Cussì fantasista chè a teuria chì faria di i Corsi i discindenti di l’antichi Sumeriani, esisti una tesa chì difendi a scuparta di l’America da i Chinesi. À l’origini di ‘ssa buffunaria, un certu Gavin Menzies, un Inglesu autopruclamatu sturianu di a marina, chì publicò in 2007 un libru intitulatu « 1421, l’Annata quandu a China scupristi l’America ». Pà u stranu Menzies, chì appoghja a so riflissioni annant’à u « studiu » d’anziani carti più chè cuntruvirsati, par ùn dì micca cunsidarati com’è falsi da i spicialisti, saria u navigatori Zheng He ad avè missu, u prima, u pedi in l’Antigli, ma forsa dinò à u Groenland, in Califurnia o in Australia…
Sì u puvarettu di Menzies duvaria arristà di fumà u tarabucciulu, u dittu Zheng He, iddu, hè bè esistutu, è ferma vera chì i Chinesi t’aviani i mezi, nanzi à l’Arabi o l’Uccidintali, di cunquistà u mari è di scopra i tarri scunnisciuti nanzi à Cristofanu Culombu. Zheng Ho, musulmanu uriginariu di u Yunnan, era un crastatu di quiddi, veni à dì un parsunaghju impurtanti di a corti impiriali. Campò suttu à u regnu di Yong Le, un imperatori chinesu chì, dopu ad avè trasfiritu a so capitali da Nankin à Pekin, sunniaia di muscià à u mondu a so piena putenza. A custruzzioni d’una flotta senza para, forti di cintunari di vasceddi è in avanzu à u niveddu tecnicu, fù l’arma diplumatica di ‘ssa dimustrazioni di forza. È fù dunca l’amicu Zheng He à cummandà i setti spidizioni chì, da 1405 à 1433, pirmissini à i Chinesi d’imprissiunà i pupulazioni di l’Indunesia, di l’India, di l’Egittu o di u Malindì (Kenya), affirmenduli in u frattempu chì l’Imperu Cilestu era bè u centru di l’universu…
È pari bè chì, à u cuntrariu di l’Uccidintali chì varconi u mari pà sfruttà i ricchezzi di l’altri, ‘ssa buffara di praputenti fussi stata a sola raghjoni di mova di i Chinesi. Fecini vucà una flotta di 30 000 omini indè i populi cunsidarati com’è infiriori, cù vasceddi di 155 metri di longu à novi maghja, solu pà purtà a nova di a so supremazia. Cussì a pensa par esempiu Daniel Boorstin, quand’iddu difinisci, cù appena d’idealismu, a so impresa straurdinaria : « Aprudoni senza sapella a massima cristiana sicondu qualissa hè più nobili di dà chè di riceva. Inveci di vitrami o di pacuttigli, arrigalaiani i più belli ughjetti d’arti ».
Michel Le Bris, inveci, cuntesta ‘ssa visioni di l’avvintura di splurazioni chinesa : « I spidizioni di Zheng He sò à spissu prisintati com’è pacifichi in tuttu, à u cuntrariu di quiddi, sempri brutali, di l’Auropeani. Ferma un puntu discuttevuli : ed hè sminticà à modu niscentri chì i Cronichi Dinastichi erani raconti ufficiali, chì u so scopu era di prisintà una storia ideali, lavata da l’evenimenti gattivi ». È Le Bris di cuntinivà muscendu in esempiu a sorti d’un signori di Sumatrà arristatu, dipurtatu à Pekin, è esecutatu par ùn essa statu di pulitica cù Yong Le…
Lacaremu i sturiani à a so cuntruversa. Ma ferma chì, malgradu a cunniscenza di i carti maritimi o di a bussula, i splurazioni chinesi cissoni à parta da 1433. Certamenti più pà raghjoni ecunomichi o militari (ci vulia à vardà i fruntieri contr’à i Mungoli), chè par via di a filantrupia. È, da tandu, a China si chjusi daretu à i so muraddi superbi. I viaghji di Zheng He ci funi discritti da un cumpagnu di soiu chjamatu Ma Huan, in un libru ch’iddu intitulò « Maraviddi di l’Uceanu ». Drintu, ùn ci si parlaia ben intesa micca di l’America. È nemmancu di i Sumeriani. Ancu assà.

Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire