentu ch’idda t’hà «&amp;nbsp;calcosa à dì&amp;nbsp;», à u mumentu chì a lingua corsa, al dilà di tutti i scimizii runcati à boci rivolta, ùn hè più lingua di l’urali ma inveci lingua di u scrittu. À u mumentu chì l’autori, in cuscenza, scrivini u gran libru battaglia di quissi chì rifusani di scantassi da i violi di a Storia. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;À parta da quì, ci piaci pocu l’argumentu chì vurria chì, dopu à u riacquistu, a nova generazioni di scrittori fussi più individualizata è menu impignata. Nienti fù scrittu chì fussi cussì mali intarpritatu sicondu no. I scrittori corsi d’oghji scrivini à u cuntrariu in un cuntestu pessimu in tuttu pà a lingua è a cultura corsa. Un cuntestu d’addisperu è di rumprovari materialisti crudi. Scrivini à un mumentu chì u simpliciu fattu di scriva in corsu l’hè rimpruvaratu com’è una tuntia assuluta. Certu i so parolli sò diffarenti da l’unu à l’altru, certu i primuri missi in avanti ùn sò più quiddi di trenta anni fà. Ma a ditarminazioni, u curaghju, è u saltu qualitativu sò beddi più evidenti oghji chè mai. Scrivi a nova generazioni in lingua corsa, i Jureczek, i Ferrali, i Desanti, i Cesari, com’idda scrivaria ghjustappuntu «&amp;nbsp;l’ultima generazioni&amp;nbsp;». Cù u disideriu scemu di lacà u tisoru u più splendidu, u più magnificu chì fussi, ghjustu nanzi di tirassi l’usciu è di vultà à u sprufundu. Almenu ch’un distinu d’avanguardia l’aspittessi in calchidocu. Ma quissa, i me agneddi, hè una storia imprubabili, guasgi una fola, chì no ci tinaremu di cuntavvi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-602943118944391636?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/602943118944391636/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/ultima-generazioni.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/602943118944391636'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/602943118944391636'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/ultima-generazioni.html' title='Ultima generazioni'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-WKBMgDdgAxs/Te-RwKnP68I/AAAAAAAAAmo/UMqwYh-Lpuw/s72-c/salvador-dali-premonition-de-la-guerre-civile.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-6440140814513207893</id><published>2010-12-21T02:51:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T07:36:35.867-07:00</updated><title type='text'>« Caotidianu », l’altru evenimentu literariu</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHAcjQCWI/AAAAAAAAAfk/uBnsCfxDJC8/s1600/cao3.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" n4="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHAcjQCWI/AAAAAAAAAfk/uBnsCfxDJC8/s320/cao3.JPG" width="199px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Allora sì, ‘ssu gran mali chì ci culpisci è chì pidda parichji facci. ‘Ssi cuntrasti, dirisorii, nicissarii, sinceri a vulemu creda, quandu una certa illusioni di a Corsica ùn ni finisci più di spariscia cù i casci chì vani à i cimiteria, di vastassi ugni volta ch’una vita hè arrubbata, ch’una dignità umana hè tassiddata da i baddi. Ch’una casa sbotta in middi pezzi, ancu, qual’hè chì ci capisci sempri calcosa&amp;nbsp;trà un affari è l’altru ? Viulenza di u solitu, ceca oramai, chì si sprimi nant’à i piazzi di i paesa, chì stuppa a so barbaria in faccia à l’urfaneddi, chì spara quà è dà, u so vilenu, è chì si porta u mattarazzanu quant’è u ghjustu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;I raghjoni, a sapemu, sò cussì numarosi chì, à a fini, si finisciaria par creda chì i rispunsabilità sò di tutti, o ch’iddi sò cussì varii ch’ùn vali a pena à circà d’idintificalli. Fatalità latina, diciariani certi. Mancanza di curaghju di i puteri publichi, di l’opinioni, di u guvernu, o di i paceri lucali, li pudariani risponda certi altri. Ma si pò ancu chì a virità ùn sighi nè in a fatalità sempiterna, nè in i mancanzi di a sucità corsa. Si pò ancu d’altrondi chì di fatalità culturali ùn ci ni sighi mancu più, è si pò ancu chì di sucità corsa ùn ci ni fermi oghji chè carabbudduli. Hè piuttostu annant’à sta verità quì ch’iddu ci porta à rifletta u scrittori Marceddu Jureczek, è li dà ancu un nomu, «&amp;nbsp;Caotidianu&amp;nbsp;», à ‘ssa rialità, è ci pari chì ‘ssu niulugismu forti difinischi meddu chè tuttu a vera struttura di u nienti chì ci ingutti tutti quanti no semu. Struttura emu dittu&amp;nbsp;? Nò, vuliamu parlà piuttostu di disintigrazioni, di castizera abissali, di sprufundu terminali. I raghjoni, iè, sò numarosi, ma a cura ùn vinarà sì prima ùn s’ammetti l’idea chì u casamentu hè à l’arruvinu, da a sima à i fundamenti, ni ferma pocu affari di viabili, è l’ora hè pò dassi vinuta di dilla. Par fà ch’iddu si cumincessi – ora saria – à ricustruiscia calcosa chì tinissi a strada, chì ridessi à a parsona u disideriu di campà à modu civili, luntanu da a sfracichera di i carri è l’abbruttiscimentu di i spiriti.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Jureczek, in u so assaghju, ci discrivi una Corsica tirata infini da i so chimeri identitarii, scacciata ancu da a so simplicia brama d’essa, è ci moscia, cù i parolli veri d’un chirirgu di a sucità, ciò chì ghjustappuntu semu duvintati&amp;nbsp;: veni à dì nienti, più nienti. O piuttostu sì&amp;nbsp;: una zona di cunsumu è altru nudda. Un populu&amp;nbsp;? Lachemu curra. Un «&amp;nbsp;populu di u carrettu&amp;nbsp;» piuttostu, chì supravivi abbambanatu è spirendu di pudè cuntinivà à bucà i so caddì com’è tanti zombi par qualissi u soldu hè duvintatu «&amp;nbsp;l’unicu valori&amp;nbsp;». Viaghjà malamenti in a zona cumirciali, eccu u veru distinu di i millai d’individia, tutti staccati l’uni da l’altri, tutti infrugnati in i so lutissamenti, ma isulati, ma soli, chì custituiscini a pupulazioni d’un’ isula di u Mari Tarraniu à u XXIu seculu, in calchidocu annant’à a Pianetta Marcatu. Sintimu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Oramai, a zona d’attività saria u retrupianu da mova i nosci esistenzi. Hè tuttu ad un tempu&amp;nbsp;: a parti sunniata, u paradisu matirialistu bramatu, un pozzu neru, u spiritu di i tempi nosci postu fondu fondu in u vulgari. Quindi, u citadinu cunsumadori passa una vita incerta è vagabonda, piena à priculi è prumessi in un tarritoriu tagliatu à pezzi da l’AK 47 di i gang&lt;/i&gt;&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Nè paisani nè citadini, Jureczek ci discrivi «&amp;nbsp;rurbani&amp;nbsp;». Veni à dì campendu in certi campagni senza anima manghjati da a cità. Lochi risidinziali tutti pari, pupulati d’aienti anch’iddi tutti pari – parchì bioti. Ma pustiemu torra&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;L’abitanti di ‘ssi casi novi, accumpulati in risidenzi è lutissamenti, cumponini un gruppu listessu, cù dui vitturi è più, un ghjacaru o/è una ghjatta, ritirati o maritati cù dui ziteddi di regula, fighjulani à listessa ora i listessi prugrammi televisivi, venini tonti pà i feuilletons, sò incantati da i rivisti people, si nutriscini cù i listessi cibi cunghjilati è dissapiti…&lt;/i&gt;&amp;nbsp;»&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È ci ni saria dinò à dì. Chì l’analisa di Jureczek ùn si ferma à l’aspettu suciulogicu o ecunomicu. Avanza par esempiu una difinizioni di ‘ssu sistemu di u sprufundu&amp;nbsp;: u chjama iddu «&amp;nbsp;acculturazioni&amp;nbsp;». Par dibatta vulariamu ancu prupona a parolla «&amp;nbsp;diculturazioni&amp;nbsp;», chì ci pari un’ altra manera d’attaccà u prublemu. Ma pocu premi, Marceddu hè in u ghjustu. Meddu chè nimu hà sappiutu scriva, è discriva, ‘ssa tragidia d’una tarra chì, par vulè imbuffà, è crescia, è essa com’è tutti l’altri tarri, è suvità i reguli, è imbuttrassi à marcanzia, è curà a so imagina, hà finitu par abbassassi, è par ùn essa più nudda. Un tarritoriu svirsatu da ricunquistà, da riculunizà, da suminà à sonnii edunisti, par veda s’iddu ùn ci nasci dinò a frasca… È ‘ssu gran mali, briunatu à modu dramaticu, par fà neci d’esista sempri…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Jureczek chjudi u so libru cù un custattu tristu&amp;nbsp;: s’iddu ci sà fà veda a disispiranza di ‘ssu mondu sfracassatu ch’hè u nosciu, palesa chì i suluzioni ùn li travedi micca. Ùn ci devi micca st’unestità, Marceddu. Al menu chì l’unestità sighi una di i chjavi di a cura pussibuli. Ma nò, ùn ci devi nudda. Chì a missioni d’un autori com’è iddu è di facci sparta ciò ch’iddu vidi, è di purtacci à u più vicinu di i riflissioni à nascia. Una missioni cumpiita cù ‘ssu gran libru. È avali, chì vularà veda cun iddu vidarà.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-6440140814513207893?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/6440140814513207893/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/caotidianu-laltru-evenimentu-literariu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6440140814513207893'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/6440140814513207893'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/caotidianu-laltru-evenimentu-literariu.html' title='« Caotidianu », l’altru evenimentu literariu'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHAcjQCWI/AAAAAAAAAfk/uBnsCfxDJC8/s72-c/cao3.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-4708261889931028912</id><published>2010-12-20T02:42:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T04:49:24.283-07:00</updated><title type='text'>Altissimu Ferrali</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHV9ZT1rI/AAAAAAAAAfo/ZSoZSQuB2E8/s1600/ferrandiillustrazioni.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="271px" n4="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHV9ZT1rI/AAAAAAAAAfo/ZSoZSQuB2E8/s320/ferrandiillustrazioni.jpg" width="320px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Davant’à u focu chì mori, unu scrittori hè natu. È chì scrittori&amp;nbsp;! Ùn la sapemu s’idda hè l’abitudina di cuddà annant’à i cimi di i muntagni chì hà datu à Pierre-Joseph Ferrali ‘ssa facilità d’essa à tè è à tò cù l’altezzi literarii, ma u so libru publicatu quist’annu ind’è Colonna Edition ci hà datu à no una baracina chì solu certi autori americani ci aviani fattu risenta. Ma di chì parlemu&amp;nbsp;? D’unu spezia d’OVNI sciutu di luddu, una racolta di cinqui nuvelli chì par avali ùn hà tantu pruvucatu l’emuzioni di a critica. Ma sminticaiamu chì u libru hè scrittu in corsu, è chì a critica hè scarsa pà ‘ssa robba quì…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Cinqui nuvelli, dunca, com’è cinqui peruli inaspittati chì ci facini dì chì, pà a literatura di lingua corsa, una volta di più, 2010 ùn hè passatu in darru. A prima nuvella, «&amp;nbsp;L’omu chì marchja&amp;nbsp;», ci conta a stodia d’un omu chì u fascinu pà un paciaghju purtarà sin’à a so perdita. Ci invinimu ch’una volta c’eramu stunati in ‘ssi cronichi di l’assenza di a tematica di u viaghjadori libaru, di l’hobò arriundu, in a scrittura isulana. Ferrali, iddu, hà culmatu oramai ‘ssa mancanza. Si hè ispiratu di ‘ssu parsunaghju ch’ugnunu vidi, à u cantu di a strada, chì faci l’avvinta quà è dà cù i so pacchetti, è li hà arriccatu l’immurtalità literaria ch’iddu miritaia, ch’era evidenti, chì ci parlaia ghjà nanzi d’essa intarpritata è posta annant’à a carta. Hà agitu da scrittori assulutu, Ferrali, cù ‘ssu racontu quì&amp;nbsp;: hà pustiatu i fatti, l’hà inguttiti, è l’hà passati à u so filtru parsunali d’omu di cultura, di maestru subranu di a fizzioni.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Un’ altra nuvella si intitulighja «&amp;nbsp;U prim’omu&amp;nbsp;», è nisciun dubbitu chì par iscrivala, l’autori s’hà scuntratu à Mac Carthy in calchidocu. U stilu veni quì da u geniu americanu, umaghju affirmatu di Ferrali à i so maestri. Ma un umaghju ùn saria nudda senza l’imaginazioni è u talentu propiu. È quì semu sirvuti&amp;nbsp;: un omu hè firmatu solu annant’à a pianetta dopu à un cataclismu. I vulcani si sò missi à stuppà i so cinnari annant’à una civilizazioni ch’ùn s’hè pussuta mantena. È l’omu viaghja in un mondu vastatu sin’à truvà un ghjornu una certa spiranza di salvezza in un vechju fanali ch’iddu riesci à fà marchjà, par chjamà ciò chì ferma di l’umanità. È a so chjama ùn sarà vana. Ma Ferrali, cù ‘ssa tragidia ch’ùn vi palisaremu micca, ci metti in vardia contr’à ciò chì ghjaci di più orrendu in i più belli spiranzi umani. È ci annuncia una verità ch’ugnunu duvaria cunnoscia&amp;nbsp;: chì a saldera d’ugni cumunità nicissitighja un sacrifiziu. È a fizzioni porta cussì cù Ferrali calchì missaghju subliminali ch’ugnunu intarpritarà à so modu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;L’altri nuvelli&amp;nbsp;? A stodia d’una impiigata d’un asiliu di vechji, annant’à un’ isula trupicali, chì sunniighja di partenza, è chì metti tutta a so spiranza in un dispacciu ch’idda li scrivarà, complicia, una scrittrici publica avvizza à u cumbattu. Un parsunaghju magnificu chì t’avaria calchì sumidda cù a divinatrici Bucca Durata ind’è Corto Maltese. Un altru racontu chì funziunighja com’è una fola crudeli&amp;nbsp;: quissa d’un coppiu liatu o divisu da u fandoniu d’un ziteddu sparitu. È subratuttu – par no – un discrittu à cavaddu trà u fantasticu è a rialità a più dura, è chì metti in scena a pacificazioni barbara di a Corsica à i tempi di l’arasia di i Ghjuvannari. In un ambienti medievali indu u kitsh hè schisgiatu cù una maistria da davvi u trimuleddu, è indu cumpariscini i parsunaghji i più straurdinarii, com’è ‘ssi dui briganti Guglielmo Sciumaguadella è Cavallalonda chì vo sunniariati di ritruvà prestu in un altru scrittu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn vurriamu compia senza dì chì Ferrali, com’è tutti l’autori veri è cumpiiti, inventa unu stilu, è subratuttu una lingua, chì à no ci hà smaraviddatu. Hè ghjustappuntu annant’à ‘ssu puntu chì i tinenti d’un classissismu linguisticu di pocu intaressu u pudariani attaccà. No dimu chì ci emu vistu unu di l’aspetti maiori di a riescita di ‘ssu libru, chì si leghji, iddu, senza nisciun frastornu. Eccu. Certi ci pudarani avali rimpruvarà ‘ssa critica, ni chjamarani à a sempiterna cumpiacenza lucali. No arrispundimu solu&amp;nbsp;: lighjiti à Ferrali, parchì veni di porghjaci u più gran scrittu di fizzioni in corsu di l’ultimi annati.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-4708261889931028912?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/4708261889931028912/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/altissimu-ferrali-cronichi-2010.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4708261889931028912'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4708261889931028912'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/altissimu-ferrali-cronichi-2010.html' title='Altissimu Ferrali'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TRCHV9ZT1rI/AAAAAAAAAfo/ZSoZSQuB2E8/s72-c/ferrandiillustrazioni.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-801739502053832804</id><published>2010-12-13T08:03:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T08:06:53.926-07:00</updated><title type='text'>Abbracciu à Tsvetaievà</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZKw91N0HvJM/Te-QAepoYTI/AAAAAAAAAmk/IqZyQR21O28/s1600/marina1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZKw91N0HvJM/Te-QAepoYTI/AAAAAAAAAmk/IqZyQR21O28/s320/marina1.jpg" t8="true" width="204px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U corpu di Marina Tsvetaieva si balancia languenti, azzicatu da u ventu chì s’infrugna pà a porta in cantaronu. Fora&amp;nbsp;: i stesi inuspitalieri di a steppa brusgiata. L’ochja vitrosi di a puetessa ùn li vidini più. Appiccata à a sima di l’isbà, veni di compia un parcursu tribbulatu chì l’avia vista piigà, à quandu faccia à i rustaghjati di a vita, à quandu faccia à i scutussati d’un seculu. Tanti liccaturi crudeli arrigalati da u distinu, sin’à st’ùltimu esiliu, sta mossa in Tataria par fughja l’avanzata di i truppi nazisti. Tsvetaieva s’hè appiccata in una sulitudina cumpletta, luntanu da a so fiddola dipurtata in Siberia, hè morta in un addisperu assulutu, un addisperu indu l’indiffarenza è a miseria li funi i soliti cumpagni. Nanzi di mora, rividisti forsa u visu d’Efron, è quissu d’Irina. À st’ultima, ‘ssa ciuccia ch’ùn avia sappiutu salvà, chersi certamenti d’essa pardunata.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Serghei Efron, u maritu, era statu fucilatu in 39 da i sbiri di Stalin. Era un omu ch’ùn sapia scedda, Efron, o chì avia sceltu par sempri d’essa in u campu di u disonori. Fù di l’Armata Bianca à u mumentu di a Rivuluzioni, è Marina Tsvetaieva u duvisti suvità in un esiliu ch’ùn ebbi nienti di rumanescu. È u tintu d’Efron ùn la feci mai à fà budda a pignata famigliali. In Praga po’ in Francia, fù una fughjera patetica. Nienti à veda cù i baccanali di certi emigrati russii. Stancu di circà una situazioni illusoria in u sinemà, è nustalgicu di u paesu nativu, Efron righjunsi a NKVD, a pulizza sicreta suvietica. Participò à l’assassiniu d’un dissidenti in Isguizzara, pò dassi dinò di u fiddolu di Trotsky, è vultò à u paesu pà imparà chì Stalin prizzaia pocu i liccumetti ch’aiani fattu i scappatticci à u stranieri. Si fucilaiani tutti l’anziani di a guerra di Spagna, nisciun raghjoni, dunca, chì ‘ssu niscentri di Seghei Efron ùn ischisgessi i purghi anch’iddu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Spiccata quantu volti da u so sposu, a bella Marina, l’isaltata Marina, circò à spissu u rifughju in d’altri braccia. Cù u pueta Mandelstam, par esempiu. Cù a carnali Sofia Parnok, dinò, sempri una puetessa, o ancu cù u futuru premiu nobel Boris Pasternak. Da dumandassi d’altrondi comu a stodia tragica di Tsvetaievà ùn ispirò micca di più a rializazioni di u Duttori Jivagò, ma si sà chì Pasternak t’avia ancu d’altri ispirazioni… Ma l’attiranza ch’idda pagò forsa u più – tuttu ùn ‘sendu chè artistica, quissa quì &lt;span style="mso-spacerun: yes;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;– fù quidda pà Maiakowski. I chjirchja di l’imigrati russii fecini pagà à a stravaganti criatrici a so ammirazioni pà u scrittori suvieticu&amp;nbsp;: fù scantata da i mundanità è i so puemi ùn iscuntroni più chè disdegnu. Guasgi abbandunata à idda stessa, a tintaccia poti scriva mentri u so esiliu pariginu&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Socu emigrata difinitivamenti in i me quaterna&amp;nbsp;»…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U parcursu di Marina Tsvetaievà ùn fù puri micca fattu chè di frastorna. In una prima vita, fù a fiddola d’un prufissori d’arti chì fundò l’attuali Museu Pushkin, veni à dì unu di i più grandi musei di i bell’ arti di u mondu. Fù sinsibilizata da chjuca à a puisia di Pushkin, è si truvò ghjovana in risidenza in Crimea, ind’è u scrittori Volochin chì duvintò par idda unu spezia di prutittori. Fù tandu iniziata à u simbulismu russiu, chì i pueti Lisandru Blok è Andrei Biely (unu spezia di Joyce à usu russiu) purtoni à u più altu. Scuntrendu com’ì no l’emu ditta à Mandelstam, è lighjindu à Anna Akhmatova, fù sinsibilizata dinò à u currenti rivali di «&amp;nbsp;l’acmeismu&amp;nbsp;», chì si spiraia in parti di u muvimentu parnassianu francesu. Ancu mentri i so pirigrinazioni tristi à traversu à l’Auropa, scuntrò i parsunaghji cussì diversi è impurtanti chè Ilya Ehrenburg, ‘ssu ghjurnalistu russiu chì scrivisti u Libru Neru cù Vassili Grossman, u pueta austriacu Rainer Maria Rilke, cun quali ‘dda rializò una currispundenza à trè cù Pasternak, o infini a lighjindaria Akhmatova ch’idda finisti par veda in 1940.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Hè dunca ‘ssa principessa dannata, ‘ssa stidda sfracassata, ‘ssa donna bella chì illuminò a puisia russia di u XXu seculu, chì no vuliamu cilibrà quì. Marina Tsvetaieva, chì ùn sapisti mai scedda trà i Bianchi è i Russi, ch’ùn fù mai di quì o di culà, è chì fù purtata com’è una cascia debbuli da i timpesti di u so seculu, sin’à ‘ssu locu di Tataria dund’idda riposa anonima. Idda scrivana lirica di l’amori chì mandò à Rilke&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Aghju presu tuttu u ventu – nò, tuttu u nordu – in i me braccia. È purtaia u to nomu&amp;nbsp;», è ancu chì dicia&amp;nbsp;: «&amp;nbsp;Di i me versi, com’è vini priziosi / Vinarà l’ora&amp;nbsp;»… Idda chì partisti, com’è Mandelstam, in un tempu chì i pueti erani da veru maladetti. È l’ora hè vinuta, sì, di leghjala, è di vulella bè.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-801739502053832804?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/801739502053832804/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/abbracciu-tsvetaieva.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/801739502053832804'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/801739502053832804'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/12/abbracciu-tsvetaieva.html' title='Abbracciu à Tsvetaievà'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-ZKw91N0HvJM/Te-QAepoYTI/AAAAAAAAAmk/IqZyQR21O28/s72-c/marina1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1896879252189134611</id><published>2010-11-29T08:37:00.000-08:00</published><updated>2011-06-08T08:41:29.977-07:00</updated><title type='text'>Tarrori è Fantasia</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ECthymw8EVg/Te-YGb3p2JI/AAAAAAAAAm8/ihMJhEEzSAE/s1600/affreux.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" src="http://1.bp.blogspot.com/-ECthymw8EVg/Te-YGb3p2JI/AAAAAAAAAm8/ihMJhEEzSAE/s320/affreux.jpg" t8="true" width="267px" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ùn ci piaci manc’appena l’autoprumuzioni, è nemmancu l’autosuddisfazzioni. Puri oghji vi parlaremu d’un prughjettu chì no ni semu l’iniziatori. Ma ùn la faremu micca pà lustracci i botti da par no. A faremu parchì i nosci meriti parsunali, ghjustappuntu, sò minimi. I meriti di i diffarenti autori chì participighjani à u prughjettu, inveci, sò maiori. È dimostrani dui cosi&amp;nbsp;: esisti sempri un veru disideriu di scrittura in lingua corsa, è ‘ssu disideriu pruduci oghji i veri peruli in u campu virtuali di a contra cultura.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U situ Tarrori è Fantasia, natu un mesi fà, partia da l’idea ludica d’apra unu spaziu pà i scrittori bramosi di spirimintà a so piuma in u righjistru di u fantasticu. Viaghjendu annant’à i diffarenti siti invistiti da a lingua corsa, ci paria chì una tindenza, un gustu ancu parodicu, esistia in ‘ssu duminiu quì. Si saparà pocu, ma a criazioni di sprissioni corsa t’hà i so siti è i so blogghi, fraquintati è arricchiti in pirmanenza. Si chjamani Foru Corsu o Avali, Appuntamentu Corsu di a Tela o Versu Mè, Gattivi Ochja o Invistita, ma esistini è si scontrani, si cumplettani è s’arrispondini, è trovani ancu un ribombu impurtanti annant’à d’altri siti isulani è spicializati com’è Musanostra, Pour Une Littérature Corse o Isularama. Comu si vidi, u virtuali si faci quì, à spissu, u muvitori è u prumutori d’un mondu di criazioni divirsificatu, riccu, sparguddatu ancu, cunfusu è anonimu di i volti, ma in tutti casi beddu riali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;È Tarrori è Fantasia hè vinutu ultimamenti à ficassi à mezu à ‘ssu ribulionu. In un mesi u «&amp;nbsp;bloggu&amp;nbsp;» hà ghjustificatu pienamenti a so prisenza, è s’hè custruitu ancu una certa lighjittimità&amp;nbsp;: dodici autori, cunnisciuti o menu, più di trenta testi curti o longhi, più di 6&amp;nbsp;400 pagini letti à u mumentu chì no scriviamu ‘ssu resu contu… ci hè dighjà di chì caccianni un libru beddu spissu, è di chì parlà d’una vitalità chì nimu avaria suspittatu pà a scrittura liata à u fantasticu o l’orrori in Corsica. Altru fattu chì dici abbastanza sicondu no u intaressu di u publicu quant’è di i criatori (chì in parti sarani i stessi)&amp;nbsp;: u situ hà riisciutu à prupona un testu à ghjornu (o menu) da a so nascita sin’à d’oghji. Veni à dì 36 ghjorna di seguita&amp;nbsp;! Pà una lingua è una literatura chì t’ani a riputazioni di purtassi mali, ci hè quì da ponasi calchì quistioni è da midità in veru annant’à i pussibilità di a scrittura in corsu, annant’à tuttu ciò chì par avali ùn hè micca statu prumossu o sfruttatu com’iddu si duvia, dinò.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Ma lachemu curra. Ciò ch’hè impurtanti hè chì u spaziu esista. È in ‘ssu spaziu, ‘ssa rivista, dunca, chì ci truvemu ? Ci truvemu l’autori cunfirmati com’è Paulu Desanti o Guidu Cimino chì mettini in avanti unu spaventu carcu à risa, chì ci parlani d’un assassinu, o d’un simpliciu partu, ma cù l’arti di bulià l’ingoscia è u scherzu cù un talentu raru. Ci truvemu ancu a cunfirmazioni chì dui autori com’è Jean-Yves Acquaviva è Petru Larenzu Santelli poni fà ciò ch’iddi volini cù i parolli. Quissi vi sani tena in appitittu u longu d’un racontu, è sò i veri pà lintavvi à a fini à l’orlu di u traumatismu literariu. Guai à chì si laca intricciulà in a reta di i so stodii tirrificanti&amp;nbsp;! Ci truvemu ancu scrittrici (Francesca Graziani, Diana Egault, Zipura M) chì dimostrani, par quissi chì ni dubbitariani, chì u frastornu è a paura sò tematichi literarii indu si campani i donni. Trà ‘ssi scrittrici, pirmittiti ch’e parli di l’Ullandesa Marlena Verheus, chì pussedi in lingua corsa un niveddu literariu da disarmà tutti i raghjunamenti giacubbini zottichi chì ci vulariani metta a camurra culturali. Ci truvemu dinò a piuma fina d’un Viangalli, u taroccu crudeli d’un Albertini, o i provi sempri più efficaci in u duminiu di l’eroic fantasy di u ghjovanu Cuneo-Orlanducci. È ci truvaremu, ancu, ben intesa, tuttu ciò chì i cullaburatori futuri ci saparani metta di passioni, d’invinzioni è di gherbu. Tantu, ùn vi ferma chè à venaci ancu vo…&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1896879252189134611?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1896879252189134611/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/11/tarrori-e-fantasia.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1896879252189134611'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1896879252189134611'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/11/tarrori-e-fantasia.html' title='Tarrori è Fantasia'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-ECthymw8EVg/Te-YGb3p2JI/AAAAAAAAAm8/ihMJhEEzSAE/s72-c/affreux.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2086977746281459501</id><published>2010-11-13T06:10:00.000-08:00</published><updated>2010-11-24T10:27:39.440-08:00</updated><title type='text'>Cusmugrafia (Strattu)</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TN6c_APMKiI/AAAAAAAAASg/nDnssHKHKkQ/s1600/kolyma1.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="250" px="true" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TN6c_APMKiI/AAAAAAAAASg/nDnssHKHKkQ/s320/kolyma1.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit; font-size: large;"&gt;L’infernu di a Kolyma&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Andrei Platonov, riligatu à u campu di travaddu di Djankharà, si ritruvò solu omu struitu in un baracamentu di latri è d’assassini. A so piazza pà a notti fù subitu scelta&amp;nbsp;: ghjustu accant’à u scornu indu l’omini faciani i so bisogni. Debbuli trà i sanguinarii, u so distinu era scrittu, pò dassi ancu duvintaria a donna di u crudeli Fedià, capu di ‘ssa reffica d’ignuranti. Platonov salvò a so vita fendu l’«&amp;nbsp;editori di rumanzi&amp;nbsp;», veni à dì cuntendu à i coditinuti, i nuttati intrevi, i stodii ch’iddu avia lettu. Era tandu duvintatu, ancu sì a cundizioni era cunsidarata indegna à u gulag, un «&amp;nbsp;incantadori di sarpi&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U prighjuneri Krist, schirzatu da l’altri ditinuti pà a so manera di scriva, cù una caligraffia di magazinieru, fù chjamatu pà a stessa raghjoni à travaddà «&amp;nbsp;daretu à a stadda&amp;nbsp;», in a casetta di u ghjudici di struzzioni. Puri ammalatu da a fami, si truvò incaricatu di metta in ordini i longhi listi di i dipurtati da fucilà. I ghjorna passaiani cussì, scrivindu i listi sutt’à u dittatu di u ghjudici. Una spezia di rilazioni strana, guasgi d’amicizia, si stallò trà u magistratu è u scrittori. Succedi ch’una volta, à u momentu di dittà un foddu, u ghjudici si ferma stantaratu, è senza dì nudda, brusgia u famosu cartulari in un furreddu. Era u propiu cartulari chì mandaia Krist à a morti. «&amp;nbsp;Un rigalu di u boia à u cundannatu&amp;nbsp;», scrivi Varlam Chalamov, l’autori di ‘ssi «&amp;nbsp;Raconti di a Kolyma&amp;nbsp;» da induva sò ricacciati i dui stratti pricidenti. L’irunia hè chì, sì Krist (veni à dì Chalamov) si ni tirò quantunca à u finali, u ghjudici, iddu, fù bè fucilatu.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;In a pinisula di a Kolyma, infernu ghjacciatu pà dipurtati discrittu da Chalamov, ci funi dinò l’eroi veri certi volti. Com’è u cummandanti Pugatchov, chì purtaia una casata di ribeddu cusaccu – certamenti micca par azardu. Prighjuneri di guerra in Alimania, Pugatchov riiscisti à scappà da un campu pà righjunghja i truppi russii. Fù inviatu cussì prestu in Siberia pà «&amp;nbsp;tradimentu&amp;nbsp;», com’è guasgi tutti i suldati chjappi da i numici… Dopu à una inguirnata à pata a fami nera in a Kolyma, Pugatchov è undici altri ditinuti – tutti militari – scelsini di mora l’armi in manu inveci chè d’accittà a vargugna di u campu di cuncintrazioni. A so storia ci hè discritta com’è un’ epupea da Chalamov.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Varlam Chalamov, dunca. Fù iddu stessu dipurtatu in Siberia da 1937 à 1953. U restu di a so vita fù cunsacratu à discriva l’orrori di i campi à l’epica di u spaventu suvieticu. Culpitu da a pillagra, persi a peddi di i mani è di i peda. Hà scrittu i so raconti com’è tanti documenti pà tistimunià, è à tempu ùn si staccò mai di dalli un aspettu literariu di a qualità a più alta. ‘Ssi raconti, da veru imprissiunanti, indu l’omu ùn hè più chè unu spezia d’animali, un’ entità guasgi urganica, facini di Chalamov l’uguali d’un Primo Levi o d’un Robert Antelme.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit; font-size: large;"&gt;L’enfer de la Kolyma&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Andrei Platonov, relégué dans le camp de travail de Djankhara, se retrouva seul homme instruit dans un baraquement peuplé de voleurs et d’assassins. Sa place pour la nuit fut rapidement trouvée&amp;nbsp;: juste à côté du coin où les hommes faisaient leurs besoins. Faible parmi les sanguinaires, son destin était inscrit, peut-être même allait-il devenir la femme du cruel Fédia, qui était le chef de ce ramassis d’ignorants. Platonov sauva sa vie en devenant «&amp;nbsp;éditeur de romans&amp;nbsp;», c’est-à-dire en racontant à ses codétenus, pendant des nuits entières, les histoires qu’il avait pu lire. Il était alors devenu, même si cette condition était jugée indigne au goulag, un «&amp;nbsp;charmeur de serpents&amp;nbsp;».&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Le prisonnier Krist, méprisé par les autres détenus à cause de sa manière d’écrire, avec une caligraphie de magasinier, fut appelé lui aussi pour la même raison à travailler «&amp;nbsp;derrière l’étable&amp;nbsp;», dans la maisonnette du juge d’instruction. Même rendu malade par la faim, il se retrouva chargé de mettre en ordre les longues listes des déportés qui devaient être fusillés. Les jours s’écoulaient ainsi, en écrivant les listes sous la dictée du juge. Une étrange sorte de relation, presque amicale, s’installa alors entre le magistrat et l’écrivain. Il arriva qu’une fois, au moment de dicter une feuille, le juge s’arrêta figé, et sans rien dire brûla le fameux dossier dans une chaufferette. C’était le document qui envoyait Krist à la mort. «&amp;nbsp;Un cadeau du bourreau au condamné&amp;nbsp;», écrit Varlam Chalamov, auteur de ces «&amp;nbsp;Récits de la Kolyma&amp;nbsp;», d’où sont tirés les deux extraits précédents. L’ironie étant que, si Krist (c’est-à-dire Chalamov) s’en tira quand même à la fin, le juge, lui, fut bien fusillé.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Dans la péninsule de la Kolyma, cet enfer glacé décrit par Chalamov, il y eut certaines fois de vrais héros. Comme le commandant Pugatchov, qui portait un nom de rebelle cosaque – et cela sûrement pas par hasard. Prisonnier de guerre en Allemagne, Pugatchov réussit à s’échapper de son camp pour rejoindre les troupes russes. Il fut immédiatement envoyé en Sibérie pour «&amp;nbsp;trahison&amp;nbsp;», comme pratiquement tous les soldats pris par l’ennemi… Suite à un hiver où il souffrit de la faim la plus atroce à la Kolyma, Pugatchov et onze autres détenus – tous militaires –, choisirent de mourir les armes à la main, plutôt que d’accepter la honte d’un camp de concentration. Leur histoire est racontée par Chalamov comme une authentique épopée.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Varlam Chalamov donc. Il fut lui-même déporté en Sibérie entre 1937 et 1953. Il passa le restant de sa vie à décrire l’horreur des camps à l’époque de l’épouvante soviétique. Touché par la pellagre, il perdit la peau des mains et des pieds. Il a écrit ses récits comme autant de documents témoignages, et en même temps il ne s’est jamais éloigné du besoin de leur donner une forme littéraire, recherchant toujours la qualité la plus aboutie. Tous ces récits, réellement impressionnants, où l’homme n’est plus qu’une sorte d’animal, une entité seulement organique, font de Chalamov un égal de Primo Levi ou de Robert Antelme.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;(Traduction française d'Olivier Jehasse)&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;L'ouvrage, rassemblant un nombre important de chroniques littéraires,&amp;nbsp;est actuellement en cours de préparation.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2086977746281459501?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2086977746281459501/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/11/cusmulugia-strattu.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2086977746281459501'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2086977746281459501'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/11/cusmulugia-strattu.html' title='Cusmugrafia (Strattu)'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TN6c_APMKiI/AAAAAAAAASg/nDnssHKHKkQ/s72-c/kolyma1.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8478121114657893588</id><published>2010-10-26T16:20:00.000-07:00</published><updated>2010-10-26T16:27:52.831-07:00</updated><title type='text'>Signatures Vae Victis</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMdh3hDwzJI/AAAAAAAAAMo/m-6Vs5qR-pI/s1600/vae+victis+couv.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" nx="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMdh3hDwzJI/AAAAAAAAAMo/m-6Vs5qR-pI/s320/vae+victis+couv.JPG" width="199" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Marc Biancarelli signera son dernier ouvrage, Vae Victis, le samedi &lt;span style="color: #93c47d;"&gt;&lt;strong&gt;30 octobre 2010&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; à 17 heures à la librairie &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #ea9999;"&gt;Le Verbe du Soleil&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; à Porto Vecchio.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Une signature est également prévue le mercredi &lt;span style="color: #93c47d;"&gt;&lt;strong&gt;10 novembre 2010 &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;à 17 heures 30 à la &lt;span style="color: #ea9999;"&gt;Librairie des Deux Mondes&lt;/span&gt; à Bastia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;"Il est un moment où l’insulte raciale, où la récurrence et la banalisation du propos diffamatoire est un viol. Il est un moment où l’impunité des sanctions lapidaires et infâmantes devient une oppression. Il est un moment où la lâcheté des fausses indignations, cachée derrière la hache des bourreaux, ou même la toute puissance de la loi, devient un crime aux relents de pétainisme. Délit de faciès, délit d’existence, en plein cœur d’un négationnisme qui jette l’opprobre jusque dans nos instants de fidélité, ainsi notre conscience doit-elle être brisée, comme brisée notre croyance que nos pères aient pu servir loyalement, qu’ils aient pu être dignes. Jusque dans notre mémoire collective il nous faut porter les stigmates de la défaite honteuse, de la punition que le maître puissant inflige à l’élève récalcitrant, nous devons porter trace du châtiment. Comme celui justement accordé par le cinéma à un de nos vieux hypothétique, un félon des tranchées, un lâche, un traître ignominieux. Et les films du vainqueur nous apprennent donc que nos anciens n’étaient pas les glorieux combattants que nous croyions, et que cette ignominie est en nous, l’ultime de nos espaces sacrés est foulé au pied, non seulement nous méritions d’être de la chair à canon, mais en plus il nous faudrait en porter la tare. Et ces salves contre notre mémoire retentissent l’une après l’autre, en des mots sacrilèges, des mots de haine trop longtemps contenus, et qui explosent dans leur sincère stupidité comme les derniers shrapnels d’une guerre où nous étions de la couleur de la boue des tranchées, des mots tel un poison irrémédiable dans une blessure à vif. Négationnisme, donc, et pitreries de dominants, qui portent en eux d’autres projets."&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Vae Victis, extrait.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8478121114657893588?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8478121114657893588/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/signatures-vae-victis.html#comment-form' title='1 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8478121114657893588'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8478121114657893588'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/signatures-vae-victis.html' title='Signatures Vae Victis'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMdh3hDwzJI/AAAAAAAAAMo/m-6Vs5qR-pI/s72-c/vae+victis+couv.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8864968057420881749</id><published>2010-10-19T02:21:00.000-07:00</published><updated>2010-10-19T02:25:46.960-07:00</updated><title type='text'>U Spartacus di Koestler (Cronica 2010)</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif'; font-size: 14pt;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TL1jbWe2q1I/AAAAAAAAAMU/mnq7JIWbZRs/s1600/koestler.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TL1jbWe2q1I/AAAAAAAAAMU/mnq7JIWbZRs/s320/koestler.jpg" width="246" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A fini di Spartacus hè cunnisciuta. Dopu ad avè drizzatu i millai di schiavi è missu l’Italia à focu è à sangu duranti dui anni, fù vintu da i ligioni di Marcus Crassus à a battaglia di u Silarus, è certamenti tumbu mentri l’azzuffu. U vincidori appruntò u so ritornu in Roma fendu drizzà 6&amp;nbsp;000 cruci u longu di a Via Appia, dund’iddi funi supplificati i partitanti i più fideli di l’anzianu gladiatori. U trionfu fù puri arrubbatu à Crassus da Pumpeu, chì sfeci u stolu di l’ùltimi rivuluziunarii vultendu da i so guerri in Ispagna. I lutti pà u puteri, i cumbrìculi di i Generali è di i Sinatori, i spiculazioni di i marcanti è di i grossi prupiitarii pudiani tandu ricummincià à u cori d’una Ripùblica rumana currotta è dicadenti.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Arthur Koestler, più cunnisciutu pà i so libri «&amp;nbsp;U Zeru è l’Infinitu&amp;nbsp;» è «&amp;nbsp;Un Tistamentu Spagnolu&amp;nbsp;», scrivisti a storia di Spartacus in 1938, pocu dopu ad avè lintatu u partitu cummunistu. Chì u ventu di l’epupea suffiessi monda annant’à ‘ssu rumanzu ùn impidisci micca chì u testu di Koestler hè – à traversu à a fizzioni – a so prima grossa riflissioni annant’à u sensu di a Rivuluzioni, è di a Rivuluzioni straviata in primu locu. A dinnuncia di u suvietismu, à un mumentu chì a minaccia nazista era u pinseri maiori di l’intellettuali, ùn era micca una pusizioni fàciuli à tena, quissa a musciaia bè u sturianuTony Judt in un assaghju cunsacratu à u fantascu scrittori ungaresu. Ma fù puri a scelta di Koestler dopu à i so spirienzi in Unioni Suviètica o mentri a guerra civili spagnola. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;U Spartacus di Koestler, dunca, discrittu u più à vicinu di ciò ch’iddu si ni sà, permetti à l’autori di sviluppà una riflissioni forti annant’à a Rivuluzioni è i so fiaschi. Nata faccia à a tirannia di a Ripùblica, chì tutta a so ecunumia teni par via di a schiavitù, a ribillioni di u Traziu si vasta certu par via di i sòliti divizioni di i rivultati, ma dinò par via di a criazioni d’una nova tirannia incapaci di schisgià l’orrori novi è l’inghjustizia. È in u campu di i mutini, ci sarà tandu d’una parti unu Spartacus chì si faci un duveru di «&amp;nbsp;prutteghja l’intaressi di a so truppa contr’à a so propia pèrdita di raghjoni&amp;nbsp;», è da l’altra i rivultati chì, à l’imàgina di u filusoffu Zozimos, pensani ch’un «&amp;nbsp;tirannu unestu chì ubbidisci à i raghjoni supiriori pò fà un mali senza limiti&amp;nbsp;»… &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;A quistioni posta da Koestler hè forsa di sapè misurà ciò ch’idda vali a famosa divizia rivuluziunaria chì volghi chì «&amp;nbsp;a fini ghjustifichessi i mezi&amp;nbsp;». Par ùn avè sappiutu ascultà i cunsigli umanisti d’un Essenianu chì l’accumpagna, par ùn essa statu u prima missìa à cuddà annant’à a cruci, scantèndusi da i violi di a viulenza è purtèndusi cun iddu tutti i piaghi di l’èssari, u gladiatori entri in a Stodia com’è un prufetta disfattu. È l’avvocatu ribeddu Fulvius, à l’ora di u so casticu annant’à a Via Appia, si lagnarà à u finali chì u spìritu ùn avissi sappiutu duminà u riali. Ùltima chjama – vana&amp;nbsp;? – pà a parsèguita d’un’ utupia idealista.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8864968057420881749?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8864968057420881749/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/u-spartacus-di-koestler-cronichi-2010.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8864968057420881749'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8864968057420881749'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/u-spartacus-di-koestler-cronichi-2010.html' title='U Spartacus di Koestler (Cronica 2010)'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TL1jbWe2q1I/AAAAAAAAAMU/mnq7JIWbZRs/s72-c/koestler.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-644813767766519475</id><published>2010-10-13T01:18:00.001-07:00</published><updated>2010-10-19T02:25:25.790-07:00</updated><title type='text'>Interview 24 Ore du 8 octobre 2010</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLVu1keUN1I/AAAAAAAAAMQ/QFrdz4Uj0lg/s1600/intervista+24.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLVu1keUN1I/AAAAAAAAAMQ/QFrdz4Uj0lg/s320/intervista+24.JPG" width="222" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif';"&gt;&lt;span style="font-size: large;"&gt;On s'est construit dans la violence&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif';"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: #c27ba0; font-family: inherit;"&gt;&lt;strong&gt;On le connaissait pour ses romans et ses nouvelles, qui ont fait de lui, en quelques années, le symbole d'une nouvelle littérature corse décomplexée et féroce. Aujourd'hui Marcu Biancarelli, l'enfant terrible des lettres insulaires revient avec un recueil d'essais et d'articles où il rue dans les brancards du politiquement correct à l'usu corsu. Et ça fait un bien fou. &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #93c47d;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0; font-family: inherit;"&gt;Pourquoi ce désir de publier un recueil d'essais ?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;Cela vient d'abord de mes lectures. J'ai lu Orwell, Pasolini, d'autres encore dont je prétend pas être l'égal, bien sûr, mais qui m'ont indiqué que l'on pouvait écrire de la fiction tout en étant fortement impliqué dans la société. Orwell, par exemple, a écrit d'immenses romans, mais la somme de ses articles en tant que journaliste est également incontournable. On y trouve des textes magnifiques sur la dictature, le communisme...J'ai régulièrement collaboré à des revues, signé des articles d'opinion, où je n'hésitais pas à me lâcher, à donner mon point de vue sur le monde qui m'entoure. Je trouvais que c'était le bon moment pour les réunir et les publier.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0;"&gt;Doit-on y voir également une volonté d'exposer sans faux semblants votre pensée, alors que vos opinions sur la Corse, examinées à travers vos romans, ont été souvent déformées ou simplifiées ?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;La fiction a tendance à brouiller les pistes, on peut projeter des ombres de soi, exacerber certaines postures, afficher des positions auxquelles on n'adhère pas forcément...Dans ces textes-ci, en revanche, c'est l'auteur qui parle, sans se dissimuler derrière personne. Et je pense qu'ils fournissent des clés sur mon travail. Parfois j'ai des retours de lecture qui me font dire qu'il y'a une incompréhension totale quant à mes positions concernant la société corse. Avec ces textes, c'est vrai, j'ai l'occasion de clarifier un certain nombre de choses, mais avant tout, j'y tiens, c'est un travail littéraire, pas de journaliste. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0;"&gt;Vae Victis rassemble des textes d'époques différentes. Certains remontent à de nombreuses années. Avez-vous été tenté de les retoucher ?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;J'ai essayé d'avoir une démarche honnête. Il y'a certains articles que je n'écrirais plus de la même façon, mais j'ai voulu les conserver en l'état. Pas question de les modifier. Ceux, il y'en a, que je n'assumais plus, je les ai écarté. Les autres, ils permettent de montrer, en les lisant à la suite, qu'une pensée évolue, se nourrit, se redessine avec le temps. Je n'ai pas la prétention d'apporter une vérité, j'apporte un point de vue, une opinion, il faut en accepter les errances. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0;"&gt;Et du point de vue du propos? Avec le recul, étiez-vous alarmiste ou visionnaire ?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il me semble que les tendances que je soulignais à l'époque se sont encore accentuées. Au final, c'est l'histoire d'une société qui a subi un cataclysme, qui a vécu longtemps selon une problématique posée par le nationalisme. Le problème c'est que, selon moi, le nationalisme a été vaincu, dans son combat contre l'Etat. Et depuis, les dérives se sont accentuées, cristallisées, des dérives autant mafieuses que consuméristes. On vit dans l'héritage de ces années-là, où l'on a été incapables de proposer des voies d'élévation autres que par la violence. Une société qui se serait conçue de manière politique ne nous aurait pas mené au bord de l'abîme où nous nous trouvons aujourd'hui. On s'est construit dans la violence, et de là rien ne peut sortir de bon. Aujourd'hui, en Corse quel est notre pacte pour vivre ensemble? Qu'est qu'on propose à la jeunesse, à part l'exil, ce qui marque un retour accablant vers les années 50...Je suis effaré par le décalage entre les postures identitaires invraisemblables de certains, et l'individualisme forcené qui prévaut, au quotidien, dans les rapports sociaux sur l'île. On continue de baigner dans les putanismes, dans l'immaturité, les mythes, les rêves et les fantasmes, souvent mortifères chez nous, plutôt que d'affronter la réalité de notre situation. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0;"&gt;Pour la première fois, vous publiez en français...&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;J'assume le choix de la langue corse. Ce n'est même pas un choix, d'ailleurs, il s'est imposé à moi, pour autant je n'ai jamais considéré que je devais l'opposer à quelque chose. Je suis le produit de deux cultures, et je l'assume complètement. Je ne vois pas d'antagonisme à ce niveau là, c'est la politique qui créé les antagonismes, pas la culture. Et puis il faut le reconnaître, j'ai également envie d'élargir mon lectorat. Il y'a une vraie usure, lorsque l'on écrit en Corse, et qu'on doit automatiquement passer par une traduction. D'autant que l'édition corse n'est pas encore rodée à ce niveau-là, elle ne sait pas comment gérer, promouvoir, valoriser la littérature en langue corse...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color: #c27ba0;"&gt;Cela veut dire que votre prochain roman pourrait être écrit en Français ?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;J'écris de plus en plus en français, je ne sais pas pourquoi, et même si j'ai la langue corse chevillée au corps, effectivement, j'ai envie d'écrire également de la fiction en langue française.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #c27ba0; font-family: inherit;"&gt;Entretien réalisé par Sébastien Bonifay&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-644813767766519475?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/644813767766519475/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/on-sest-construit-dans-la-violence-et.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/644813767766519475'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/644813767766519475'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/on-sest-construit-dans-la-violence-et.html' title='Interview 24 Ore du 8 octobre 2010'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLVu1keUN1I/AAAAAAAAAMQ/QFrdz4Uj0lg/s72-c/intervista+24.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8844922200099784425</id><published>2010-10-11T02:49:00.000-07:00</published><updated>2010-10-11T03:05:46.041-07:00</updated><title type='text'>Texte pour les Scontri Novi (Marignana 2010)</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLLfFGxgpsI/AAAAAAAAAMI/7L3VQrOvhPo/s1600/MB15.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLLfFGxgpsI/AAAAAAAAAMI/7L3VQrOvhPo/s320/MB15.JPG" width="213" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="color: #3d85c6; font-size: small;"&gt;Préambule&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Amour, haine, amitié…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Qu’est-ce qu’on peut dire de ces sentiments qui se rapporte à l’identité corse&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Qu’est-ce qu’on peut dire de ça qui relève de l’universel aussi&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Et en quoi ma fonction d’écrivain me permet-elle de répondre à ce questionnement&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Pour un écrivain, les sentiments sont d’abord un matériau de travail, mais de là à dire qu’on peut répondre tel un anthropologue à l’implication, au particularisme des sentiments dans une société, il faut sans doute rester humble…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Me vient une question que m’a un jour posé un journaliste&amp;nbsp;: savoir si j’aimais «&amp;nbsp;ma&amp;nbsp;» Corse… Je continue à m’interroger sur la pertinence d’une telle question, sur son bien-fondé quant à un lien avec l’écriture, ou sur mes devoirs d’auteur qui seraient liés à un lien sentimental avec le pays&amp;nbsp;…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Bref, avant de dire ce que je pense du lien des sentiments avec une quelconque identité collective qui soit corse, il me faut préciser ce que je conçois par identité&amp;nbsp;corse :&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Personnellement, en me refusant à définir quoi que ce soit de l’identité, je me demande déjà de laquelle on parle…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Celle de la société traditionnelle&amp;nbsp;? &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Celle de la société actuelle&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;De la traditionnelle on n’en possède plus que des bribes, même si on doit bien être dépositaire d’une forme d’héritage, mais pour autant est-on qualifié pour en parler, aujourd’hui, de la société traditionnelle&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;L’identité de la société actuelle, consumériste et bourgeoise, touristique et capitaliste&amp;nbsp;? globalisée même ? elle me semble bien éloignée de la précédente, et bien trop composite, variable, et pour moi beaucoup trop complexe pour qu’il soit possible de la confiner dans un seul et unique modèle de représentation, et donc de dire en une formule la place qu’y prennent les sentiments…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="color: #3d85c6; font-size: small;"&gt;Des sentiments et de l’identité malgré tout…&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Pour autant, pour complexes qu’elles soient, pour diversifiées qu’elles apparaissent, pour même indéfinissables que nous les imaginions, les identités existent bien.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;On dira bien d’un trait culturel qu’il est français, qu’il est britannique, qu’il est très espagnol ou très italien… à partir de là on doit bien pouvoir dire de quelque chose, une attitude, un style, une manière d’expression, que c’est corse, constitutif d’une identité corse, et à partir de là pourquoi les sentiments eux-mêmes ne le seraient-ils pas avec des variations particulières&amp;nbsp;? des accents autonomes&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Donc l’amitié, la haine, l’amour, en quoi ils s’exprimeraient ici de manière singulière&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;On pourrait dire qu’en milieu rural, en milieu insulaire, en milieu urbain étriqué, en cercle tribal, ces choses-là se vivent bien de manière particulière, oui.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Les amitiés et les haines ne se répondent-elles pas ici, dans le hui-clos des villages, avec un écho particulier&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Moi qui ai appris à détester les mêmes familles depuis des générations, n’ai-je pas donné à ces détestations une forme de caractère sacré&amp;nbsp;? Moi qui ai appris à me solidariser toujours avec les mêmes groupes sociaux, les mêmes gens de pères en fils, n’ai-je pas fait de ce lien une sorte d’attachement irrationnel et mystique&amp;nbsp;? &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Prenons d’abord l’amour. Ne s’y vit-il pas ici sous le regard de la communauté&amp;nbsp;? Dans une sorte d’exposition en place publique où chacun aurait son mot à en dire&amp;nbsp;? Enfin, je dis seulement ça au cas où la communauté, ça voudrait encore dire quelque chose pour nous…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Je pense à l’amour par internet, qui est une forme d’amour moderne que j’ai pratiqué comme tout un chacun, n’est-il pas finalement, plus que le désir inconscient de succomber aux formes modernes du sentimentalisme, une manière correcte et efficace d’échapper à ce regard du collectif, le plus souvent pesant, parfois quand même aussi anachronique&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;L’amitié, elle, n’est-elle pas au départ le produit de nécessités incontournables et de solidarités obligatoires&amp;nbsp;? L’extension de besoins familiaux en devoirs individuels&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Ne porte-t-elle pas aussi en germe, l’amitié, et par ses devoirs qui me dépassent, un poids absolument étouffant&amp;nbsp;? Ses propres dérives vers la haine&amp;nbsp;? Ou voire même ma propre damnation&amp;nbsp;? &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Cette amitié que j’entretiens avec mes anciens copains de classe qui ont mal tourné, ces salopards qui me demandent toujours des services malsains, est-ce que ça ne va pas m’amener à finir mes jours à l’ombre&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Ah, l’amitié, c’est parfois une chose terrible, par chez nous, que l’amitié…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;La haine enfin, est-ce que ça n’est pas finalement le plus souvent ce qui émerge le plus, ce qui cimente le plus le lien social, ce qui peut de la manière la plus commode nous permettre de nous définir et nous appréhender nous-mêmes&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;J’ai lu quelque part que les Corses se définissaient surtout par rapport à ce qu’ils n’étaient pas que par rapport à ce qu’ils sont réellement…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Quand on sait que la structure clanique est ici le premier fragment de l’appartenance, n’y a-t-il pas du vrai à voir la haine, c’est-à-dire la compréhension de ce à quoi l’on s’oppose, comme un facteur déterminant de notre identité constituée&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="color: #3d85c6; font-size: small;"&gt;De l’identité et de ses revers…&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Mais bref, dans ces questions, s’il y a aussi sûrement des vérités, il y a aussi une somme de choses assez contradictoires.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Peut-être parce que d’être écrivain ça mène à une certaine déformation de la pensée, et que pour écrire il m’a tout de même fallu réfléchir à deux ou trois choses qui relevaient de la culture et de la tenue de nos sociétés, il m’a semblé assez souvent que la vérité des choses résidait tout autant dans leur énoncé que dans leur revers…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Pour être clair&amp;nbsp;: souvent la vérité de l’identité me semble être plutôt dans le contraire de ce qu’elle veut bien nous montrer d’elle-même.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Si nous aimons ici de manière particulière, donc&amp;nbsp;? J’en sais rien.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;La question qui pourrait m’intéresser est de m’interroger sur ceci&amp;nbsp;: est-ce qu’un gay peut aimer ici de manière particulière&amp;nbsp;? Est-ce même qu’un gay a le droit de s’énoncer dans notre identité collective&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Lorsque j’étais plus jeune et que je demandais comment on disait «&amp;nbsp;homosexuel&amp;nbsp;» en langue corse, on me disait qu’on avait pas besoin de la dire parce que des homosexuels en Corse, il n’y en avait pas… Pourtant il y en avait comme ailleurs, aujourd’hui je le sais.&lt;br /&gt;A ce propos, je m'interroge sur l'inexistence dans le paysage littéraire corse d'un Michel Miniussi, qui faisait de l'homosexualité, en langue occitane,&amp;nbsp;un thème majeur de son oeuvre.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Est-ce qu’aussi être macho ça correspond vraiment à ce qu’on nous dit de notre identité&amp;nbsp;? Ou bien plutôt ça correspond à un désir de se conformer à l’identité que l’on attend de nous ailleurs&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Est-ce que les amitiés que j’ai ici sont plus fortes que celles que j’ai noué ailleurs&amp;nbsp;? &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Ou bien est-ce que mes amitiés d’ici correspondent à une norme qu’on voudrait que moi aussi j’endosse&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;J’ai plutôt parfois l’impression que mes amis les plus proches sont tous les gens non normatifs qu’il m’a été permis de rencontrer ici, ceux avec qui j’ai pu partager une forme de rébellion et de marginalité…&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Est-ce que mes haines sont aussi ici particulières&amp;nbsp;?&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Ou plutôt le visage de la haine que j’ai rencontré ici ne m’a-t-il pas été plus désespérant que celui que j’ai rencontré ailleurs&amp;nbsp;? Justement parce que la haine d’ici m’apprenait, liée à l’affect et au poids des désillusions, de quelle manière nous n’étions pas ici meilleurs que les autres, ni si différents dans l’abject si je puis dire.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8844922200099784425?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8844922200099784425/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/texte-pour-les-scontri-novi-marignana.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8844922200099784425'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8844922200099784425'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/texte-pour-les-scontri-novi-marignana.html' title='Texte pour les Scontri Novi (Marignana 2010)'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TLLfFGxgpsI/AAAAAAAAAMI/7L3VQrOvhPo/s72-c/MB15.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-8508571846030835026</id><published>2010-10-07T05:11:00.001-07:00</published><updated>2010-10-07T05:14:11.515-07:00</updated><title type='text'>A morti sutt'à u lettu (puisia 2010)</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TK25QHZv0OI/AAAAAAAAALc/HD5tT7G95j8/s1600/trav.bmp" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="258" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TK25QHZv0OI/AAAAAAAAALc/HD5tT7G95j8/s320/trav.bmp" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C'era 'ssa puttana sarà stata Culumbiana&lt;br /&gt;C'era ancu un travistitu cù petti di bambacia&lt;br /&gt;Tù eri quì à mezu è ùn sapii scedda&lt;br /&gt;U to ciarbeddu arrustitu&lt;br /&gt;Piaceri senza lìmiti valori senza più travi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Eri quì à mezu è i vulii goda tutti&lt;br /&gt;I vituperii di 'ssu mondu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ti dispiacia ch'iddu fussi menu cazzutu&lt;br /&gt;Chè in i to brami di trasgrissioni&lt;br /&gt;Era un' animala strana fiddola d'una dea&lt;br /&gt;Ti si paria nienti chè à tuccalla&lt;br /&gt;Di brusgià u Paradisu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A Culumbiana era ghjilosa&lt;br /&gt;Vulia a piazza larga in u to lettu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In un sonniu vidi schizzà u scaghju&lt;br /&gt;D'un amori chì tù ùn cunniscii&lt;br /&gt;Pari unu svacu scemu di funtana&lt;br /&gt;È tandu sa' a pirdizioni&lt;br /&gt;Chì tù avii circatu tantu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A puttana era ammuffata&lt;br /&gt;Suppa di musu è po' minacci&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hè cursa fora è briunaia è tù ingurdu&lt;br /&gt;Ùn t'invinii mancu d'avelli datu un soldu&lt;br /&gt;U travistitu ghjanghjulaia sempri&lt;br /&gt;Di i scuttussati chì l'avii datu&lt;br /&gt;Ammirendu u so buttighjonu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Seti scappati tremindui&lt;br /&gt;In un albergu pà truvà cartucci&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C'era tràfficu in tutti i stanzi&lt;br /&gt;Sacchetti di pùlvara ch'erani scambiati&lt;br /&gt;Ti ci hè vulsutu à niguzià&lt;br /&gt;Cartucci pà a to pistola&lt;br /&gt;Cù i sgaiuffi di u locu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Certi ghjà l'avii praticati&lt;br /&gt;Era à i tempi di a scola&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;C'era un cùrrulu d'aienti&lt;br /&gt;Partiti di carti è grossi futtiti&lt;br /&gt;In tutti i càmari si daghjìani&lt;br /&gt;È mancu più sapii indu era passata&lt;br /&gt;A strana fiddola di a dea&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I to nadili infiarati è u spinu contr'à a carta pinta&lt;br /&gt;Indu baddaiani tori salvàtichi&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A porta hè saltata di colpu&lt;br /&gt;Calci è crussati par falla apra&lt;br /&gt;Ci si hè infrugnata una banda&lt;br /&gt;È u maccareddu di a lofia ammuffata&lt;br /&gt;Tiraiani briunendu a so rabbia&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Un diluviu di focu si scatinaia&lt;br /&gt;Contr'à l'aguzzini di l'albergu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;I vidii cascà ad unu ad unu&lt;br /&gt;È ti vulii difenda cù a to pistola&lt;br /&gt;I to cartucci di brocciu&lt;br /&gt;Chì pariani di sciacciassi&lt;br /&gt;Nant'à i capi di l'assidianti&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dui o trè l'hai sdunzati&lt;br /&gt;Piinghjindu a to imputenza&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ti se stracquatu sutt'à un lettu&lt;br /&gt;Spiraii d'ùn essa vistu&lt;br /&gt;A to pistola sbiutata&lt;br /&gt;È u to cori prontu à lintà&lt;br /&gt;Videndu i so passi in a stanza&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;In una fiumara di sangu&lt;br /&gt;Schizza u capu di u travistitu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Mentri ch'iddi compiini i to cumpagni&lt;br /&gt;Circhi d'ùn irrispirà micca&lt;br /&gt;È u maccareddu veni à pusà&lt;br /&gt;Nant'a strapunta di a to salvezza&lt;br /&gt;Tù faristi neci di dorma&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Hà fattu un tafonu in a strapunta&lt;br /&gt;Cù a so cultedda è ti fighjola&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ciotta a mani in u tafonu&lt;br /&gt;È ti tira pà u nasu&lt;br /&gt;Nanzi d'èntrati pà i nadili&lt;br /&gt;U so stoccu beddu arruttatu&lt;br /&gt;Insinsìbuli à u to pientu&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;U to ciarbeddu arrustitu&lt;br /&gt;Chì i vulia goda tutti&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-8508571846030835026?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/8508571846030835026/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/morti-sutta-u-lettu-puisia-2010.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8508571846030835026'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/8508571846030835026'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/morti-sutta-u-lettu-puisia-2010.html' title='A morti sutt&apos;à u lettu (puisia 2010)'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TK25QHZv0OI/AAAAAAAAALc/HD5tT7G95j8/s72-c/trav.bmp' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1842999612507033261</id><published>2010-10-06T01:45:00.000-07:00</published><updated>2010-10-06T01:49:01.816-07:00</updated><title type='text'>Trakl in sonniu (Cronica 2010)</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw37cy543I/AAAAAAAAALY/fWDflLYKEQw/s1600/pittura+Otto+Dix.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw37cy543I/AAAAAAAAALY/fWDflLYKEQw/s320/pittura+Otto+Dix.jpg" width="313" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Hè unu spidali di campagna, à u luntanu si sentini i cannunati è i bumbardamenti. I ferti sfilani senza cessu in ‘ssa stadda trasfurmata pà i curi, disgraziati chì affaccani in unu stolu cuntìnuu di dulori è di moghja d’addisperu. I duttora s’affaccendani, cusgindu i facci arruvinati da l’obbusi, sighendu i membri macinati, tapendu l’arteri. Orrori è brioni da partuttu. Òmini avviliti in una chjostra chì daria u sbileghju à i più duri. Odori di trippi sbuttati è visioni di spaventu induva chì u sguardu si poni. Un ghjovanu infirmieri, trimulendu, acciaccatu di fatica, dà una mani pà uparà i più discimpiati, curri senza circà riposu pà sullaghjà i mutilati, à colpi d’eruina, di murfina, di cluruformu. A tintazioni hè forti ancu par iddu. Mezu allucitatu da a droga ch’iddu hà inguttitu, li si pari di fassi intrunà da u spittàculu d’abuminazioni chì l’inturniighja.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;U so nomu hè Georg Trakl. Hà scrittu in tutti i rivisti famosi didicati à a puisia austrìacca. Ghjà ricunnisciutu trà i so sìmuli, cunsidaratu com’è un maestru di u sprissiunismu, hè dinò un parsunaghju cumplessu è abbastanza sicretu. In fundu di a so ànima si strascina una frattura insuppurtèvuli, una malincunia priculosa. À mezu à i corpi truncati, i sinsazioni schifizzosi di ‘ssu spidali ridumintariu induva a morti bola com’è un aceddu pridaghju, li veni l’imàgina pulposa di a so suredda Margarethe. U disideriu, a culpabilità è u disgustu si buliighjani in fundu di u so èssaru in middi pezzi. Si diciaria, in ‘ssu dicorru di scimizia è d’agunia, chì a pittura d’Egon Schiele avaria scuntratu i turmenti d’un Otto Dix. Si diciaria, cù solu u russu è u culor’ castagnu in fundu di tela di ‘ssa mandria di i suffrenzi, chì Trakl u drugatu, Trakl l’incistuosu, Trakl u dannatu venghi di mutassi in calchì Kaspar Hauser persu à u cori di i battagli.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;Allora abbandunatu, datu à sè stessu, in un mondu indu l’èssari ani tumbu i dii, allora in ‘ssa chjostra insanguinata, in ‘ssi tarri di Livanti induva si stirpani l’armati, Trakl faci cuddà una pistola è tira. Abbisistitu da a tuntia guerriera di l’òmini, è richjappu da i so propii dimoni, i so visioni pazzi di paisaghji bughji è di falti innumèvuli, u ghjovanu infirmieri Trakl tira a badda chì u lia à u so trapassu. Ùn sarà effettivu chè un mesi dopu, in una cèddula psichiàtrica di u spidali di Cracuvia. È par via d’un’ overdosa di cucaina. Attu finali d’un pueta chì avia scrittu, trà altri versi : &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;« Socu un’ umbra luntanu da paesi bughji &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;À a surghjenti di a furesta aghju bitu &lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNoSpacing" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;U silenziu di Diu. »&lt;span style="mso-tab-count: 1;"&gt;&lt;span style="font-family: 'Times New Roman','serif';"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1842999612507033261?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1842999612507033261/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/trakl-in-sonniu-cronica-2010.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1842999612507033261'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1842999612507033261'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/trakl-in-sonniu-cronica-2010.html' title='Trakl in sonniu (Cronica 2010)'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw37cy543I/AAAAAAAAALY/fWDflLYKEQw/s72-c/pittura+Otto+Dix.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-2798454762852184864</id><published>2010-10-06T01:30:00.001-07:00</published><updated>2010-10-06T01:40:21.865-07:00</updated><title type='text'>Extrait "Vae Victis"</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw15emyLLI/AAAAAAAAALU/lqTPk_7pl90/s1600/Royer.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" ex="true" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw15emyLLI/AAAAAAAAALU/lqTPk_7pl90/s320/Royer.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Dans ces années post-nationalistes, l’analyse doit donc révéler le mot « défaite » à qui rêvait de sauver la Patrie, la « Petite Patrie », bien sûr, selon la vision du dominateur, du conquérant triomphant. Selon un jeu connu depuis très longtemps, le nouveau César a avancé en rase campagne, sans trop se soucier de la faiblesse de ses légions, de leur immoralité, de la partialité des juges qui les accompagnaient, mais juste en déployant le talent de s’avoir opposer les peuples aux peuples, les frères à leurs frères, juste en proclamant l’idée que le profit allait de paire avec la lumière, et c’est une lumière qui nous a aveuglés, et pour cet aveuglement nous avons même capitulé. Alors, soucieux de nous lier à l’autocélébration de nos maîtres, soucieux de nous inscrire dans la civilisation de nos vainqueurs, nous avons cru plus utile de singer leur langue, et d’accrocher notre petit nationalisme déclinant à la hampe d’un grand nationalisme renaissant de ses cendres, émergeant sur les nôtres. Nous qui avions sifflé leur hymne grotesque, qui avions détourné le regard des sillons au sang impur, il nous faudrait l’apprendre désormais dans nos écoles, par acte citoyen, et pour nous laver de notre impureté de peuple parricide et tueur de préfet. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Il sera écrit dans des siècles lointains qu’un autre crime innommable fut commis contre nous, il sera dit qu’en certains temps notre soumission se fit sous la herse d’une machine affolée, emballée par la peur de lire en nous sa gangrène, son incapacité à fédérer au-delà de ses valeurs « républicaines » statufiées, de sa laïcité déifiée, il sera dit qu’avant de mourir elle-même de sa propre crispation, de sa propre terreur fondatrice, cette Nation mécanisée en tua beaucoup d’autres. &lt;br /&gt;Nous nous avons péri à force d’usure, nous avons péri de ne plus pouvoir croire en nous-mêmes, et il nous fut asséné tant de fois que nous étions inférieurs, on nous relégua si souvent au fond de la classe, avec notre bonnet d’âne national enfoncé jusqu’aux oreilles, qu’il nous a semblé finalement que ce couvre-chef nous allait à ravir, et que là, enfin, était notre identité. En chemin nous avons perdu le conflit, parce que nous nous sommes perdus nous-mêmes, c’est pas les nationalistes qui ont perdu, c’est nous tous, c’est la Corse entière, et les nationalistes ont été le mouton noir, ceux qui devaient symboliser notre crime collectif : être différents. Ils ont simplement été ceux à travers qui la plaie de notre capitulation serait plus lisible.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-2798454762852184864?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/2798454762852184864/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/extrait-vae-victis.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2798454762852184864'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/2798454762852184864'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/extrait-vae-victis.html' title='Extrait &quot;Vae Victis&quot;'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKw15emyLLI/AAAAAAAAALU/lqTPk_7pl90/s72-c/Royer.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-4496792703502969490</id><published>2010-10-05T01:39:00.000-07:00</published><updated>2010-10-13T07:45:13.216-07:00</updated><title type='text'>Vae Victis</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;div style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKrlrPO2wII/AAAAAAAAALM/0zMh9OmUzko/s1600/vae+victis+couv.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" px="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKrlrPO2wII/AAAAAAAAALM/0zMh9OmUzko/s320/vae+victis+couv.JPG" width="199" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Vae Victis&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; est un essai qui rassemble une quinzaine de textes de réflexion, d’indignation ou d’opinion, la plupart liés au contexte politique d’une Corse à cheval sur deux siècles. Mais attention, rien dans ces textes ne relève de l’analyse d’un politologue, Marc Biancarelli est écrivain et c’est en tant qu’écrivain qu’il propose cet essai. Aussi fait-il ici acte de littérature. Aussi faut-il lire ces textes comme des éléments épars, des «&amp;nbsp;tirs collatéraux&amp;nbsp;» devant être intégrés dans une création plus vaste où le style, la création et la fiction ont toute leur part. Des textes comme &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Vae Victis&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;la Guerre Civile&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt; ou &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Profanateurs et Apprentis Sorciers&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;, s’ils parlent sans concession d’une Corse abîmée par des décennies de revendications conflictuelles ou inabouties, de confrontations violentes entre les Nationalistes et l’Etat, s’ils dressent un bilan des drames et des dérives que l’île a connu ces dernières années, sont également des textes à lire comme des pièces de pure littérature, puisant leurs inspirations du côté de Céline, Calaferte ou Pasolini. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Vae Victis&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; est donc une somme d’articles portant témoignage, selon le point de vue d’un écrivain, d’un intellectuel se revendiquant comme un penseur libre mais impliqué, des soubresauts d’un environnement insulaire qui nourrit d’abord et avant tout une création particulière. Des textes comme &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Langue et Patrie&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;le Riacquistu et Moi&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;, mais aussi des réflexions autour des œuvres de Cormac McCarthy ou Jack London, donnent à ce recueil la tonalité d’une voix citoyenne tout autant qu’artistique, redessinant les contours d’une littérature engagée aujourd’hui tombée plus ou moins en désuétude. Des textes qui se veulent donc, au moment du triomphe incontesté du politiquement correct, comme un contre-pied libertaire assumé, un cri de rébellion aux antipodes de tout conformisme littéraire. Des textes qui s’inscrivent, en somme, comme des «&amp;nbsp;écrits corsaires&amp;nbsp;» à la manière corse.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;strong&gt;Extrait du dossier presse&lt;/strong&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;NB : Vae Victis, huitième libre de Marc Biancarelli, vient de sortir aux Editions &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #3d85c6;"&gt;Materia Scritta&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, Maison Bertoni, 8 Rue des Ecoles, 20 260 Calvi.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Infos signatures :&lt;/strong&gt; L'auteur sera présent à la &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Librairie des Deux Mondes&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; à Bastia le&amp;nbsp;10 novembre&amp;nbsp;2010 à 17 h 30 (date modifiée), et avant à la librairie &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Le Verbe du Soleil&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; à Porto Vecchio le 30 octobre 2010 à 17 h.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-4496792703502969490?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/4496792703502969490/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/vae-victis_05.html#comment-form' title='0 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4496792703502969490'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/4496792703502969490'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/vae-victis_05.html' title='Vae Victis'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TKrlrPO2wII/AAAAAAAAALM/0zMh9OmUzko/s72-c/vae+victis+couv.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7753069843346004617.post-1927334556261804255</id><published>2010-10-04T04:29:00.000-07:00</published><updated>2011-09-05T01:43:29.293-07:00</updated><title type='text'>A propos de l'auteur</title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMQaJxt-e3I/AAAAAAAAAMc/xfQjvMGBLeo/s1600/MB+10.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320px" nx="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMQaJxt-e3I/AAAAAAAAAMc/xfQjvMGBLeo/s320/MB+10.JPG" width="213px" /&gt;&lt;/a&gt;Marc Biancarelli est né en 1968. Professeur de langue corse, il a d'abord animé la revue &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;A Pian d'Avretu&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, de 1991 à 1995, avant de proposer un premier recueil de poésies en 1999, &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Viaghju in Vivaldia&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, publié chez Le Signet.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;En 2000 il publie un recueil de nouvelles, &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Prighjuneri&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, chez Albiana. Le livre est présenté en version bilingue, Jérôme Ferrari se chargeant de la traduction en langue française, et obtiendra le Prix Fiction de la Littérature Insulaire à Ouessant en 2001.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;S'ensuivent divers ouvrages toujours chez Albiana : &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;San Ghjuvanni in Patmos&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; en 2001, un nouveau recueil de&amp;nbsp;nouvelles qui obtiendra pour la seconde fois le Prix Fiction à Ouessant ; &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Parichji Dimonia&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, recueil de poésies en 2002 ; puis un roman, &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;51 Pegasi astru virtuali&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; en 2003, qui sera traduit en 2004 toujours par Jérôme Ferrari.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Biancarelli se consacre alors à la renaissance de la revue culturelle et littéraire &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;A Pian d'Avretu&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, désormais bilingue, de 2004 à 2006, avant de publier un troisième recueil de nouvelles chez Albiana : &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Stremu Miridianu&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, paru en 2007 et qui sera consacré par le Prix des Lecteurs de Corse en 2008 et le Prix Morellini en 2010.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;En 2009 c'est un second roman qui sort chez Albiana, &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Murtoriu&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, dont la traduction (&lt;strong&gt;Ballade des innocents&lt;/strong&gt;), réalisée par Jean-François Rosecchi, Marc-Olivier Ferrari et Jérôme Ferrari, est actuellement en attente d'édition.&lt;br /&gt;En 2010 c'est un essai en langue française, &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Vae Victis&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;, qui est publié chez Materia Scritta, puis en 2011 paraît chez Colonna Edition le recueil de chroniques littéraires &lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;&lt;strong&gt;Cusmugrafia&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;, dont la version française est assurée par Olivier Jehasse.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;L'auteur a part ailleurs écrit pour le théâtre, avec deux pièces jouées en Corse : &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Bella &lt;/span&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Sterpa&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; (jouée par la troupe du Svegliu Calvese à partir de 2004) et &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;Cuntruversa di Valdu Nieddu&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; (jouée elle par les Stroncheghjetta de 2007 à 2008). &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;L'adaptation du roman &lt;strong&gt;&lt;span style="color: #8e7cc3;"&gt;51 Pegasi astre virtuel&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; (en français), de Jean-Pierre Lanfranchi, est toujours jouée par Christian Ruspini tant en Corse que sur le Continent.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;De 2009 à 2011, l'auteur a proposé également une chronique littéraire hebdomadaire dans le journal Corse-Matin. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7753069843346004617-1927334556261804255?l=marcubiancarelli.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/feeds/1927334556261804255/comments/default' title='Publier les commentaires'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/propos-de-lauteur.html#comment-form' title='2 commentaires'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1927334556261804255'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7753069843346004617/posts/default/1927334556261804255'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://marcubiancarelli.blogspot.com/2010/10/propos-de-lauteur.html' title='A propos de l&apos;auteur'/><author><name>Amministratori</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_Vb2IUyxNy78/TMQaJxt-e3I/AAAAAAAAAMc/xfQjvMGBLeo/s72-c/MB+10.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry></feed>
